two patr's

two patr's
name:suddenly
Capel:vkook
بخش اول "شکست".
- فلش بک
شیش ماه پیش *سئول؛گانگنام ساعت 19:27
با صدای زنگ گوشیش چشمایش را ارام باز کرد کی خوابش برده بود؟
نگاه اسم روی صفحه انداخت.
_چی میخوای جانگ
_انگار اصلا دلت نمیخواست جواب تلفنمو بدی نه؟
_حرفتو بزن
_جلوی در ادارم منتظرم باش
_هی تو نبا.. مردک احمق جرعت کرده گوشیو روی مافوقش قطع کنه؟
پوزخند زد و دستهایش را به چشمهای قرمز شده اش کشید که صدای باز شدن در اتاقش توجهش را جلب کرد.
_سلاممممم سرهنگگگ خبرای خوبی برات دارممم
با صدای هوسوک دستهایش را از روی چشمانش برداشت و با صدای ارامی لب زد.
_اروم پسر
پسر کوچک تر این همه انرژی را از کجا اورده بود؟
_سرهنگ خبر خوبمو نمیخوای بشنوی؟
_منتظرم
جیهوپ نیم نگاهی به چهره ی خسته ی مافوقش انداخت این روزها یونگی را در خسته ترین حالت خودش میدید.
_چهرت اینو نمیگه
یونگی ابرویی بالا انداخت و بله اینطور بود؟ او التماس میکرد برای رهایی برای ازادی او دیگر نمیتوانست هیچ خبر.. اتفاق.. از این پرونده را دنبال کند.
_بهتره حرفای تکراریتو بزاری برای یه وقت دیگه جانگ
جیهوپ نفسش را اه مانند بیرون داد و نا امید جلوی یونگی نشست.
_اوه پس نمیخوای بشنوی؟ حیف شد باشه اشکال نداره بجاش میتونیم حرفای خسته کننده و غرغرانه تورو بشنویم سرهنگ.
جیهوپ همانطور که با لحن مخصوص به خودش کلمات را بیان میکرد شانه ای بالا انداخت که صدای خنده های گرفته ی سرهنگِ خسته اش را شنید.
_ باشه بگوسعی میکنم بشنوم
جیهوپ در اوج ناامیدی امیدش را با شنیدن همین چند کلمه به دست اورد و با خنده ای ریز که چند ثانیه ای نا پدید شد شروع به بیان کلمات کرد:
_خب نیازی نیست دیگه نگران پرونده گمشده های گانگنام باشی یه نفرو پیدا کردیم که سابقش خیلی خوبه مثلا پرونده قتل کانگ دو ایچ و تجاوز به اون پسرای نوجوونو حل کرده خیلی دنبالش گشتیم تا اینکه فهمیدیم چند وقته پیش استفا داده میخو...
جیهوپ بدون عاری از نفس کشیدن کلمات را بیان میکرد که صدای یونگی مانع ادامه دادنش شد.
_تو درباره ی او..اون..
تمام تنش را هراس برداشته بود همان بود که فکر میکرد؟
حالا جایش نبود نه حالا که زندگی اواره ای را بر سرشان خراب کرده بود.
جیهوپ با تعجب به لرز ارام بدن یونگی خیره شده بود. چه گفت بود که این طور لرز به بدن او انداخته بود؟
_سرهنگ؟
پاسخش سکوت مرد بزرگ تر بود و امان از سکوتش..
_سرهنگ اون کسی که باهات دربارش حرف زدم الان پشت دره اجازه ی ورود میدی؟
یونگی امیدوار بود امیدوار بود..در اوج نا امیدی تنها به سری تکان خورده به نشانه تایید اکتفا کرد.
جیهوپ نگاهش را به طرف در داد:
_هی پسر بیا داخل
پسره پشت در با صدای مردی که به تازگی او را دیده بود به یک باره فرو ریخت..
*ادامه دارد..