کاش انسان یک دفعه از دل یک ابر به دنیا میومد

کاش انسان یک دفعه از دل یک ابر به دنیا میومد
بدون تعلق خاطری..
بدون وابستگی و دلبستگی زندگی می‌کرد..
بدون هیچ انتظارو هیچ توقعی..
زندگی با فکر کردن به اینکه هیچ‌چیزی از هیچ‌کسی بعید نیست خیلی راحت‌تر میگذره،دیگه از کسی انتظاری نداری و به کسی وظیفه‌ای نمیدی که اگر خلاف اون کار‌ رو کرد دلت بشکنه.که اگر بدون انتظار برای کسی قدمی برداری از اینکه قدمی برات برداشته نشه دیگه ناراحت نمیشی.
که اگر وابستگی‌ای نداشته باشی کسی چشمش به تو و به کارهایی که براشون میکنی نیست.
که دیگه انتظار نداری درختی که به‌پاش آب میریزی برات شکوفه بده.کاش انسان از دل یک ابر به‌دنیا میومد که برای هیچ‌کس جز خودش زندگی نمی‌کرد
که غصه‌ی هیچ کسی رو نمی‌خوردو‌ انتظار این رو نداشت یک نفر دیگه بار غم‌هاش رو روی شونش بذاره.
کاش انسان یک دفعه از دل یک ابر به دنیا میومد
بدون تعلق خاطر..
بدون دلبستگی..
بدون وابستگی..