بگذار تا رو‌ی سینه‌ات آرام بگیرم

بگذار تا رو‌ی سینه‌ات آرام بگیرم
که من هم همچون تو خسته‌ام
از نام و نشانم و «که بوده‌ام» بگذر
که سال‌های عمر را سکوت، خفه خواهد کرد..
من به سمت تو آمدم در حالی‌که چرایش را نمی‌دانم!
پشت در، باران دنبالم می‌کند
زمستان سیاه خفه‌ام می‌کند
و قدم‌هایی به رنگ شب مرا نابود می‌سازد..
هیچ دوست‌داری ندارم
و هیچ خانه‌ای نیست که مرا از طوفان پناه بدهد
من به سوی تو آمدم تا مرا بپذیری!
بادهای شک مرا به سمت یقین فرستاده‌اند
آیا می‌شود کمی در چشمانت آرام بگیرم
یا با غم‌ها بروم؟!
آیا از مردم کسی می‌بخشد
بی بها
بی نسیه
بی وزن و مقدار؟
#وصی پور
دیدگاه ها (۱)

✦ اولین گناه ✦فصل بیست‌وچهارم: شبی که ترکش کردم---آن شب.سایه...

۵۰ دقیقه بعد دیگه به التماس افتاده بودم گریه ام گرفته بود و ...

✦ پارت دوازدهم: بازگشتِ دیلا ✦---جونگ کوک و 𝐁۱۲۵ هنوز در آغو...

مافیای من — قسمت ۲۰حقیقتی که نباید می‌فهمیدات همان‌جا ایستاد...

### پارت سوم: فروپاشیِ حصارهانور ماه که از پنجره‌ها به داخل ...

چند پارتی

داستان کودکانه «ستاره‌ای که در قلب ما می‌درخشد» به نویسندگی ...

✦ اولین گناه ✦فصل دوم: مردی که در سایه ایستاده بوداز وقتی به...

رمان لونا و ویلیام: قسمت ۵

پرنسس ناخواسته

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط