رمان زندگی سیگاری قسمت ( 79)

زندگی سیگاری
ادامه دار.....
پارت شصت و دود
با ترس نگاهش کردم که پوزخندی زد و به سمتم اومد کیفی و از دور کمرش باز کرد و زیپ کیف و باز کرد که کیف باز شد و من انواع ابزارهایی که برای شکنجم بود و دیدم و تنها بغض کردم ... بدنم به صورت خفیفی میلرزید و هیچ کاری نمی تونستم بکنم .. واقعا حالم بد بود و دست و پام از ترس سست شده بود ....
ا اومد سمتم ... و پارچه ای رو به زور تو دهنم فرو کرد که نمیتونستم جیغ بکشم ....
با نگاه ترسناکش براندازم کرد و دست برد چاقوی توی دستش و رو میز کنارش گذاشت و ازون کیف به چاقوی کوچیک و نازک برداشت و اومد سمتم .... لبخندی زد و ... چاقو رو گرفت سمت چشمام با ترس و وحشت بهش زل زده بودم قلبم مثل گنجیشک میزد و شایدم بدتر
چاقو رو گذاشت زیر چونم و فشرد رو پوستم که از درد صورتم تو هم رفت و سوزش وحشتناکش بدجور روانیم کرده بود .
چاقور و کناری گذاشت از زیر چونم خون میچکید و اشکای داغم پوست صورتم مثل زخم زیر چونم می سوزوند با بغض صداهای نامفهومی در آوردم که بی توجه بهم
رفت گوشه ی اتاق و وقتی برگشت به دو تا چیز مثل انبر دست دستش بود ... که سیم بهشون وصل بود ..
سر انبرا رو به انگشتام وصل کرد که از درد تو خودم جمع شدم .....
با لبخند خبیثی نگام کرد و گفت
اون رمز چی بود ؟
با بغض سرم و به معنی نه تکون دادم که پوزخند دیگه ای نثارم کرد و رفت کمی ازم فاصله گرفت و یه چیزی دستش بود تا دستش تکون خورود درد و سوزش وحشتناکی رو حس کردم .. برق بود ... به انگشتام... اون انبرا رو وصل کرده بود که برق بزنه بهم .... به چیزی فراتر از شوک...
زندگی سیگاری
اون قدر لرزیدم و جیغ زیر اون پارچه ی تو دهنم کشیدم که کم مونده بود از حال برم که تموم شد. ......
دوباره اومد سمتم و دست آورد جلو و گونم و نوازش کرد و به چشمای بی حالم زول زد و گفت حیف تو با این صورت ناز نیست شکنجه شی... بگو اون رمز چی بود .... با نگاه بی حالم به چشماش خیره شدم و سرم و به معنی نه تکون دادم که .... با حرص لگدی به صندلیم زد و من با صندلی رو به بغل افتادم و ناله وار جیغ زدم ...... اومد سمتم و به سطل آب دستش بود ریخت روم و دوباره تو تاریکی محو شد ..... دوباره همون درد و سوزش برق گرفتگی فقط بیشترش ......
اون قدر جیغ زده بودم که گلوم رو به پاره شدن بود. ......
با حس بالا آوردن ... هر چی تو معدم بود بالا آوردم و دستمالم از تو دهنم افتاد بیرون و من تازه دیدم که خون بالا آوردم ......
حتی جون نداشتم انگشتام و تکون بدم .. اومد سمتم و لگدی به شکمم زد حتی جون ناله هم نداشتم اون سیما و انبرا رو از دستم و انگشتام جدا کرد و با حرص گفت به حرفت میارم ......
و از اتاق بیرون رفت تو همون حالت افتاده اشک می ریختم و
ناله های ضعیفم دل سنگم آب میکرد اما خوب اونا فراتر و فراتر از سنگ بودن .....
ادامه دارد.......
پارت شصت و سه
مهشید اروم در باغ به همراه محافظ قدم می زد .....
زندگی سیگاری
ریحانه ... هم غمگین در اتاق نشسته بود ... چه ارزوها که نداشت قرار بود در تهران به دانشگاه برود و درس بخواند و
حال در این چهار دیواری گیر افتاده بود برای چیزی که حتی نمیدانست چیست
مهشید به همراه با محافظ در باغ قدم میزد و فکر میکرد به هاتف ... هاتفی که با بیرحمی او را تنها گذاشته بو
د به همراز که معلوم نبود کجا بود ... و او و ریحانه سرنوشتی نامعلوم داشتند
حتی نمیدانست که میمیرد یا نه ......
خسته شده بود ... از آن همه تنش
کسی را کنارش حس کرد .....
سر بلند کرد و با تعجب به جرارد خیره شد و گفت
تو اینجا چی کار می کنی؟؟
جرارد با اخم سر تکان داد و گفت
برای قدم زدن از تو اجازه بگیرم
با حرصی اشکار گفت
هه خب برو جلو تر راه برو .....
جرارد با اخم روبه روی مهشید ایستاد و گفت
مشکلت با من چیه شکلات
مهشید با عصبانیت داد زد
شکلات خودتی خوبه منم بهت بگم پشمک.....
روبه جرارد که با بهت به او می نگریست گفت