پسر بد (25)

جیمین سفارش رو آماده کرد و من باید می‌بردم و تحویل میدادم. رفتم و قهوه رو گذاشتم رو میز. اون یه روزنامه جلوی خودش گرفته بود و داشت میخوند...
جونگ کوک : از قهوه تون لذت ببرید.. چیزی خواستید صدام بزنید
تهیونگ : اوهوم..
جونگ کوک : شما مشتری ثابت اینجا هستید؟.
تهیونگ : تمایل به جواب دادن سوالاتتون رو ندارم.
اون روزنامه رو از جلوی صورتش برداشت و من تونستم ببینمش. صورت جذاب و ظریفی داشت. فکر کردم مدل یا بازیگر ولی اون هیچ کس جز یه مرد مرموز با هویت نا مشخص نبود. اون با نگاهای سردش بهم زل زده بود..
تهیونگ : فکر نکنم بهم زدن آرامش مشتری کار درستی باشه..
جونگ کوک : ببخشید..
ضایع شدم و برگشتم پشت ویترین.از اون مردیکه بدم میومد و منم تا انتقام نگیرم هیچ کس رو ول نمیکنم. از شانس خوبم همون موقع یه مشتری اومد و آب پرتقال سفارش داد منم از سر عمد رفتم سمت اون یارو و آبمیوه هارو ریختم روش..
جونگ کوک : وای خدای من.. لباستون به گوه صگ رفت (لبخند های شیطانی) بزارید براتون پاکش کنم. (از عمد قهوه های تهیونگ رو میریزه روش) ای وا.. لباستون رسما خراب شد...
جیمین : جونگ کوک چیکار میکنی!.. وای خدا.. متاسفم بابت لباس.. چیکار کردی..!
جونگ کوک : هیچی فقط میخواستم کمک کنم که بد تر شد.. (لبخند شیطانی)..
تهیونگ : لطفا حواستونو بیشتر جمع کنید.. (زنگ میزنه و میره)..
جیمین : چه مرگته تو.
جونگ کوک : هیچی.. فقط داشتم انتقام میگرفتم.. اون منو جلو جمع ضایع کرد منم روش آب پرتقال و قهوه ریختم تا آدم بشه..
جیمین : لطفا دیگه این کارو نکن.. خواهش میکنم..
جونگ کوک : مردیکه روانی... ازش خوشم نیومد..
جیمین : ایگو.. بیخیال اصلا..
بعد اینکه اون یارو رفت بلاخره وقت بستن کافه رسید. همه چیزو مرتب کردیم و کافه رو بستیم بعد هم رفتیم خونه. از بس خسته بودیم هر دو مون توی سالن خوابمون برد. کله سحر از خواب بیدار شدم. هوا هنوز کلا روشن نشده بود. رفتم و لباسمو عوض کردم تا برم برای پیاده روی. یه تی شرت پوشیدم با یه سویشرت آبی روش. هدفونمو گذاشتم رو گوشم و مشغول رفتن شدم. اول صبح شهر شکل دیگه ای گرفته بود خیلی آروم و دلنشین بود. بعد طی کردن یه مصافت کوتاه کنار رود هان نشستم و به آسمون خیره شدم. آسمون قشنگ بود. ابرا مثل یه بالش نرم و متحرک داشتن حرکت میکردن...