we

we
s2
last part

نیک

هنوز گوشی کنار گوشم بود و منتظر جواب تماس می‌موندم. بعد از چند بوق، بالاخره صدای آشنایی شنیدم.

مایا: بله؟!
نیک: سلام
مایا: سلام؟
نیک: خوبی؟
مایا: ممنون.
نیک: همین؟!
مایا:منم همینو میخواستم از تو بپرسم؟
نیک: راستش انتظار داشتم بگی دلم برات تنگ شده
مایا: چه اعتماد به نفسی! دل تو برای من تنگ نشده مثلا؟!
نیک: خب، اشتباه می‌کنم؟ من که...دلم برات تنگ شده
مایا: من شاید.
نیک: مایا...
مایا: جانم؟

با شنیدن جانم لبخند زدم.
چند ثانیه سکوت کرد

نیک: دوباره بگو.
مایا: قطع می‌کنم‌ها! لوس
نیک: باشه، باشه. فقط یه چیزی... امشب میام!...
مایا: چیی
نیک: من نمیتونم دوریت رو تحمل کنم
هرچی میخواد بشه
مایا: *یک لحظه ذوق زده شدم* باشه
نیک: *لبخند به لبام اومد* فقط همین؟! باشه
مایا: منظورم اینکه منم دوست دارم ببینمت
نیک: همون جایی که اولین بار با هم رفتیم میبینمت..نیایی فرودگاه ها!
مایا: باشه.
نیک: ساعت هشت منتظرتم.
مایا: خداحافظ.
نیک: خداحافظ عشق من.

**
لیون: بالاخره مجنون مون موفق شد؟
نیک: خفه شو!
لیون: خواهش می‌کنم، من فقط دارم از عشق بی حد و مرزت به یک دختر رو حمایت می‌کنم.
نیک: اسکل!.. باید برم.
لیون: برو، فقط این دفعه به جای مسابقه دادن با ماشین با اون، با گل و شکلات برو برو پیش مامان دختره
نیک: بیا..بیا که زیادی حرف نزن، به جای حرف زدن بلیت بگیر

---

مایا

هانا: خب؟ کی بود؟
مایا: نیک.
هانا: چیی! چه عجب! بلاخره شازده پسر قدم برداشتن
مایا: امشب قراره ببینمش.
هانا:وایی دختر..این عالیه پاشو بریم لباس بخریم
مایا؛ نه بابا کلی لباس دارم یکی از اونا رو میپوشم..اصلا اهل خرید نیستم
هانا: اره جون خودت *سلمقه زدن*
مایا: امروز حسش رو ندارم خب
خندیدم و سرمو تکون دادم.
هانا: راستی، یه چیزی بپرسم؟
مایا:بپرس
هانا: دوستش داری؟!
مایا: بیشتر از چیزی هر چیزی که فکرشو بکنی.
هانا: پس دیگه نذار غرورت بینتون فاصله بندازه..این همه بهت پا داده تو هم همش ازش فاصله میگرفتی..
مایا: چون هوله!..یعنی فکر میکردم با منم میخواد مثل بقیه دخترا رفتار کنه
هانا: اما..!
مایا: اشتباه فکر میکردم..واقعا دوستم داره
لبخند زدم.

"دو سال بعد"

مایا

جلوی آینه ایستاده بودم و به لباس سفیدم نگاه می‌کردم.

هانا: مایااا! آماده‌ای؟

مایا: فکر کنم دارم سکته می‌کنم! باورم نمیشه تو 25 سالگی دارم ازدواج میکنم
هانا:*زدن زیر خنده* همین دو ماه پیش عروسی من و لیون بودا..این که چیزی نیست
هانا: خب..آماده ای با یک خوشتیپ جذاب 28 ساله ازدواج کنی؟
مایا: لبخند به لبام اومد* آره
هانا: باورم نمی‌شه بالاخره قراره ازدواج کنی..احساس مامان بزرگ ها رو دارم
مایا: مسخره
هانا دستمو گرفت*
هانا: امیدوارم همیشه خوشحال باشی.. کنارش!
مایا:*بغلش کردم*

---

نیک

جلوی جایگاه ایستاده بودم و منتظرش بودم.
لیون: داداش یک نفس عمیق بکش!
نیک: دارم نفس می‌کشم خبب
لیون: نه داری ثانیه کسی که میخواد اعدام بشه رفتار میکنی
نیک: لیون، یه بار دیگه حرف بزنی...
لیون: باشه بابا، سکوت!

موسیقی شروع شد و وقتی مایا رو دیدم، تمام صداهای اطرافم محو شدن.
با قدم‌های آروم به سمتم می‌اومد.
لبخند زدم.
بالاخره...
بالاخره دختر مورد علاقه‌م داشت به سمتم می‌اومد تا باقی زندگیم رو با هم شروع کنیم.
وقتی بهم رسید
صدای تشویق و شادی همه بلند شد.
دستش رو گرفتم و آروم بوسیدم.
نیک: بالاخره مال منی
مایا: نه نه ! تو مال من میشی
لیون: الان دو ساعت سر این میخواین دعوا کنین؟! ول کنین خبب کی مال کیه
نیک: *خنده *دوستت دارم، مایا لستر.
مایا: منم دوستت دارم، نیک
*کشیش ما رو به عنوان زن و شوهر اعلام کرد و ما همو بوسیدیم*

فصلی به اسم ما


THE END. 🤍