Novel panleo

♡ #part¹⁹ ♡

『 paniz 』


3 روز بعد

تقه ای به در زدم بعد از حفظ ظاهرم وارد اتاق فرمانده شدم
_سلام

جواب ام رو به گرمی داد
فرماند: بیا بشین

نشستم رو صندلی
فرمانده : خب این فربد رو تعقیب کردی چیزی دستگیرت شد

کلافه سری به نشونه نه تکون دادم
_ متاسفم اینو میگم اما مثل یه آدم معمولی با ارسلان تو عمارت ان و دنبال کارای رضا که بیارنش بیرون همین

فرمانده : آره وکیل اش خیلی داره تلاش میکنه ...اما تو نگران نباش تو برو استراحت کن فردا هم نیا ببینیم چی میشه

باشه ای گفتم و بعد از خدافظی از سازمان بیرون زدم

آسمون خیلی تاریک شده بود

اما ستاره ها زیباش کرده بود ، لبخندی زدم و راه خونه رو درنظر گرفتم و زنگی به مهشاد زدم

مهشاد: جانم

_جانت بی بلا ، کجایی

مهشاد: کجا میخوای باشم سر یکی از پرونده های جزئ با محراب اومدیم آزمایشگاه

_باشه پس برو به کارت برس

مهشاد: چیزی میخوای

_نه برو دیگه خدافظ

خدافظی زیرلب گفت و قطع کردم بعد از پارک کردن ماشین تو پارکینگ پیاده شدم و سمت آسانسور رفتم

نگاهی به خودم تو آینه کردم
صورتم زار میزد از خستگی بعد از رسیدن بیرون اومد

کلیدی انداختم تو در و وارد شدم
نفسی گرفتم و پیرهنم رو درآوردم و با لباس زیر

به آشپزخونه رفتم در يخچال رو باز کردم تا چیزی پیدا کنم با دیدن ساندویچ های آماده که صبح حاضر کرده بود

لبخندی گوشه ی لبم گرفت برش داشتم و رو میز گذاشتم
ثانیه نکشید که کسی از پشت گرفتت‌ام
و چاقو زیر گردنم گذاشت

با صدای بم مردونه‌اش سکوت رو شکست و گرمای خاصی تو گردنم پیچ و تاپ میکرد

رضا: سلامم به پیشی من

از ترس قلبم محکم کوبیده می‌شد نه اینکه بکشتم از ترس اینکه یهویی وارد شده بود

و گیرم انداخته بود
_اینجا چه غلطی میکنم تو الان باید....

رضا: هیشش ..همینکه از اونجا بیرون رفتی با سند آزاد شدم یا اینجوری بگم پرونده بسته شده عزیزم

آروم آروم وادارم کرد از آشپزخونه بیرون بزنیم و به اتاق بریم
_ولم کنن

رضا: همچین دلبری نصیبم شده کجا ولش کنم

_چی میگی تو هاننن

با صدای عصبی و ترسناک اش که هارمونی خاصی گرفته بود لب زد
رضا: مگه بهت نگفته بودم دنبالم نباش پی ام رو نگیر

پوزخنده‌ی زدم
_دیدی تونستم گیرت بندازم بازم میتونم پس

دادی تو اتاق زد که سرخوش تر از قبل شدم
رضا: اما اینو گفته بودم که لهت میکنم میزارم کنار

_از پس ام بر نمیایی

چاقو رو نزدیک بازوم کرد
رضا: اما میتونم یه زخم قشنگ و دردناک به جا بزارم

_هیچ غلطی نمیتونی کنی

انگار که جنون بهش دست داده بود چاقو رو فرو کرد تو بازوم ، از یهویی بودنش آخی گفتم

که چاقو رو بیرون کشید و ازم جدا شد
این مردک روانی بود ، دستی به خون بازوم کشیدم سطحی بود اما کمی عمیق

انگار که متوجه کارش شده بود....

#panleo
#mehrashad
#ardiya