موازات چرخه قدرت ، اپیزود 1 : کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید

قطرات خون از روی صورتش چکه میکردند، نگاهی به دستانش انداخت... سرخ! صورت دشمنانش رنگ گچ شده بودند، دختر نگاهی تحقیر آمیز به جسد نیمه جان آنها انداخت؛ چشمان دو رنگ اش؛ سیاه، خمار، خالی، تاریک و عاری از احساسات بودند، دستانش را کنار رودخانه شست، کتش را پوشید، لکه ی خون را پوشاند و راهی ی شهر شد، کمی بعد باران شروع به باریدن کرد، دختر سرش را بالا گرفت ، دستان باران پوست نرم و لطیف دختر را نوازش میکردند؛ او لحظه ای چشمانش را بست تا از صدا و لمس لطیف باران لذت ببرد.... شهر خالی بود، ساعت خاموشی!
تنها صدایی که می آمد صدای باران و زمزمه های نامشخص دختر بود، بدنش سست شد، و ناخوداگاه روی زمین پر از سبزه های تازه نشست، پس از چند دقیقه او صدای بچه گربه ای را شنید، رویش را برگرداند و به بچه گربه ی سفیدی که از سرما می لرزید نگاه کرد، دختر آهی کشید و شروع به باز کردن دکمه های کتش کرد و آن را سرپناه بچه گربه کرد
آه! چقدر دوست داشتنی! او با بی رحمی آدم می کشت، اما حال....وقت ارزشمندش را برای یک حیوان ضعیف و بی پناه گذاشته است، او قبل از اینکه سر گربه را نوازش کند لحظه ای تردید میکند، گربه خر خر میکند و سرش را به دست به دست دختر می چسباند ، قلب دختر به تپش می افتد و برقی در چشمانش ظاهر میشود، گربه را به آغوش خود میکشد و لبخند محوی میزند، گربه سرش را کج میکند و صدا ی آرامی بیرون میدهد:«میو» دختر زمزمه میکند:«من رن هستم.»
سر گربه را به سینه ی خود تکیه میدهد و میگوید:« و تو یوکو هستی.»
و با دوست جدیدش روانه خانه ای که ندارد میشود تا شاید جایی بیابد ...
<<کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی بعدش تا به سوی دانه و دام>>
به قلم @rennn_intj و احتمام و ویرایش @keyhan_entp
گفته باشم تفاوت قلم زنی من و اون خیلی واضح و جیغه ، بیخودی نگید معلومه