سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۱۹۰
مورداک حرفهایش را ناقص بیان کرد و در آخر ساکت شد من که در مورد خشایار کنجکاو شده بودم گفتم : - مگه اون کیه چرا شما قدرتتون رو دارید از دست میدید؟!
به نظر میرسید مورداک دچار آشفتگی شده بود و این رفتار از کسی مانند او بعید به نظر میرسید مورداک با مکثی طولانی گفت:
ـ بهتره دیگه ،بری دیگه قدرتی برای من باقی نمونده تا روح تو رو در این مکان نگه دارم اما قبل از اینکه برگردی، چند تا نصیحت برای تو دارم؛ اول از همه امیدوارم تا جاییکه میتونی از دانش این شخص استفاده
کنی. امیدوارم روزی فرا نرسه که حسرت این روزها رو بخوری؛ قطعا او کمک بزرگی برای تو خواهد بود. مورداک بعد از سکوتی کوتاه با آشفتگی بیشتر ادامه داد:
ـ ازت میخوام در برخورد با شیطان عاقلانه رفتار کنی هیچ وقت از روی خشم و غضب تصمیم نگیر و هرگز اجازه نده، اون روباه مکار تو رو عصبانی کنه و در آخر امیدوارم زمانیکه قدرتت بیدار شد، در عین سیاهی، سفیدی را هم درک کنی
سوالات زیادی از او داشتم؛ اما در همان زمان با شدت به سمت عقب کشیده شدم در حالیکه دنیا دور سرم می چرخید در یک لحظه همه جا برایم سیاه و تاریک شد.
در میان تاریکی سرگردان بودم تا اینکه صدای نگران اما ضعیف خشایار را شنیدم که گفت
ـ خدا رو شکر برگشت؛ تئودور اونو بده به من
بلافاصله احساس کردم که مایع سرد و خنکی وارد دهانم شد که به آرامی از گلویم پایین رفت و همزمان سیاهی اطرافم رنگش را از دست داد و بعد دیگر چیزی نفهمیدم
صدای قرقر در به همراه شنیدن صدای آدرین من را بیدار کرد هر چند قادر به باز کردن چشمانم نبودم اما احساس دل پیچه شدید و قرار گرفتن وزنی سنگین روی بدنم من را آزار میداد اما قادر به تکان خوردن نبودم.
- خشایار!؟ چرا اینجا ....
همزمان با این صدا، جسمی در کنارم تکان خورد و صدای دیگری به گوشم رسید؛ گویی صندلی را روی زمین
کشیده بودند و بعد صدای خشایار را شنیدم که گفت :
- تویی تئودور؟ معجون رو آماده کردی؟
ـ آه، ببخشید نمیدونستم ،خوابیدی حالا چرا اینجا خوابیدی؟
- خوب نتونستم به اتاقم .برم نگرانش بودم برای همین گفتم همینجا باشم.
- تو که بهتر میدونی حالش خوبه فکر کنم داری پیر میشی
ـ نگفتی معجون آماده شد!؟
به نظر میرسید خشایار قصد نداشت بیشتر از این به شوخیهای تئودور جواب بدهد؛ اما لحن صدایش همچنان
دوستانه و گرم بود.
- آره ... ایناهاش تازه آماده ش کردم اما تو نباید الان اینجا باشی باید استراحت کنی؛ توی این چند روزه اصلا
نخوابیدی
دستی گرم روی پیشانیم قرار گرفت.
- تبش قطع شده اما جدا شدن روح از بدن برای این مدت اثر مخربی روی بدن میذاره. در ضمن نمیتونم آینده
روشنی رو ببینم؛ همه راهها یا مسدود شده یا تار و مبهمه
مورداک حرفهایش را ناقص بیان کرد و در آخر ساکت شد من که در مورد خشایار کنجکاو شده بودم گفتم : - مگه اون کیه چرا شما قدرتتون رو دارید از دست میدید؟!
به نظر میرسید مورداک دچار آشفتگی شده بود و این رفتار از کسی مانند او بعید به نظر میرسید مورداک با مکثی طولانی گفت:
ـ بهتره دیگه ،بری دیگه قدرتی برای من باقی نمونده تا روح تو رو در این مکان نگه دارم اما قبل از اینکه برگردی، چند تا نصیحت برای تو دارم؛ اول از همه امیدوارم تا جاییکه میتونی از دانش این شخص استفاده
کنی. امیدوارم روزی فرا نرسه که حسرت این روزها رو بخوری؛ قطعا او کمک بزرگی برای تو خواهد بود. مورداک بعد از سکوتی کوتاه با آشفتگی بیشتر ادامه داد:
ـ ازت میخوام در برخورد با شیطان عاقلانه رفتار کنی هیچ وقت از روی خشم و غضب تصمیم نگیر و هرگز اجازه نده، اون روباه مکار تو رو عصبانی کنه و در آخر امیدوارم زمانیکه قدرتت بیدار شد، در عین سیاهی، سفیدی را هم درک کنی
سوالات زیادی از او داشتم؛ اما در همان زمان با شدت به سمت عقب کشیده شدم در حالیکه دنیا دور سرم می چرخید در یک لحظه همه جا برایم سیاه و تاریک شد.
در میان تاریکی سرگردان بودم تا اینکه صدای نگران اما ضعیف خشایار را شنیدم که گفت
ـ خدا رو شکر برگشت؛ تئودور اونو بده به من
بلافاصله احساس کردم که مایع سرد و خنکی وارد دهانم شد که به آرامی از گلویم پایین رفت و همزمان سیاهی اطرافم رنگش را از دست داد و بعد دیگر چیزی نفهمیدم
صدای قرقر در به همراه شنیدن صدای آدرین من را بیدار کرد هر چند قادر به باز کردن چشمانم نبودم اما احساس دل پیچه شدید و قرار گرفتن وزنی سنگین روی بدنم من را آزار میداد اما قادر به تکان خوردن نبودم.
- خشایار!؟ چرا اینجا ....
همزمان با این صدا، جسمی در کنارم تکان خورد و صدای دیگری به گوشم رسید؛ گویی صندلی را روی زمین
کشیده بودند و بعد صدای خشایار را شنیدم که گفت :
- تویی تئودور؟ معجون رو آماده کردی؟
ـ آه، ببخشید نمیدونستم ،خوابیدی حالا چرا اینجا خوابیدی؟
- خوب نتونستم به اتاقم .برم نگرانش بودم برای همین گفتم همینجا باشم.
- تو که بهتر میدونی حالش خوبه فکر کنم داری پیر میشی
ـ نگفتی معجون آماده شد!؟
به نظر میرسید خشایار قصد نداشت بیشتر از این به شوخیهای تئودور جواب بدهد؛ اما لحن صدایش همچنان
دوستانه و گرم بود.
- آره ... ایناهاش تازه آماده ش کردم اما تو نباید الان اینجا باشی باید استراحت کنی؛ توی این چند روزه اصلا
نخوابیدی
دستی گرم روی پیشانیم قرار گرفت.
- تبش قطع شده اما جدا شدن روح از بدن برای این مدت اثر مخربی روی بدن میذاره. در ضمن نمیتونم آینده
روشنی رو ببینم؛ همه راهها یا مسدود شده یا تار و مبهمه
- ۱.۶k
- ۱۴ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
