پارت ۴( شروع داستانی برای یونا )
هوا تاریک شده بود و نور مهتاب شب را روشن تر کرده بود ، یونا مثل همیشه با انرژی خاصتی به سمت پنجره رفت با دیدن بچه ها که به سمت سالن غذا خوری میرفتن پنجره و بست به سمت در دوید ،
یونا : واییی خدایاا باز دیرر کردم الان خاله هه جین باز منو میشندونه رو صندلی تکیی اهه نمیخوام باز بشینم رو اون صندلی به بچه ها نگا کنمم
از شدت دویدن نفس نفس میزدم از پله ها پایین رفتم دم در ورودی سالن خاله می ران دیدم ، با صدایی اروم که بقیه نشنون و جلب توجه نشه صداش زدم ،
یونا : خاله میران هعی خالههه
خاله میران بی توجه به کارش ادامه داد اتگار که منو ندیده به سمت اشپز خونه رفت یونا : آهه خالهه ،
اروم به سمت میز رفتم نشستم خدارو شکر ایندفعه خاله هه جین ندیدتم اخه با من لجه هر دفعه من که میام تنها میشندونتم ، هربارم که یواشکی میشینم بازم میاد منو میبره اخه چرا انقدر با من لجی خاله مگه دست منه که نمیان ببرنم ؟ با صدای سوجین از فکر در اومدم
سوجین : هعی یونا چه خبر ؟ خبری نشده از خانواده ؟
اهه همیشه باید این سوال بپرسی ؟ چشمام بستم نفس عمیق کشیدم با حالت کلافه ای جواب دادم
یونا : نهه مگه تورو بردن که منم ببرن ؟
سوجین: خب چرا عصبی میشی اخه چون نامه های درخواستی فرستادن گفتم شاید اسم تو توشون باشه
یونا : مگه فرستادن نامه هارو ؟
سوجین: اره امروز فرستادن فک کنم اسمت توشون بود
با شنیدن حرف سوجین انگار رو هوا بودم سریع به سمت بیرون دویدم وای خدای من یعنی میشه کسی منو به سرپرستی بگیره یعنیی میشه از این جا راحت شمم با قدم های بلند سمت سالن اصلی رفتم روی میز نگاه مردم وایی کلی نامه بود سریعع بینشون گشتم یعنی اسم منم بود ؟ یعنی چه خانواده ای منو قبول کردن سریع نامه باز کردم مثل همیشه تمام انرژیم از بین رفت چرا همیشه انقدر بی توجهی میشد بهم ؟ هر دفعه اسمم توی نامه ها بود ولی...
یونا : واییی خدایاا باز دیرر کردم الان خاله هه جین باز منو میشندونه رو صندلی تکیی اهه نمیخوام باز بشینم رو اون صندلی به بچه ها نگا کنمم
از شدت دویدن نفس نفس میزدم از پله ها پایین رفتم دم در ورودی سالن خاله می ران دیدم ، با صدایی اروم که بقیه نشنون و جلب توجه نشه صداش زدم ،
یونا : خاله میران هعی خالههه
خاله میران بی توجه به کارش ادامه داد اتگار که منو ندیده به سمت اشپز خونه رفت یونا : آهه خالهه ،
اروم به سمت میز رفتم نشستم خدارو شکر ایندفعه خاله هه جین ندیدتم اخه با من لجه هر دفعه من که میام تنها میشندونتم ، هربارم که یواشکی میشینم بازم میاد منو میبره اخه چرا انقدر با من لجی خاله مگه دست منه که نمیان ببرنم ؟ با صدای سوجین از فکر در اومدم
سوجین : هعی یونا چه خبر ؟ خبری نشده از خانواده ؟
اهه همیشه باید این سوال بپرسی ؟ چشمام بستم نفس عمیق کشیدم با حالت کلافه ای جواب دادم
یونا : نهه مگه تورو بردن که منم ببرن ؟
سوجین: خب چرا عصبی میشی اخه چون نامه های درخواستی فرستادن گفتم شاید اسم تو توشون باشه
یونا : مگه فرستادن نامه هارو ؟
سوجین: اره امروز فرستادن فک کنم اسمت توشون بود
با شنیدن حرف سوجین انگار رو هوا بودم سریع به سمت بیرون دویدم وای خدای من یعنی میشه کسی منو به سرپرستی بگیره یعنیی میشه از این جا راحت شمم با قدم های بلند سمت سالن اصلی رفتم روی میز نگاه مردم وایی کلی نامه بود سریعع بینشون گشتم یعنی اسم منم بود ؟ یعنی چه خانواده ای منو قبول کردن سریع نامه باز کردم مثل همیشه تمام انرژیم از بین رفت چرا همیشه انقدر بی توجهی میشد بهم ؟ هر دفعه اسمم توی نامه ها بود ولی...
- ۹۵
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط