𝐈 𝐧𝐞𝐞𝐝 𝐲𝐨𝐮

𝐈 𝐧𝐞𝐞𝐝 𝐲𝐨𝐮
𝐏⁴

سکوت.

ولی این بار، سکوت سنگین نبود.

سکوت پر از حرف هایی بود که هزگز نگفته بودن .

"من هنوز... من هنوز از خودم بدم میاد."

پسر آروم زمزمه کرد .

بورا دستش رو دراز کرد.

انگشت‌هاش رو زیر چونه‌ی جونگکوک گذاشت و سرش رو بالا آورد.

"می‌دونم. ولی من از تو بدم نمیاد. من هیچ‌وقت از تو بدم نیومد."

"بورا..."

"و اگه لازم باشه، هزار بار بهت می‌گم. تا وقتی که خودت هم باور کنی."

چشم‌های پسر خیس شد.

ولی این بار، برعکس همیشه، فرار نکرد.

"من... من بهت نیاز دارم."

بورا لبخند زد.

همون لبخندی که ماه ها کسی ندیده بود.

"می‌دونم. منم."

𝒯𝒽𝑒 𝐸𝓃𝒹...?