چند پارتی از جیمین
چند پارتی «عشق در یک نگاه» 🎬
Part 6 📄
ویو صبح روز بعد:
ا/ت از وقتی وارد بار شده بود، بیاختیار هر چند دقیقه یکبار به در ورودی نگاه میکرد.
خودش هم نمیخواست قبول کند، اما منتظر بود جیمین بیاید.
نزدیک ظهر، صدای باز شدن در آمد.
ا/ت سرش را بلند کرد.
و لبخند کوچکی روی لبش نشست.
جیمین بود.
این بار مستقیم به سمت او آمد.
_ «سلام.»
+ سلام... صبح بخیر.
جیمین نگاهی به ساعتش انداخت.
_ «هنوز صبحه؟»
ا/ت خندید.
+ برای شما شاید نه!
جیمین هم خندید.
_ «پس قهوهم کو؟»
+ هنوز سفارش ندادین!
_ «فکر کردم دیگه منو میشناسی.»
ا/ت ابرویش را بالا برد.
+ قهوهی تلخ؟
جیمین با رضایت سر تکان داد.
_ «دقیقاً.»
---
چند دقیقه بعد، ا/ت فنجان قهوه را جلوی جیمین گذاشت.
این بار جیمین قبل از نوشیدن، به او نگاه کرد.
_ «امروز دستت نمیلرزه؟»
ا/ت فهمید منظورش چیست.
+ نه!
_ «خوبه.»
+ دیگه به شما عادت کردم.
جیمین مکث کرد.
_ «به من؟»
ا/ت تازه فهمید چه گفته.
+ منظورم... به حضور شما!
جیمین لبخند زد.
_ «فرقش خیلی زیاده.»
ا/ت با خجالت نگاهش را پایین انداخت.
---
چند ساعت بعد، بار شلوغتر شد.
ا/ت مدام بین میزها رفتوآمد میکرد.
وقتی از کنار میز جیمین رد شد، متوجه شد هنوز قهوهاش را تمام نکرده.
+ قهوهتون سرد میشه.
جیمین فنجان را برداشت.
_ «اشکالی نداره.»
+ چرا؟
_ «چون اینجا رو دوست دارم.»
ا/ت لبخند زد.
+ به خاطر قهوه؟
جیمین چند لحظه نگاهش کرد.
_ «نه فقط قهوه.»
قبل از اینکه ا/ت چیزی بگوید، یکی از کارکنان صدایش زد.
«ا/ت! میز پنج!»
ا/ت سریع برگشت.
+ چشم!
جیمین رفتنش را نگاه کرد.
---
نزدیک پایان شیفت...
ا/ت پشت سالن مشغول مرتب کردن وسایل بود که ناگهان صدای افتادن چند جعبه آمد.
یکی از جعبهها روی زمین افتاده بود.
ا/ت خم شد تا بلندش کند، اما جعبه سنگینتر از چیزی بود که فکر میکرد.
همان لحظه دستی از کنارش جعبه را برداشت.
ا/ت با تعجب سرش را بلند کرد.
جیمین.
+ شما اینجا چی کار میکنین؟
_ «کمک میکنم.»
+ لازم نیست.
_ «میدونم.»
جیمین جعبه را روی میز گذاشت.
_ «ولی نمیخوام بذارم تنهایی بلندش کنی.»
ا/ت چند ثانیه ساکت ماند.
بعد آرام گفت:
+ چرا اینقدر با من خوبین؟
جیمین نگاهش کرد.
این بار جوابش را خیلی سریع نداد.
چند ثانیه سکوت کرد و بعد گفت:
_ «خودمم هنوز نمیدونم.»
ا/ت قلبش تند زد.
جیمین لبخند محوی زد.
_ «ولی فکر کنم دارم کمکم میفهمم.»
و قبل از اینکه ا/ت بتواند چیزی بپرسد، از آنجا دور شد.
ا/ت همانجا ماند...
با هزار سؤال در ذهنش.
پایان پارت ۶ 😑✋️
یاج یاح یاح🗿
Part 6 📄
ویو صبح روز بعد:
ا/ت از وقتی وارد بار شده بود، بیاختیار هر چند دقیقه یکبار به در ورودی نگاه میکرد.
خودش هم نمیخواست قبول کند، اما منتظر بود جیمین بیاید.
نزدیک ظهر، صدای باز شدن در آمد.
ا/ت سرش را بلند کرد.
و لبخند کوچکی روی لبش نشست.
جیمین بود.
این بار مستقیم به سمت او آمد.
_ «سلام.»
+ سلام... صبح بخیر.
جیمین نگاهی به ساعتش انداخت.
_ «هنوز صبحه؟»
ا/ت خندید.
+ برای شما شاید نه!
جیمین هم خندید.
_ «پس قهوهم کو؟»
+ هنوز سفارش ندادین!
_ «فکر کردم دیگه منو میشناسی.»
ا/ت ابرویش را بالا برد.
+ قهوهی تلخ؟
جیمین با رضایت سر تکان داد.
_ «دقیقاً.»
---
چند دقیقه بعد، ا/ت فنجان قهوه را جلوی جیمین گذاشت.
این بار جیمین قبل از نوشیدن، به او نگاه کرد.
_ «امروز دستت نمیلرزه؟»
ا/ت فهمید منظورش چیست.
+ نه!
_ «خوبه.»
+ دیگه به شما عادت کردم.
جیمین مکث کرد.
_ «به من؟»
ا/ت تازه فهمید چه گفته.
+ منظورم... به حضور شما!
جیمین لبخند زد.
_ «فرقش خیلی زیاده.»
ا/ت با خجالت نگاهش را پایین انداخت.
---
چند ساعت بعد، بار شلوغتر شد.
ا/ت مدام بین میزها رفتوآمد میکرد.
وقتی از کنار میز جیمین رد شد، متوجه شد هنوز قهوهاش را تمام نکرده.
+ قهوهتون سرد میشه.
جیمین فنجان را برداشت.
_ «اشکالی نداره.»
+ چرا؟
_ «چون اینجا رو دوست دارم.»
ا/ت لبخند زد.
+ به خاطر قهوه؟
جیمین چند لحظه نگاهش کرد.
_ «نه فقط قهوه.»
قبل از اینکه ا/ت چیزی بگوید، یکی از کارکنان صدایش زد.
«ا/ت! میز پنج!»
ا/ت سریع برگشت.
+ چشم!
جیمین رفتنش را نگاه کرد.
---
نزدیک پایان شیفت...
ا/ت پشت سالن مشغول مرتب کردن وسایل بود که ناگهان صدای افتادن چند جعبه آمد.
یکی از جعبهها روی زمین افتاده بود.
ا/ت خم شد تا بلندش کند، اما جعبه سنگینتر از چیزی بود که فکر میکرد.
همان لحظه دستی از کنارش جعبه را برداشت.
ا/ت با تعجب سرش را بلند کرد.
جیمین.
+ شما اینجا چی کار میکنین؟
_ «کمک میکنم.»
+ لازم نیست.
_ «میدونم.»
جیمین جعبه را روی میز گذاشت.
_ «ولی نمیخوام بذارم تنهایی بلندش کنی.»
ا/ت چند ثانیه ساکت ماند.
بعد آرام گفت:
+ چرا اینقدر با من خوبین؟
جیمین نگاهش کرد.
این بار جوابش را خیلی سریع نداد.
چند ثانیه سکوت کرد و بعد گفت:
_ «خودمم هنوز نمیدونم.»
ا/ت قلبش تند زد.
جیمین لبخند محوی زد.
_ «ولی فکر کنم دارم کمکم میفهمم.»
و قبل از اینکه ا/ت بتواند چیزی بپرسد، از آنجا دور شد.
ا/ت همانجا ماند...
با هزار سؤال در ذهنش.
پایان پارت ۶ 😑✋️
یاج یاح یاح🗿
- ۸.۳k
- ۰۲ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط