امشب برای دلخوشی‌ام اشتباه کن

امشب برای دلخوشی‌ام اشتباه کن
قدری بخند و حال مرا رو به راه کن

تنها پناهگاه تن من وجود تُ‌ست
فکری به حال این من بی سر پناه کن

در معبد نگاه تُ خورشید روشن است
پروا نکن ،  به سوختن من  نگاه کن

مهتاب را به خانه بیاور "جنابِ ماه!"
خود را اسیر برکه‌ی چشم  سیاه کن

با وعده‌ی بهشت به پرهیز دلخوشی؟
یکبار هم بگو به جهنم! ؛ گناه کن

این بی قرار  سر به هوا را  خودت بیا
آرام کن به بوسه‌ای و سر به راه کن

گفتی که عشق لحظه به لحظه تباهی است
اصلا بیا و زندگیم را تباه کن
‌‎‌‌‌‎‌‌‌𖣦 ⃘⃔⃟ٜٖ༻⃘⃕⃟ٜٖٜٖ 𖣦‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌