برده عمارت جئون
پارت ³⁸
رابطه شون به نظرم زیادی لوس بود،به جونگکوک نمیاومد.
به مردی که کنار خشونت ذاتیش جذبه و ابهت هم داشت.
بدون اینکه به خودش زحمت بده و از جاش بلند شه دست یونا رو گرفت و روی مبل نشوند و گفت:
-بمون...دم غروبی میبرمت
فعلا جایی کار دارم تا ۲ ساعت دیگه برمیگردم
یونا با حالت لوس و نچسبی خودش رو به جونگکوک چسبوند و گفت:
-میشه منو با خودت ببری
دلم میخواد باهات بیام و بیشتر ...
جونگکوک اما تنش رو عقب کشید و از جاش بلند شد،انگار که از اون همه نزدیکی معذب بود:
-باید برم شرکت نمیتونم ببرمت
انگار یه مشکلی تو قرارداد جدید پیش اومده باید حتما برم زودتر برمیگردم
-چه حیف...باشه نفسم پس زودتر بیا لطفا دلم برات تنگ میشه
جونگکوک که از جاش بلند شد مامان حنا هم مثل هر روز بلند شد تا شاه پسرش و بدرقه کنه.
اون پیرزن یه پرستیژ خاص داشت،بچه هاش رو با اصول ارباب گونه ای بزرگ کرده بود.
براشون احترام قائل بود،به خصوص جونگکوک که وارث اون عمارت و امپراطوری به نظر میرسید.
از سالن که بیرون رفتن فقط من مونده بودم و یونا و لنا.
وقتی گوشی لنا زنگ خورد معذرت خواهی کوتاهی کرد و اونم پشت سر مادر و برادرش از سالن خارج شد.
فقط من مونده بودم و یه نارفیق.
دختری که به همه جا نگاه میکرد جز من.
انگار از اونجا موندن معذب بود.
خیره بهش نیشخندی زدم تا زهر بیشتری توی حرفام بریزم و گفتم:
-فکر کردی اگه زنش بشی میتونی جای منو بگیری؟
با پررویی بهم نگاه خیره ای کرد و گفت:
-مگه جایی هم داری که من بگیرم؟
از همون اولم انتخابش تو نبودی
دلش به حالت سوخت دید بدبخت بیچاره ای...
اجازه ندادم حرفش رو کامل بزنه و با خونسردی به مبل تکیه دادم:
-تو از بچگی عادت داشتی هر چیز منو مال خودت کنی
حتی وقتی جایزه میبردم یجوری مظلوم نمایی میکردی که از چنگم در بیاری
یادته؟
-خفه شو...خودم بهترینش و داشتم
و بعد به در سالن اشاره کرد و گفت:
- تا جونگکوک و صدا نکردم باز یه سیلی اون طرف صورتت بزنه گورت و گم کن برو تو همون طویله ای که بودی
تک خنده ای کردم،چقدر داشت خوب خودش رو نشون میداد.
بی توجه به تحقیر هاش گفتم:
-فکر کردی جونگکوک و به همین راحتی از دست میدم که صاحبش بشی؟
-جونگکوک جان...
رابطه شون به نظرم زیادی لوس بود،به جونگکوک نمیاومد.
به مردی که کنار خشونت ذاتیش جذبه و ابهت هم داشت.
بدون اینکه به خودش زحمت بده و از جاش بلند شه دست یونا رو گرفت و روی مبل نشوند و گفت:
-بمون...دم غروبی میبرمت
فعلا جایی کار دارم تا ۲ ساعت دیگه برمیگردم
یونا با حالت لوس و نچسبی خودش رو به جونگکوک چسبوند و گفت:
-میشه منو با خودت ببری
دلم میخواد باهات بیام و بیشتر ...
جونگکوک اما تنش رو عقب کشید و از جاش بلند شد،انگار که از اون همه نزدیکی معذب بود:
-باید برم شرکت نمیتونم ببرمت
انگار یه مشکلی تو قرارداد جدید پیش اومده باید حتما برم زودتر برمیگردم
-چه حیف...باشه نفسم پس زودتر بیا لطفا دلم برات تنگ میشه
جونگکوک که از جاش بلند شد مامان حنا هم مثل هر روز بلند شد تا شاه پسرش و بدرقه کنه.
اون پیرزن یه پرستیژ خاص داشت،بچه هاش رو با اصول ارباب گونه ای بزرگ کرده بود.
براشون احترام قائل بود،به خصوص جونگکوک که وارث اون عمارت و امپراطوری به نظر میرسید.
از سالن که بیرون رفتن فقط من مونده بودم و یونا و لنا.
وقتی گوشی لنا زنگ خورد معذرت خواهی کوتاهی کرد و اونم پشت سر مادر و برادرش از سالن خارج شد.
فقط من مونده بودم و یه نارفیق.
دختری که به همه جا نگاه میکرد جز من.
انگار از اونجا موندن معذب بود.
خیره بهش نیشخندی زدم تا زهر بیشتری توی حرفام بریزم و گفتم:
-فکر کردی اگه زنش بشی میتونی جای منو بگیری؟
با پررویی بهم نگاه خیره ای کرد و گفت:
-مگه جایی هم داری که من بگیرم؟
از همون اولم انتخابش تو نبودی
دلش به حالت سوخت دید بدبخت بیچاره ای...
اجازه ندادم حرفش رو کامل بزنه و با خونسردی به مبل تکیه دادم:
-تو از بچگی عادت داشتی هر چیز منو مال خودت کنی
حتی وقتی جایزه میبردم یجوری مظلوم نمایی میکردی که از چنگم در بیاری
یادته؟
-خفه شو...خودم بهترینش و داشتم
و بعد به در سالن اشاره کرد و گفت:
- تا جونگکوک و صدا نکردم باز یه سیلی اون طرف صورتت بزنه گورت و گم کن برو تو همون طویله ای که بودی
تک خنده ای کردم،چقدر داشت خوب خودش رو نشون میداد.
بی توجه به تحقیر هاش گفتم:
-فکر کردی جونگکوک و به همین راحتی از دست میدم که صاحبش بشی؟
-جونگکوک جان...
- ۹.۴k
- ۲۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط