به سلامتی دریا! که قربونیاشو پس می‌آره.

به سلامتی دریا! که قربونیاشو پس می‌آره.

 

به سلامتی عقرب! که به خواری تن نمی‌ده.

 

به سلامتی اون که همیشه راستشو می‌گه.

 

به سلامتی اونی که باخت تا رفیقش برنده شه.

 

به سلامتی برف! که هم روش سفیده هم توش.

 

به سلامتی اونی که بی کسه ولی ناکس نیست.

 

به سلامتی سایه! که هیچ‌وقت آدم رو تنها نمی‌ذاره.

 

به سلامتی سرنوشت!که نمی‌شه اونو از"سر"نوشت.

 

به  سلامتی دریا! که ماهی گندیده‌هاشو دور نمی‌ریزه.

 

به سلامتی باغبونی که زمستونو از بهارش بیشتر دوس داره.

 

به سلامتی اونایی که تو این هوای دو نفره با تنهاییشون قدم میزنن.

 

  به سلامتی مدادپاک کن که به خاطر اشتباه دیگران خودشو کوچیک میکنه.

 

به سلامتی اون دلی که هزار بار شکست ولی هنوزم شکستن بلد نیست.

 

به سلامتی هر کس که درونش داره میسوزه  اما ترجیح میده لبهاش و بدوزه

 

به سلامتی رفیقی که تو رفاقت کم نذاشت ولی کم برداشت تا رفیقش کم نیاره.

 

به سلامتی همه اونایی که دوسشون داریم و نمی‌دونن، دوسمون دارن و نمی‌دونیم.

 

به سلامتی کسی که وقتی بردم گفت : اون رفیق منه وقتی باختم گفت : من رفیقتم.

 

به سلامتی دیوار! نه به خاطرِ بلندیش، واسه این‌که هیچ‌ وقت پشتِ آدم روخالی نمی‌کنه.

 

به سلامتی اون دختری که حاضر زیر بارون خیس بشه ولی‌ سوار ماشین هیچ پسری نشه.

 

 به سلامتی رفیقی که مثل خط سفید وسط جاده است, تکه تکه میشه ولی بازم پا به پات میاد.

 

به سلامتی اونایی که درد دل همه رو گوش میدن اما معلوم نیس خودشون کجا درد دل میکنن.

 

به سلامتیه رفیقی که گفت: قبر منو خیلی بزرگ بسازین چون یه دنیا ارزو باخودم به گورمیبرم.

 

 به سلامتی اونایی که تو اوج سختی ها و مشکلات به جای اینکه تَرکمون کنن درکمون می کنن.

 

 به سلامتی مهره های تخته نرد که تا وقتی رفیقشون تو حبس حریف به احترامش بازی نمی کنه

 

به سلامتی همه اوونایی که دلشون از یکی دیگه گرفته ولی برای اینکه خودشونرو آروم کنن میگن بخاطره غروب پاییزه.

 

اخریشم به سلامتیه ساغی که هیشکی نمیگه به سلامتیش...