عشق درسایه سلطنت پارت 252

فرانک : گفتین قبلا دنبال این کتاب گشتین.. یعنی ناامید شدین از پیدا کردنشون؟
کتاب رو بستم و بغل کردم و گفتم
مری: نه... مسئله ازدواجم وسط اومد و درگیریهای بعدش دیگه نشد جدی دنبالش بگردم..
فرانک :اهان.. حتما دردسر زیاد بود بانوی من...
مری: به هر حال دیگه اون دختر آزاد نبودم و مسئولیت های خودم رو داشتم..
فرانک: آزاد و سرکش..
برگشتم نگاش کردم زل زد تو چشمم و لبخندی زد..
فرانک : من درباره شیطنتها و روحیه خوب شما زیاد شنیدم... روحیه ای که انگار پادشاه تهیونگ نابودش کرد..
اخم کردم و وایستادم اونم وایستاد..خشن گفتم
مری: پادشاه تهیونگ چنین کاری نکرد. اون بیشتر از
هر کسی به شیطنتها و خنده هام پر و بال داد و دلیل
خندیدن و شادیم شد..
فرانک : اما من تو این مدت که شما رو دیدم چنین چیزی ندیدم بانو پادشاه شما رو شکوندن چشماتون اون شیطنت سابق رو نداره..
با غیض گفتم
مری: شاید یاد نگرفتین نباید تو چشمای یه بانوی ارشد نگاه کنین همه چیز ادمها توی چشماشون نیست.. توی قلبشون..
سریع قدم زدم و ازش فاصله گرفتم..
فرانک : پس هنوز دوسشون دارین؟
مری: بی نهایت..
فرانک : معذرت میخوام بانو... لطفا اینطور نرین وگرنه من
خودم رو نخواهم بخشید..
وایستادم..چقدر لوسه..خودش رو بهم رسوند..
تعظیم کرد و گفت
فرانک : بی ادبیم رو ببخشین... فک کردم احساستون نسبت به ایشون سرد شده..
مری: چرا چنین فکری کردین؟
فرانک : چوون..چوون...
دل رو زد به دریا و گفت
فرانک :چون مال خودم سرد شد..
نگاش کردم ناراحت به روبروش نگاه کرد و گفت
فرانک: عاشق دختری بودم.. غرور و عشق و همه حسم رو زیر پاهاش له کرد..
مری: و شما احساستون نسبت بهش سرد شد؟
فرانک: بله...
مری: مطمینی عاشقش بودی؟
زل زد تو چشمم
نگاه ازش گرفتم و به روبروم نگاه کردم و اروم راه افتادم
باهام همقدم شد..
فرانک : اره... راست میگین عشق نبود.. حسی بود که
گذشت.. ولی مال شما؟
با بغض گفتم
مری: عشق بوده و هست.. یه عشق خالص و تک...
بحث رو عوض کردم و گفتم
مری: فک کنم بهتره برین.. وگرنه به شب میخورین..
تعظیم کرد و بی میل گفت
فرانک: با اجازه تون بانو..
ورفت..فردا باز اومد..
دیگه واقعا داشت اعصابم رو خرد میکرد..مردک لوس بی مصرفه بیکار
مری: چرا انقدر سر و کله تون اینجا پیدا میشه؟
خجالت زده گفت
فرانک: دلیل میخواد؟
جدی گفتم
مری: معلومه که میخواد..
فرانک : هم صحبت بدیم بانوی من ؟ فقط .. من تنهام و شما هم تنها .. فک کردم هم صحبتهای خوبی برای هم هستیم.. هیچی نگفتم..
فرانک :میدونین فک میکنم من و شما شبیه همیم.. میشه یه سوال بپرسم؟
نگاش کردم بلکم از رو بره
فرانک: عشقتون به پادشاه تمام قلبتون رو پر کرده؟
اخم باریکی کردم و گفتم
مری: یعنی چی؟
لبخند لرزونی زد و گفت
فرانک: جایی برای شروع یه حس جدید دارین ؟ شما لیاقتتون خیلی بیشتر از این حرفاست..
خیره شد تو صورتم و اروم سرش رو جلو آورد...
نگاهش رو آورد روی ل*بم صورتش خیلی نزدیک صورتم بود..