P.¹
(ا.ت)
با صدای راننده چشماش رو باز کرد...
راننده اتوبوس:ایستگاه سئول هر کی میخواد پیاده بشه..
+اوممم
با اینکه هنوز ویندوزش به کار نیفتاده بود ولی عین جن زده ها بلند شد..هرکی سر راهش بود و کنار زد.
+صبر کن.صبر کن من پیاده میشم وایستاا
راننده پیر با ابرو های خمیده و چشمای گشاد با حالت طلبکارانه ای گفت:دختر جون من که وایستادم چرا داد میزنی..
از اتوبوس پیاده شد.در حینی ک باد خنکی به صورتش خورد چشماش رو بست..
+هوممم هوای سئول بهشته..
کمی بعد تاکسی گرفت و به سمت خونه جدیدش حرکت کرد.
(در همون لحظه جیمین)
با صدای زنگ گوشیش از خواب بیدار شد..به صفحه گوشی نگاه کرد.هوپی هیونگش بود...وای حتما میخواد بگه چرا باز دیر کرده.سعی کرد صداش رو صاف کنه تا هیونگش متوجه نشه خواب بوده اما لرزش صداش گند زد تو همه چی.
_ بله هیونگ کاری داری.
هوپی:میدونم خواب بودی اما بهتره هرچی زود تر بیای استودیو تمرین..ما بدون تو دوبار تاحالا خواستیم تمرین کنیم نشده زود بیا جیمینن
_:باشهه
قطع کرد و چشماشُ محکم رو هم فشار داد.
بلند شد تا کاراشو انجام بده و بره استودیو.
ـ
(ا.ت)
وقتی رسید خونه با خودش گفت..«اوه نه بابا خونه بدی هم نداده بهم..فکر میکردم با پول من حداقل یک خونه ای که حموم نداره قراره بهم بده..اما این بهترین خونه ای هست که میتونم داشته باشم»..بعد از اینکه وسایلشو چید، رفت توی تراس..باورش نمیشد کل سئول رو میبینه..از خستگی روی صندلی تو تراس نشست..خوشحالی رو میتونست تو تک تک سلول هاش حس کنه..اینکه بلاخره بعد چند سال تونسته بیاد سئول و قراره به زودی بی تی اس رو ببینه.حس خوبیه نه؟یعنی اونا الان کجای این شهر به این بزرگی ان؟ دارن چیکار میکنن؟
از وقتی ۱۶ سالش بود آرمی شد و تا الان ۴ ساله که آرمی هست و همیشه امید داشت که ی روز بی تی اس رو میبینه..تصمیم گرفت مهاجرت کنه به سئول،هم برای ادامه تحصیل و هم پیدا کردن شغل دوم برای پول دانشگاه..و البته مهم ترینش رویای دیدن خواننده هاش.. لباس هاش بد نبود، موهاشو بست بالا و گوشی و کیف پولشو برداشت و از خونه زد بیرون..«بریم یکم ولگردی»
ـ
(جیمین)
تا نزدیکی غروب داشتن تمرین میکردن..از خستگی دیگه خودشو به درو دیوار میزد..این اجرا خیلی سخت بود..
_ نمیتونم اون حرکتو بزنمم
تهیونگ همونطور که با بطری آبی به سمتش میرفت گفت:جیمین فقط یکم دیگه مونده..تا الان هم خیلی خوب فهمیدی کدوم پاتو کجا بزاری.فقط باید ی بار دیگه امتحانش کنی..ما هفته دیگه کنسرت داریم..
میدونست که راس میگه..نباید خسته میشد.بلند شد و بطی آب از تهیونک گرفت و کمی ازش خورد و دوباره خودشو گرم کرد و رفت سراغ تمرین..
تا شب تمرین میکردن که تصمیم گرفتن غذا بخورن..جیمین و جونگکوک داوطلب شدن تا خودشون برن غذا بگیرن.از ساختمان استودیو زدن بیرون و رفتن داخل رستوران رو به رویی که همیشه ازش غذا سفارش میدن..همیشه خدارو بخاطر این مکان و خلوت بودنش شکر میکرد..وارد رستوران شدن.با مشورت همدیگه غذا رو برای خودشون و اعضا سفارش دادن و منتظر نشستن تا اینکه یه دختر اومد داخل..
« منتظر حمایت گرمتون هستم ..🌊.»
با صدای راننده چشماش رو باز کرد...
راننده اتوبوس:ایستگاه سئول هر کی میخواد پیاده بشه..
+اوممم
با اینکه هنوز ویندوزش به کار نیفتاده بود ولی عین جن زده ها بلند شد..هرکی سر راهش بود و کنار زد.
+صبر کن.صبر کن من پیاده میشم وایستاا
راننده پیر با ابرو های خمیده و چشمای گشاد با حالت طلبکارانه ای گفت:دختر جون من که وایستادم چرا داد میزنی..
از اتوبوس پیاده شد.در حینی ک باد خنکی به صورتش خورد چشماش رو بست..
+هوممم هوای سئول بهشته..
کمی بعد تاکسی گرفت و به سمت خونه جدیدش حرکت کرد.
(در همون لحظه جیمین)
با صدای زنگ گوشیش از خواب بیدار شد..به صفحه گوشی نگاه کرد.هوپی هیونگش بود...وای حتما میخواد بگه چرا باز دیر کرده.سعی کرد صداش رو صاف کنه تا هیونگش متوجه نشه خواب بوده اما لرزش صداش گند زد تو همه چی.
_ بله هیونگ کاری داری.
هوپی:میدونم خواب بودی اما بهتره هرچی زود تر بیای استودیو تمرین..ما بدون تو دوبار تاحالا خواستیم تمرین کنیم نشده زود بیا جیمینن
_:باشهه
قطع کرد و چشماشُ محکم رو هم فشار داد.
بلند شد تا کاراشو انجام بده و بره استودیو.
ـ
(ا.ت)
وقتی رسید خونه با خودش گفت..«اوه نه بابا خونه بدی هم نداده بهم..فکر میکردم با پول من حداقل یک خونه ای که حموم نداره قراره بهم بده..اما این بهترین خونه ای هست که میتونم داشته باشم»..بعد از اینکه وسایلشو چید، رفت توی تراس..باورش نمیشد کل سئول رو میبینه..از خستگی روی صندلی تو تراس نشست..خوشحالی رو میتونست تو تک تک سلول هاش حس کنه..اینکه بلاخره بعد چند سال تونسته بیاد سئول و قراره به زودی بی تی اس رو ببینه.حس خوبیه نه؟یعنی اونا الان کجای این شهر به این بزرگی ان؟ دارن چیکار میکنن؟
از وقتی ۱۶ سالش بود آرمی شد و تا الان ۴ ساله که آرمی هست و همیشه امید داشت که ی روز بی تی اس رو میبینه..تصمیم گرفت مهاجرت کنه به سئول،هم برای ادامه تحصیل و هم پیدا کردن شغل دوم برای پول دانشگاه..و البته مهم ترینش رویای دیدن خواننده هاش.. لباس هاش بد نبود، موهاشو بست بالا و گوشی و کیف پولشو برداشت و از خونه زد بیرون..«بریم یکم ولگردی»
ـ
(جیمین)
تا نزدیکی غروب داشتن تمرین میکردن..از خستگی دیگه خودشو به درو دیوار میزد..این اجرا خیلی سخت بود..
_ نمیتونم اون حرکتو بزنمم
تهیونگ همونطور که با بطری آبی به سمتش میرفت گفت:جیمین فقط یکم دیگه مونده..تا الان هم خیلی خوب فهمیدی کدوم پاتو کجا بزاری.فقط باید ی بار دیگه امتحانش کنی..ما هفته دیگه کنسرت داریم..
میدونست که راس میگه..نباید خسته میشد.بلند شد و بطی آب از تهیونک گرفت و کمی ازش خورد و دوباره خودشو گرم کرد و رفت سراغ تمرین..
تا شب تمرین میکردن که تصمیم گرفتن غذا بخورن..جیمین و جونگکوک داوطلب شدن تا خودشون برن غذا بگیرن.از ساختمان استودیو زدن بیرون و رفتن داخل رستوران رو به رویی که همیشه ازش غذا سفارش میدن..همیشه خدارو بخاطر این مکان و خلوت بودنش شکر میکرد..وارد رستوران شدن.با مشورت همدیگه غذا رو برای خودشون و اعضا سفارش دادن و منتظر نشستن تا اینکه یه دختر اومد داخل..
« منتظر حمایت گرمتون هستم ..🌊.»
- ۲۲.۰k
- ۱۳ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۱۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط