چند پارتی
وقتی شوهرم عاشقم بود ولی من نه...
╰┈➤ 𝑷𝒂𝒓𝒕 𝟏
_____________________________
شش ماه از ازدواجمون می‌گذشت
شش ماهی که برای من پر از روزهای تکراری و شب‌هایی بود که آرزو میکردم هرچه زودتر تموم بشن
اما برای جونگ‌کوک همه‌چیز فرق داشت
اون از همون روز اول ازدواجمون طوری باهام رفتار می‌کرد که انگار مهم‌ترین آدم زندگیشه
و شاید واقعاً هم همین‌طور بود
ولی من هیچ‌وقت نتونسته بودم احساس مشابهی بهش داشته باشم
نگاهی به ساعت دیواری انداختم
ده و چهل دقیقه شب بود
جونگ‌کوک هنوز برنگشته بود
گوشی‌ام رو از روی تخت برداشتم و وارد صفحه چتش شدم
آخرین پیامش مربوط به دو ساعت پیش بود
"_جلسه‌ام طول کشیده منتظرم نمون
لبخند بی‌جونی زدم و گوشی رو کنار گذاشتم
انگار نمی‌دونست من هیچ‌وقت منتظرش نمی‌موندم
یا شاید دوست داشت این‌طور فکر کنه
از تخت پایین اومدم و به سمت پنجره رفتم
بارون شدیدی می‌بارید و قطره‌ها با شدت به شیشه برخورد می‌کردن
درست همون لحظه نور چراغ‌های ماشین توی حیاط افتاد
با دیدن ماشین مشکی رنگش کمی عقب رفتم
بالاخره برگشته بود
چند دقیقه بعد صدای قدم‌هاش توی راهرو پیچید
در اتاق باز شد و جونگ‌کوک وارد شد
کتش رو روی مبل انداخت و ساعتش رو از دستش باز کرد
نگاهش برای لحظه‌ای روی من ثابت موند
بدون اینکه چیزی بگه به سمتم اومد و دست‌هاش رو دور کمرم حلقه کرد
با حرکت ناگهانیش کمی جا خوردم
جونگ‌کوک...
صورتم رو بین دست‌هاش گرفت و قبل از اینکه فرصت کنم حرف دیگه‌ای بزنم بوسه محکمی روی لب‌هام نشوند لبش گرم بود پرسینگ لبش رو روی لبام حس میکردم
چند لحظه بعد پیشونیش رو به پیشونیم تکیه داد و چشم‌هاش رو بست
"_لعنتی... امروز روز افتضاحی بود...
نگاهی به صورت خسته‌اش انداختم
موهاش کمی به هم ریخته بودن و اخم عمیقی بین ابروهاش نشسته بود
" +اتفاقی..... افتاده
چشم‌هاش رو باز کرد و نگاهم کرد.....
" +جلسه اون‌طوری که می‌خواستم پیش نرفت
دستش رو دور کمرم محکم‌تر کرد و دوباره منو به خودش نزدیک کرد
"_ فقط چند دقیقه همین‌جا بمون
از لحن خسته‌اش تعجب کردم
جونگ‌کوک معمولاً مشکلات کاریش رو به خونه نمی‌آورد و هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد کسی متوجه آشفتگیش بشه
آروم دستم رو روی بازوش گذاشتم
نگاهی به دستم انداخت و بعد دوباره چشم‌هاش رو بست
برای چند لحظه همون‌طور توی آغوشش موندم
راستش دیدن جونگ‌کوک با این حال و روز برام عجیب بود
همیشه عادت داشتم اون رو مردی ببینم که هیچ‌چیزی نمی‌تونه از پا درش بیاره
اما امشب انگار تمام خستگی دنیا روی شونه‌هاش سنگینی می‌کرد
آروم سرم رو کمی عقب بردم تا بتونم صورتش رو ببینم
چشم‌هاش هنوز بسته بود و دست‌هاش دور کمرم قرار داشتن
"+حداقل برو لباس‌هات رو عوض کن... خیس شدی
نگاهش رو باز کرد و برای لحظه‌ای به صورتم خیره شد
انگار تازه متوجه خیس بودن لباس‌هاش شده بود
پوزخند محوی زد و دستش رو از دور کمرم برداشت
بعد به سمت کمد رفت
نگاهی به پشت سرش انداختم
پیراهن سفیدش از قسمت شونه کمی خیس شده بود و موهاش هم به خاطر بارون به پیشونیش چسبیده بودن
چند دقیقه بعد لباس راحتی پوشید و به سمت سرویس بهداشتی رفت
من هم از اتاق بیرون رفتم و به سمت آشپزخونه حرکت کردم
با اینکه گفته بود منتظرش نمونم اما می‌دونستم هنوز شام نخورده
ظرف غذایی رو که از قبل آماده کرده بودم داخل مایکروویو گذاشتم
چند دقیقه بعد با شنیدن صدای قدم‌هاش برگشتم
موهاش رو با حوله خشک می‌کرد و آستین‌های لباسش رو تا آرنج بالا زده بود
نگاهش به ظرف روی کابینت افتاد
_________________________
خدایی حمایت نکنید خودتون میدونید
╰┈➤ 𝑷𝒂𝒓𝒕 𝟏
_____________________________
شش ماه از ازدواجمون می‌گذشت
شش ماهی که برای من پر از روزهای تکراری و شب‌هایی بود که آرزو میکردم هرچه زودتر تموم بشن
اما برای جونگ‌کوک همه‌چیز فرق داشت
اون از همون روز اول ازدواجمون طوری باهام رفتار می‌کرد که انگار مهم‌ترین آدم زندگیشه
و شاید واقعاً هم همین‌طور بود
ولی من هیچ‌وقت نتونسته بودم احساس مشابهی بهش داشته باشم
نگاهی به ساعت دیواری انداختم
ده و چهل دقیقه شب بود
جونگ‌کوک هنوز برنگشته بود
گوشی‌ام رو از روی تخت برداشتم و وارد صفحه چتش شدم
آخرین پیامش مربوط به دو ساعت پیش بود
"_جلسه‌ام طول کشیده منتظرم نمون
لبخند بی‌جونی زدم و گوشی رو کنار گذاشتم
انگار نمی‌دونست من هیچ‌وقت منتظرش نمی‌موندم
یا شاید دوست داشت این‌طور فکر کنه
از تخت پایین اومدم و به سمت پنجره رفتم
بارون شدیدی می‌بارید و قطره‌ها با شدت به شیشه برخورد می‌کردن
درست همون لحظه نور چراغ‌های ماشین توی حیاط افتاد
با دیدن ماشین مشکی رنگش کمی عقب رفتم
بالاخره برگشته بود
چند دقیقه بعد صدای قدم‌هاش توی راهرو پیچید
در اتاق باز شد و جونگ‌کوک وارد شد
کتش رو روی مبل انداخت و ساعتش رو از دستش باز کرد
نگاهش برای لحظه‌ای روی من ثابت موند
بدون اینکه چیزی بگه به سمتم اومد و دست‌هاش رو دور کمرم حلقه کرد
با حرکت ناگهانیش کمی جا خوردم
جونگ‌کوک...
صورتم رو بین دست‌هاش گرفت و قبل از اینکه فرصت کنم حرف دیگه‌ای بزنم بوسه محکمی روی لب‌هام نشوند لبش گرم بود پرسینگ لبش رو روی لبام حس میکردم
چند لحظه بعد پیشونیش رو به پیشونیم تکیه داد و چشم‌هاش رو بست
"_لعنتی... امروز روز افتضاحی بود...
نگاهی به صورت خسته‌اش انداختم
موهاش کمی به هم ریخته بودن و اخم عمیقی بین ابروهاش نشسته بود
" +اتفاقی..... افتاده
چشم‌هاش رو باز کرد و نگاهم کرد.....
" +جلسه اون‌طوری که می‌خواستم پیش نرفت
دستش رو دور کمرم محکم‌تر کرد و دوباره منو به خودش نزدیک کرد
"_ فقط چند دقیقه همین‌جا بمون
از لحن خسته‌اش تعجب کردم
جونگ‌کوک معمولاً مشکلات کاریش رو به خونه نمی‌آورد و هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد کسی متوجه آشفتگیش بشه
آروم دستم رو روی بازوش گذاشتم
نگاهی به دستم انداخت و بعد دوباره چشم‌هاش رو بست
برای چند لحظه همون‌طور توی آغوشش موندم
راستش دیدن جونگ‌کوک با این حال و روز برام عجیب بود
همیشه عادت داشتم اون رو مردی ببینم که هیچ‌چیزی نمی‌تونه از پا درش بیاره
اما امشب انگار تمام خستگی دنیا روی شونه‌هاش سنگینی می‌کرد
آروم سرم رو کمی عقب بردم تا بتونم صورتش رو ببینم
چشم‌هاش هنوز بسته بود و دست‌هاش دور کمرم قرار داشتن
"+حداقل برو لباس‌هات رو عوض کن... خیس شدی
نگاهش رو باز کرد و برای لحظه‌ای به صورتم خیره شد
انگار تازه متوجه خیس بودن لباس‌هاش شده بود
پوزخند محوی زد و دستش رو از دور کمرم برداشت
بعد به سمت کمد رفت
نگاهی به پشت سرش انداختم
پیراهن سفیدش از قسمت شونه کمی خیس شده بود و موهاش هم به خاطر بارون به پیشونیش چسبیده بودن
چند دقیقه بعد لباس راحتی پوشید و به سمت سرویس بهداشتی رفت
من هم از اتاق بیرون رفتم و به سمت آشپزخونه حرکت کردم
با اینکه گفته بود منتظرش نمونم اما می‌دونستم هنوز شام نخورده
ظرف غذایی رو که از قبل آماده کرده بودم داخل مایکروویو گذاشتم
چند دقیقه بعد با شنیدن صدای قدم‌هاش برگشتم
موهاش رو با حوله خشک می‌کرد و آستین‌های لباسش رو تا آرنج بالا زده بود
نگاهش به ظرف روی کابینت افتاد
_________________________
خدایی حمایت نکنید خودتون میدونید
- ۲۵۳
- ۱۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
