P ¹³:
P ¹³:
وقتی لباس دختر را خریدند به مغازه های دیگری رفتند که کفشی برای هر دو و مناسب عقد، کت شلواری لایق جیمین و اکسسوری بخرند.
در نهایت کفشی پاشنه بلند که همرنگ لباس دختر به رنگ سفید بود، ساعت و حلقه هایی ست به رنگ نقره ای، کت شلواری نسکافه ای رنگ برای جیمین، کفش هایی نسبتا نوک تیز
جیمین برای بعد از ظهر، وقت محضر گرفته بود.
همه چیز خیلی زود اتفاق افتاد.
آشنایی با جیمین، دعوای جونگ به و متهم شدن او به عنوان قاتل و عقد دختر با جیمین.
دختر ناباور عاقد نگاه کرد. عاقد دوباره تکرار کرد:
*دخترم... وکیلم؟
جیمین گفت:
_صبر کن عزیزم.
جیمین گردنبندی که زیبا، نسبتا ظریف و به جنس طلای سفید بود از داخل جعبه ای که در کیفش بود در آورد، در گردن دختر انداخت و گفت:
_اینم زیر لفظیت... حالا میتونی بله رو بگی عزیزم.
دختر ، غمگین به جیمین و بعد به عاقد نگاه کرد و گفت:
+بله
بقیه ی مراسم اجرا شد و جیمین هم بله را گفت و سپس حلقه هارا در دست هم کردند. سپس عاقد گفت:
*حالا میتونید همدیگرو ببوسید
جیمین و دختر به هم نگاهی کردند . حتی در ظاهر هم نگاه هایشان باهم تفاوت داشت ، نگاه دختر از اندوه، نگرانی و اظطراب پر شده بود و نگاه جیمین از عشق ، خوشحالی و لذت پر شده بود.
همانطور که صورت هایشان به هم نزدیک شد جیمین آرام،به طوری که فقط دختر بشنود گفت:
_انقدر ناراحت نباش عزیزم... امشب باهات کاری ندارم.
دختر هم با لحن و تن صدای متقابل گفت :
+ازت متنفرم
_کاری نکن امشب از این حرفت پشیمونت کنم.
سپس بوسه ای آغاز شد.
بوسه ای که جیمین وحشیانه ادامه میداد و دختر بزور و فقط برای حفظ ظاهر همراهی میکرد.
عاقد با خنده گفت:
*اوه میبینم که خیلی برای رسیدن این لحظه مشتاق و منتظر بودین... نگران نباشید، خونه میتونید ادامه ش بدین.
دختر خجالت زده، جیمین را پس زد و سرش را پایین انداخت ولی جیمین تخس، لجبازانه و جدی گفت:
_نگران نباشید آقای جئون. میدونم میتونم تو خونه ادامه ش بدم. ا.ت هم منتظره که سریع تر بریم خونه...
سپس به ا.ت نگاهی انداخت و ادامه داد:
_مگه نه عشقم؟
دختر صورتش قرمز شد. نه از حیا و ذوق و خوشحالی بلکه از عصبانیت و خجالت و معذب شدن شدید.
سپس تنه ای به جیمین زد و گفت:
+عزیزم بس کن. الان میخوای منو از خجالت آب کنی؟
همه خندیدند. جیمین هم خندید، هر چند میدانست که عزیزم گفتن دختر الکی است اما حتی به دروغ هم عزیزم گفتنش را دوست داشت. عشق او به ا.ت میتوانست او را به مرز جنون بکشد.
علاقه ی غیر توصیف جیمین به دختر، هر روز شدیدتر میشد و تنها کلید این رابطه سرد، عشق دادن دختر به جیمین بود.
تنها چیزی که جیمین به او نیاز داشت، عاشق شدن دختر بود.
باید کاری می کرده که دختر هم عاشقش شود.
یا با مهربانی، عشق ، فرصت دادن و توجه اینکار را میکرد ؟
یا با زور؟
شاید اگر گزینه اول جواب نمیداد به گزینه دوم متوسل میشد.
او بخاطر عشقش هر کاری میکرد.
تو به سختی ا.ت را به دست آورده بود و قطعا به راحتی او را از دست نمیداد و با هر سختی که در نگه داشتن دختر وجود داشت، مقابله میکرد.
جیمین تشنه بود.
تشنه ی محبت دختر به او.
او فقط و فقط عشق و توجه ا.ت را میخواست.
نقشه هایش را در ذهنش مرور میکرد.
کار هایی که باید انجام میداد تا دختر به او احساسی پیدا کند.
اگر هیچکدام از روش ها جوابگو نبود، او را آن قدر در عمارتش حبس میکرد که خود دختر خسته شود و به او اعتراف کند. یا انقدر با او رابطه برقرار میکرد که دختر از کارش پشیمان شود و ابراز عشق کند.
سر انجام بعد از اینکه ۲ تا از دوستانش، کیم تهیونگ و مین یونگی به عنوان شاهد، شناسنامه هارا امضا کردند ، جیمین ا.ت از همه خداحافظی کردند و سوار ماشین جیمین شدند و راهی عمارت جیمین شدند.
ناهار شان را در رستورانی شیک و باکلاس خوردند.
رستورانی با فضای گرم، امروزی و کلاسیک.
سپس جیمین با هم نظری ا.ت چند غذا سفارش داد.
بعد از آماده شدن غذا، جیمین که تا جایی که میتوانست غذای عقدش را میل کرد.
اما دختر بود که در ذهنش با خودش حرف میزد و خودش را سرزنش میکرد و هربار هم به این نتیجه رسید که چاره دیگری نداشت.
او مجبور بود که زندگی با جیمین را قبول کند.
باید جونگ به را فراموش میکرد، چون خاطرات شان فقط به خودش آسیب میرساند.
اما آیا میتوانست؟
فراموش کردن او و خاطراتش آن قدر هم راحت نبود. در ذهنش خود خوری میکرد.
با غذایش بازی میکرد تا اینکه جیمین گفت:
_عزیزم.. غذای عقدمون یخ زد... نمیخوای بخوریش؟
ادامه توی کامنتا. اینجا بیشتر جا نمیشه.
شرط :
۱۰۰ لایک
۱۵۰ کامنت(نفری ۱۰ تا )
۲۵ بازنشر
وقتی لباس دختر را خریدند به مغازه های دیگری رفتند که کفشی برای هر دو و مناسب عقد، کت شلواری لایق جیمین و اکسسوری بخرند.
در نهایت کفشی پاشنه بلند که همرنگ لباس دختر به رنگ سفید بود، ساعت و حلقه هایی ست به رنگ نقره ای، کت شلواری نسکافه ای رنگ برای جیمین، کفش هایی نسبتا نوک تیز
جیمین برای بعد از ظهر، وقت محضر گرفته بود.
همه چیز خیلی زود اتفاق افتاد.
آشنایی با جیمین، دعوای جونگ به و متهم شدن او به عنوان قاتل و عقد دختر با جیمین.
دختر ناباور عاقد نگاه کرد. عاقد دوباره تکرار کرد:
*دخترم... وکیلم؟
جیمین گفت:
_صبر کن عزیزم.
جیمین گردنبندی که زیبا، نسبتا ظریف و به جنس طلای سفید بود از داخل جعبه ای که در کیفش بود در آورد، در گردن دختر انداخت و گفت:
_اینم زیر لفظیت... حالا میتونی بله رو بگی عزیزم.
دختر ، غمگین به جیمین و بعد به عاقد نگاه کرد و گفت:
+بله
بقیه ی مراسم اجرا شد و جیمین هم بله را گفت و سپس حلقه هارا در دست هم کردند. سپس عاقد گفت:
*حالا میتونید همدیگرو ببوسید
جیمین و دختر به هم نگاهی کردند . حتی در ظاهر هم نگاه هایشان باهم تفاوت داشت ، نگاه دختر از اندوه، نگرانی و اظطراب پر شده بود و نگاه جیمین از عشق ، خوشحالی و لذت پر شده بود.
همانطور که صورت هایشان به هم نزدیک شد جیمین آرام،به طوری که فقط دختر بشنود گفت:
_انقدر ناراحت نباش عزیزم... امشب باهات کاری ندارم.
دختر هم با لحن و تن صدای متقابل گفت :
+ازت متنفرم
_کاری نکن امشب از این حرفت پشیمونت کنم.
سپس بوسه ای آغاز شد.
بوسه ای که جیمین وحشیانه ادامه میداد و دختر بزور و فقط برای حفظ ظاهر همراهی میکرد.
عاقد با خنده گفت:
*اوه میبینم که خیلی برای رسیدن این لحظه مشتاق و منتظر بودین... نگران نباشید، خونه میتونید ادامه ش بدین.
دختر خجالت زده، جیمین را پس زد و سرش را پایین انداخت ولی جیمین تخس، لجبازانه و جدی گفت:
_نگران نباشید آقای جئون. میدونم میتونم تو خونه ادامه ش بدم. ا.ت هم منتظره که سریع تر بریم خونه...
سپس به ا.ت نگاهی انداخت و ادامه داد:
_مگه نه عشقم؟
دختر صورتش قرمز شد. نه از حیا و ذوق و خوشحالی بلکه از عصبانیت و خجالت و معذب شدن شدید.
سپس تنه ای به جیمین زد و گفت:
+عزیزم بس کن. الان میخوای منو از خجالت آب کنی؟
همه خندیدند. جیمین هم خندید، هر چند میدانست که عزیزم گفتن دختر الکی است اما حتی به دروغ هم عزیزم گفتنش را دوست داشت. عشق او به ا.ت میتوانست او را به مرز جنون بکشد.
علاقه ی غیر توصیف جیمین به دختر، هر روز شدیدتر میشد و تنها کلید این رابطه سرد، عشق دادن دختر به جیمین بود.
تنها چیزی که جیمین به او نیاز داشت، عاشق شدن دختر بود.
باید کاری می کرده که دختر هم عاشقش شود.
یا با مهربانی، عشق ، فرصت دادن و توجه اینکار را میکرد ؟
یا با زور؟
شاید اگر گزینه اول جواب نمیداد به گزینه دوم متوسل میشد.
او بخاطر عشقش هر کاری میکرد.
تو به سختی ا.ت را به دست آورده بود و قطعا به راحتی او را از دست نمیداد و با هر سختی که در نگه داشتن دختر وجود داشت، مقابله میکرد.
جیمین تشنه بود.
تشنه ی محبت دختر به او.
او فقط و فقط عشق و توجه ا.ت را میخواست.
نقشه هایش را در ذهنش مرور میکرد.
کار هایی که باید انجام میداد تا دختر به او احساسی پیدا کند.
اگر هیچکدام از روش ها جوابگو نبود، او را آن قدر در عمارتش حبس میکرد که خود دختر خسته شود و به او اعتراف کند. یا انقدر با او رابطه برقرار میکرد که دختر از کارش پشیمان شود و ابراز عشق کند.
سر انجام بعد از اینکه ۲ تا از دوستانش، کیم تهیونگ و مین یونگی به عنوان شاهد، شناسنامه هارا امضا کردند ، جیمین ا.ت از همه خداحافظی کردند و سوار ماشین جیمین شدند و راهی عمارت جیمین شدند.
ناهار شان را در رستورانی شیک و باکلاس خوردند.
رستورانی با فضای گرم، امروزی و کلاسیک.
سپس جیمین با هم نظری ا.ت چند غذا سفارش داد.
بعد از آماده شدن غذا، جیمین که تا جایی که میتوانست غذای عقدش را میل کرد.
اما دختر بود که در ذهنش با خودش حرف میزد و خودش را سرزنش میکرد و هربار هم به این نتیجه رسید که چاره دیگری نداشت.
او مجبور بود که زندگی با جیمین را قبول کند.
باید جونگ به را فراموش میکرد، چون خاطرات شان فقط به خودش آسیب میرساند.
اما آیا میتوانست؟
فراموش کردن او و خاطراتش آن قدر هم راحت نبود. در ذهنش خود خوری میکرد.
با غذایش بازی میکرد تا اینکه جیمین گفت:
_عزیزم.. غذای عقدمون یخ زد... نمیخوای بخوریش؟
ادامه توی کامنتا. اینجا بیشتر جا نمیشه.
شرط :
۱۰۰ لایک
۱۵۰ کامنت(نفری ۱۰ تا )
۲۵ بازنشر
- ۷.۷k
- ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۰۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط