عاشقانه های شبنم

منم همان‌که تو را از خدا طلب دارد
که بی‌قرارترین است، جان به لب دارد
در انتظار تو این شمع تا سحر گریان
‌اگرچه سوخته، اما هنوز تب دارد
شنیده‌ام که تو پرسیده‌ای: «نمرده هنوز؟!»
خبر گرفته‌ای از حال من، عجب دارد!
به نیم‌جانیِ من خنده‌ات از این بابت
که نیمه‌جانیِ من هم، به لب سبب دارد