𝑩𝒐𝒖𝒏𝒅 𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝑼𝒏𝒘𝒂𝒏𝒕𝒆𝒅𓂃 ࣪˖ ִֶָ 🪽

𝑩𝒐𝒖𝒏𝒅 𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝑼𝒏𝒘𝒂𝒏𝒕𝒆𝒅𓂃 ࣪˖ ִֶָ 🪽

Part 20


به معنای واقعی کلمه لال شدم..
خشکم زده بود..
نمیدونستم کدوم حرفش رو باید هضم کنم
همه ی حرفاش یه حس عجیب تو دلم به وجود میاورد..
حس مالکیت.. کنترل کننده.. حساسیت زیاد.. و خیلی چیزای دیگه که واقعا نمیتونستم تو مغزم بفهممشون..
ضربان قلبم تند تند توی سینم میکوبید...
دستام رو روی زانوم فشردم و کمی به خودم اومدم..
نفس های اروم اما عمیقی میکشیدم..
نگاهی بهش انداختم
سرش تو گوشیش بود و همزمان قهوه اش رو میخورد..
بیخیالش شدم و تصمیم گرفتم صبحونمو بخورم..

نگاهی به میز انداختم..
چند برش نون تست، تخم‌مرغ، وافل، میوه‌های خردشده،نوتلا، و یه ظرف کوچیک عسل..و کلی خوراکی دیگه..
کنارش هم یه لیوان شیر کاکائو قرار داشت..

مشغول خوردن شدم..
سکوت بود..
صدای برخورد قاشق و چنگال با بشقاب‌ها تنها چیزی بود که شنیده می‌شد..
جونگکوک کاملا عادی و خونسرد مشغول صبحانه خوردن بود..
گاهی گوشی‌اش رو برمی‌داشت و پیامی رو بررسی می‌کرد و گاهی هم فنجون قهوه‌اش رو به لب می‌رسوند..

اما من...

هر از گاهی احساس می‌کردم نگاهش روی صورتمه..
اما وقتی سرم رو بالا می‌آوردم ، یا مشغول خوردن بود یا نگاهش رو به جای دیگه‌ای می‌برد..
عجیبه..
چند لقمه دیگه خوردم و بعد نگاهم به لیوان شیر کاکائو افتاد..

+جونگکوک؟

نگاهش رو بهم داد..

_بگو
+امروز.. عمارت رو نشونم میدی؟
_امروز تا دیر وقت سر کارم.. به اجوما میگم نشونت بده
+اها

دوباره مشغول خوردن شد..
چند دقیقه دیگه گذشت..

من مشغول خوردن تیکه ای از نون تست با نوتلا بودم..
خواستم کمی توت فرنگی بردارم اما ازم دور بود..
دستم رو به سمتش بردم اما قبل از اینکه چیزی بردارم جونگکوک ظرف رو کمی به سمتم کشید..

_بخور..
+خودت نمی‌خوای؟
_نه..

یه تیکه توت‌فرنگی برداشتم..
و دوباره مشغول خوردن شدم..

10 مین بعد..

دستمالش رو برداشت و دست‌هاش رو تمیز کرد..

_صبحانه‌ات تموم شد؟
+اره
_پس برو لباست رو عوض کن..

دوباره صورتم داغ شد و اون حس مزخرف به سمتم حمله کرد.. اما سریع خودمو جمع کردم و سعی کردم عادی جلوه بدم..
نگاهش دقیقا به چشمام بود
سرم رو تکون دادم..

+اوهوم.. با.. باشه

با قدم‌های اهسته پله هارو طی کردم..
نگاه خیره اش دقیقا پشت سرم حس میکردم..
سریع تر وارد اتاق شدم و مستقیم جلوی کمد ایستادم..
چند لحظه به لباس تنم نگاه کردم و بعد صورتم رو با دست پوشوندم..
خدای من..
چرا باید درست همون روز اول همچین اتفاقی می‌افتاد؟
تازه یادم افتاده بود که بادیگاردها و خدمتکارها هم توی عمارت رفت‌وآمد دارن..
یه نفس عمیق کشیدم و لباس راحت تر و پوشیده تری انتخاب کردم..
این بار یه ست خونگی مرتب و مناسب تر..
لباس‌هام رو عوض کردم و موهام رو دوباره مرتب کردم..
بعد نگاهی به خودم توی آینه انداختم..
خیلی خب..
این یکی دیگه مشکلی نداره..
از اتاق خارج شدم و به سمت پله‌ها رفتم..
اما قبل از پایین رفتن جونگکوک رو شنیدم که داشت با تلفن حرف میزد..
لحنش کاملا سرد، جدی و محکم بود..

_گفتم قبل از ساعت 9 گزارش رو روی میزم می‌خوام..
...
_و در مورد جلسه دیروز هم با مدیر پارک صحبت کن.. نمی‌خوام دوباره همون اشتباه تکرار بشه.. که اگر تکرار بشه خون همتون رو میریزم
...
_خوبه

و گوشی رو قطع کرد

چند لحظه سکوت شد..
ترسی به جونم افتاد..
آروم از پله‌ها پایین رفتم..
جونگکوک کنار یکی از مبل‌های سالن ایستاده بود و گوشیش تو دستش بود..
یه مرد با کت‌وشلوار مشکی هم مقابلش ایستاده بود..
همین که من رو دید نگاهش برای لحظه‌ای به سمتم برگشت..
اما خیلی زود دوباره رو به اون مرد کرد..

_فعلا برو..
☆چشم قربان..

مرد سرش رو کمی خم کرد و از سالن خارج شد..
من هم به آخرین پله رسیدم..
نگاهم به جونگکوک افتاد..
همون آدم سرد و جدی..
گوشیش رو داخل جیبش گذاشت و نگاهم کرد..
از سر تا پام رو برانداز کرد و با چشماش کل بدنم رو زیر نظر داشت..
چند لحظه بعد جلو اومد.. خیلی نزدیک..
و بعد چشماش رو بهم دوخت..
همینطور خیره بهم بود..
نگاهم رو پایین انداختم و به دمپایی هام خیره شدم..
که یهو یکی از دستاش رو اروم روی صورتم حس کردم..
سرم رو بالا اوردم که دیدم چند تار از موهام رو از جلوی صورتم کنار زد..
بعد همون نگاه خونسرد و عجیبش رو بهم دوخت..

_خوبه

واقعا نمیدونستم چی باید بگم.. اون واقعا عجیب و غیر قابل پیش بینی بود..
چند لحظه سکوت شد.. قلبم تو دهنم میکوبید
بعد با همون لحن معمولی و ترسناکش، با صدایی گرفته گفت..

_حالا شدی دختر خوب(بم)

یه جور تمسخر بود..
ازش متنفر بودم..
سرم رو کمی کج کردم تا دستش رو برداره.. و یک قدم عقب رفتم..
چند ثانیه بعد اروم جلو اومد و فاصله رو همون اندازه پر کرد..

_چرا فرار میکنی؟
+چون زیادی نزدیک میشی..