قرار نبود عاشقت بشم
قرار نبود عاشقت بشم
پارت ۲۱ | اولین خاطرهمون!
جمعه بالاخره رسید.
پری از صبح کنجکاو بود بدونه هیونجین چه سورپرایزی براش آماده کرده. چند بار بهش پیام داد، اما هر بار فقط یک جواب گرفت:
هیونجین ❤️:
«صبر داشته باش، خانم کنجکاو!»
ساعت شش عصر، هیونجین جلوی خونهی پری منتظرش بود.
وقتی پری بیرون اومد، هیونجین با لبخند گفت:
«چقدر قشنگ شدی!»
پری خندید.
«این رو هر دفعه میگی.»
«چون هر دفعه قشنگتری.»
---
بعد از حدود نیم ساعت رانندگی، ماشین جلوی دانشگاه متوقف شد.
پری با تعجب پرسید:
«دانشگاه؟!»
هیونجین پیاده شد و در سمت او رو باز کرد.
«بیا، میخوام یه چیزی نشونت بدم.»
با هم وارد محوطه شدن. دانشگاه خلوت بود و چراغهای محوطه روشن شده بودن.
هیونجین پری رو به همون نیمکتی برد که اولین بار کنار هم نشسته بودن.
روی نیمکت یک جعبهی کوچک و یک دسته گل قرار داشت.
پری لبخند زد.
«اینجا؟»
هیونجین سر تکون داد.
«یادته اولین بار که اینجا نشستیم چقدر با هم بحث کردیم؟»
پری خندید.
«تو شروع کردی!»
«من؟ تو حتی حاضر نبودی یه دقیقه باهام مهربون باشی!»
«چون خیلی مغرور بودی!»
هیونجین خندید.
«شاید هنوزم یه کم باشم.»
---
جعبه رو به پری داد.
داخلش یک آلبوم کوچک بود. صفحهی اول، عکسی از اولین روز آشناییشون بود؛ عکسی که یکی از دوستانشون ازشون گرفته بود.
پری با دیدنش خندید.
«وای! من این عکس رو یادمه! چقدر ازت عصبانی بودم!»
هیونجین گفت:
«ولی من از همون روز به بعد، هر روز بیشتر دوست داشتم باهات حرف بزنم.»
پری صفحههای بعدی رو ورق زد. عکسهای دانشگاه، کافه، پارک و اولین قرارشون توی آلبوم بود.
آخرین صفحه یک جمله نوشته شده بود:
«از یه آشنایی ساده شروع شد، اما حالا تو قشنگترین قسمت روزهای منی.»
پری چند لحظه به نوشته نگاه کرد.
«هیونجین... خیلی قشنگه.»
هیونجین دستش رو گرفت.
«سالگرد اولین آشناییمون مبارک، پری.»
پری لبخند زد و گفت:
«سالگردمون مبارک، هوانگ هیونجین.»
بعد گونهاش رو بوسید.
هیونجین با خنده گفت:
«فقط همین؟»
پری شیطنتآمیز جواب داد:
«فعلاً همین!»
هیونجین خندید و دستش رو محکمتر گرفت.
اون شب، هیچ اتفاق عجیب یا بزرگی نیفتاد؛ فقط دو نفر کنار هم نشسته بودن و به روزهایی فکر میکردن که از یک آشنایی ساده شروع شده بود.
ادامه دارد... ❤️🔥
پارت ۲۱ | اولین خاطرهمون!
جمعه بالاخره رسید.
پری از صبح کنجکاو بود بدونه هیونجین چه سورپرایزی براش آماده کرده. چند بار بهش پیام داد، اما هر بار فقط یک جواب گرفت:
هیونجین ❤️:
«صبر داشته باش، خانم کنجکاو!»
ساعت شش عصر، هیونجین جلوی خونهی پری منتظرش بود.
وقتی پری بیرون اومد، هیونجین با لبخند گفت:
«چقدر قشنگ شدی!»
پری خندید.
«این رو هر دفعه میگی.»
«چون هر دفعه قشنگتری.»
---
بعد از حدود نیم ساعت رانندگی، ماشین جلوی دانشگاه متوقف شد.
پری با تعجب پرسید:
«دانشگاه؟!»
هیونجین پیاده شد و در سمت او رو باز کرد.
«بیا، میخوام یه چیزی نشونت بدم.»
با هم وارد محوطه شدن. دانشگاه خلوت بود و چراغهای محوطه روشن شده بودن.
هیونجین پری رو به همون نیمکتی برد که اولین بار کنار هم نشسته بودن.
روی نیمکت یک جعبهی کوچک و یک دسته گل قرار داشت.
پری لبخند زد.
«اینجا؟»
هیونجین سر تکون داد.
«یادته اولین بار که اینجا نشستیم چقدر با هم بحث کردیم؟»
پری خندید.
«تو شروع کردی!»
«من؟ تو حتی حاضر نبودی یه دقیقه باهام مهربون باشی!»
«چون خیلی مغرور بودی!»
هیونجین خندید.
«شاید هنوزم یه کم باشم.»
---
جعبه رو به پری داد.
داخلش یک آلبوم کوچک بود. صفحهی اول، عکسی از اولین روز آشناییشون بود؛ عکسی که یکی از دوستانشون ازشون گرفته بود.
پری با دیدنش خندید.
«وای! من این عکس رو یادمه! چقدر ازت عصبانی بودم!»
هیونجین گفت:
«ولی من از همون روز به بعد، هر روز بیشتر دوست داشتم باهات حرف بزنم.»
پری صفحههای بعدی رو ورق زد. عکسهای دانشگاه، کافه، پارک و اولین قرارشون توی آلبوم بود.
آخرین صفحه یک جمله نوشته شده بود:
«از یه آشنایی ساده شروع شد، اما حالا تو قشنگترین قسمت روزهای منی.»
پری چند لحظه به نوشته نگاه کرد.
«هیونجین... خیلی قشنگه.»
هیونجین دستش رو گرفت.
«سالگرد اولین آشناییمون مبارک، پری.»
پری لبخند زد و گفت:
«سالگردمون مبارک، هوانگ هیونجین.»
بعد گونهاش رو بوسید.
هیونجین با خنده گفت:
«فقط همین؟»
پری شیطنتآمیز جواب داد:
«فعلاً همین!»
هیونجین خندید و دستش رو محکمتر گرفت.
اون شب، هیچ اتفاق عجیب یا بزرگی نیفتاد؛ فقط دو نفر کنار هم نشسته بودن و به روزهایی فکر میکردن که از یک آشنایی ساده شروع شده بود.
ادامه دارد... ❤️🔥
- ۱۰۲
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط