سئول

سئول
جونگ کوک
برای بار هزارم تو اون روز با حرص گوشیش رو چک کرد
با ندیدن پیامی از طرف تهیونگ چهره اش پوکر شد واقعا درک نمی‌کرد چرا تهیونگ از وقتی رفته نیویورک انقدر رفتاراش عجیب شده بود دیگ واقعا داشت کلافه میشد
هروقت زنگ میزد یا پیام میداد بهونه می‌آورد یا کلا جواب نمیداد
الانم که دوروز بود گوشیش خاموش بود .
دائم با خودش فکر می‌کرد تهیونگ ازش خسته شده یا دیگ ولش کرده و دوسش نداره  قبل از اینکه بخواد بره نیویورک هم وقتی که بهش گفت بزار منم همراهت بیام بحثو عوض کرد بعدشم که گفت ی سری کار داره و نمیتونه وقتی اونجاست زیاد باهاش حرف بزنه . واقعا دیگ داشت نگران میشد. 
جین که هر لحظه سنگین شدن جو رو بیشتر حس می‌کرد با پاش به نامجون ظربه زد و غیر مستقیم ازش درخواست کمک کرد . چون کسی جز نامجون نمیتونست جونگ کوک رو آروم کنه .
  نامجون که خودشم دیگ از این رفتار های بچه گونه ی کوک خسته شده بود با  لحن عصبی ای گفت هی جونگ کوک بس کن دیگ حتما کار داره خوبه خودش بهت گفت سرش شلوغه توهم انقدر بزرگش نکن مطمعنم دلیل خوبی برای این جواب ندادنا داره پس توهم فعلا بیخیال شو  .
جونگ کوک نفس عمیقی کشید و سعی کرد  منطقی باشه درسته تهیونگ عاشقش بود همیشه بهش اهمیت میداد حتی وقتی که پدر و مادرش تو تصادف  فوت شدن اون بازم سعی می‌کرد جلوی جونگ کوک حالش رو خوب نشون بده تا کوکیش ناراحت نشه کسی که انقدر بهش اهمیت میده و دوسش داره چرا باید رهاش کنه . 
پارت بعدی به شرط ۷ لایک به بالا
دوستدار شما Roxana