چیزی شبیه قهقهه هایی بلند و مست

چیزی شبیه قهقهه هایی بلند و مست
در خوابهای مشکی ِ من دست برده است
شاعر نمی شود دلم ، اینبار خسته ام
شاعر نمی شوم قلمم را غمت ، شکست
صدبار هی قسم بخورم جان هرکسی
صدبار رد کنی تو مرا هیچ چی پرست ...!؟
من با تو و تو بی من و نفرین پشت سر
تا انتهای راه نباید دمی نشست
راهی که آخرش به جنون ختم می شود
راهی که برده است مرا روی داربست
می خواهم از تمام جهان ......آه ......خسته ام
نفرین به آخر ِ غزل ِ من هرآنچه هست
زحمت نکش پریدنم آخر محال نیست
هی پشت پا نزن  به دلم لحظه ی شکست
پر می کشم تو را و فقط رجر می دهد
بی روح و دل شکسته مرا ارتفاع پست