رمان نگاه اول در تاریکی پارت ۲۵
عنوان فصل: سایههای زیر شهر نور
مکان: موزه لوور، پاریس – همان شب.
🟢 بخش اول: تاریکی مطلق (دیدگاه آرمیتا)
تاریکی مثل یک حیوان گرسنه روی ما فرود آمد.
فریادها از همه طرف شنیده میشد. توریستها وحشتزده به سمت خروجیها میدویدند. صدای شکستن شیشه، جیغ، و سپس... صدای شلیک.
یک گلوله به مجسمه مرمرین نزدیک پایم خورد و تکههایش در هوا پخش شد.
جونگ کوک بازویم را گرفت و به سمت ستونهای سنگی کشید. «پایین! پشت ستون!»
هر دو پشت یک ستون بزرگ پنهان شدیم. نورهای اضطراری قرمز رنگ روشن شدند و فضای سالن را به رنگ خون درآوردند.
«تکتیراندازها روی بالکن هستند،» جونگ کوک زمزمه کرد. در تاریکی، چشمانش مثل دو الماس سیاه میدرخشیدند. «حداقل سه نفر. و نیروهای پیاده از ورودی اصلی وارد میشوند.»
«چطور فهمیدن اینجاییم؟» پرسیدم. قلبم آنقدر تند میزد که صدایش را در گوشهایم میشنیدم.
جونگ کوک لبخند تلخی زد. «ولکوف. اون یه پیام فرستاد. ته-یونگ همیشه یک قدم جلوتره.»
صدای قدمهای سنگین نزدیک میشد. چراغ قوهها روی دیوارها میرقصیدند.
«باید از اینجا بریم،» جونگ کوک گفت. «ورودی اصلی محاصره شده. اما...»
ناگهان دستش را در جیب کتش کرد و یک کلید قدیمی برنزی بیرون آورد.
«یونا قبل از اینکه توکیو رو ترک کنیم، یه چیزی بهم داد. گفت اگر روزی گیر افتادیم، این کلید نجاتمون میده.»
«این کلید چیه؟»
«نقشه فرار اضطراری لوور. ورودی مخفی به زیرزمینهای پاریس.»
پایان پارت ۲۵
شرط برای پارت بعدی ۸۵ لایک ۸۰ کامنت
مکان: موزه لوور، پاریس – همان شب.
🟢 بخش اول: تاریکی مطلق (دیدگاه آرمیتا)
تاریکی مثل یک حیوان گرسنه روی ما فرود آمد.
فریادها از همه طرف شنیده میشد. توریستها وحشتزده به سمت خروجیها میدویدند. صدای شکستن شیشه، جیغ، و سپس... صدای شلیک.
یک گلوله به مجسمه مرمرین نزدیک پایم خورد و تکههایش در هوا پخش شد.
جونگ کوک بازویم را گرفت و به سمت ستونهای سنگی کشید. «پایین! پشت ستون!»
هر دو پشت یک ستون بزرگ پنهان شدیم. نورهای اضطراری قرمز رنگ روشن شدند و فضای سالن را به رنگ خون درآوردند.
«تکتیراندازها روی بالکن هستند،» جونگ کوک زمزمه کرد. در تاریکی، چشمانش مثل دو الماس سیاه میدرخشیدند. «حداقل سه نفر. و نیروهای پیاده از ورودی اصلی وارد میشوند.»
«چطور فهمیدن اینجاییم؟» پرسیدم. قلبم آنقدر تند میزد که صدایش را در گوشهایم میشنیدم.
جونگ کوک لبخند تلخی زد. «ولکوف. اون یه پیام فرستاد. ته-یونگ همیشه یک قدم جلوتره.»
صدای قدمهای سنگین نزدیک میشد. چراغ قوهها روی دیوارها میرقصیدند.
«باید از اینجا بریم،» جونگ کوک گفت. «ورودی اصلی محاصره شده. اما...»
ناگهان دستش را در جیب کتش کرد و یک کلید قدیمی برنزی بیرون آورد.
«یونا قبل از اینکه توکیو رو ترک کنیم، یه چیزی بهم داد. گفت اگر روزی گیر افتادیم، این کلید نجاتمون میده.»
«این کلید چیه؟»
«نقشه فرار اضطراری لوور. ورودی مخفی به زیرزمینهای پاریس.»
پایان پارت ۲۵
شرط برای پارت بعدی ۸۵ لایک ۸۰ کامنت
- ۳۰.۲k
- ۱۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۲۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط