فیک : بین راندها
پارت ۱۶۳
صدای سوت داور...
راند سوم آغاز شد.
همهی نگاهها روی رینگ بود.
نه تهیونگ حرفی میزد...
نه آنا...
نه حتی جیمین.
هر چهار نفر میدانستند...
یک اشتباه کوچک، میتواند نتیجهی مسابقه را عوض کند.
---
حریف جونگکوک از همان ثانیهی اول حمله کرد.
ضربههایش پشت سر هم فرود میآمد.
اما جونگکوک با آرامش، یکی پس از دیگری از مسیرشان خارج میشد.
استاد کانگ آرام گفت:
ـ «الان...»
ـ «الان وقتشه.»
---
جونگکوک انگار صدای استاد را شنیده باشد...
ناگهان ریتم مبارزه را عوض کرد.
یک جاخالی...
یک چرخش...
و دو ضربهی دقیق.
تماشاگرها از جا بلند شدند.
---
تهیونگ دیگر نتوانست خودش را کنترل کند.
ـ «همینه داداش!»
جیمین این بار چیزی نگفت.
فقط لبخند کوچکی روی لبش نشست.
---
حریف که اختلاف امتیاز را احساس کرده بود، تمام توانش را جمع کرد.
آخرین حمله...
آخرین شانس...
اما جونگکوک منتظر همین لحظه بود.
با یک حرکت سریع، ضربه را خنثی کرد.
و ضدحملهای تمیز اجرا کرد.
سوت پایان مسابقه.
---
هر دو مبارز وسط رینگ ایستادند.
سالن در سکوت فرو رفت.
داور برگهی امتیازها را گرفت.
چند ثانیه...
که برای همه، مثل چند دقیقه گذشت.
---
بعد...
دست جونگکوک را بالا برد.
«برنده... جونگکوک از باشگاه استاد کانگ!»
---
صدای تشویق سالن بلند شد.
آنا از خوشحالی دستهایش را به هم زد.
تهیونگ بلند گفت:
ـ «چهارمی هم رسید!»
جیمین با افتخار لبخند زد.
---
جونگکوک از رینگ پایین آمد.
اولین کسی که به استقبالش رفت...
آنا بود.
چشمهایش پر از غرور بود.
ـ «خسته نباشی...»
ـ «عالی بودی.»
جونگکوک لبخند زد.
ـ «تبریک به همهی ما...»
ـ «امروز هیچکس جا نموند.»
---
تهیونگ دستش را دور گردن جونگکوک انداخت.
ـ «میدونی الان یعنی چی؟»
جونگکوک خندید.
ـ «چی؟»
ـ «یعنی هر چهار نفرمون هنوز توی مسابقهایم!»
---
استاد کانگ به سمتشان آمد.
برای چند لحظه به هر چهار نفر نگاه کرد.
غروری که در چشمانش بود، از هر جملهای ارزشمندتر بود.
بعد گفت:
ـ «بهتون افتخار میکنم.»
ـ «اما...»
چهار نفر همزمان خندیدند.
ـ «میدونیم استاد...»
استاد کانگ هم لبخند زد.
ـ «آره...»
ـ «هنوز کار تموم نشده.»
---
بلندگوی سالن دوباره روشن شد.
«مسابقات نیمهنهایی، فردا صبح ساعت ۹ برگزار خواهد شد.»
چهار نفر به هم نگاه کردند.
فردا...
سختترین روز مسابقات بود.
اما این بار...
هیچکدام تنها نبودند.
کنارشان...
خانوادهای ایستاده بود که با رفاقت ساخته بودند.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
صدای سوت داور...
راند سوم آغاز شد.
همهی نگاهها روی رینگ بود.
نه تهیونگ حرفی میزد...
نه آنا...
نه حتی جیمین.
هر چهار نفر میدانستند...
یک اشتباه کوچک، میتواند نتیجهی مسابقه را عوض کند.
---
حریف جونگکوک از همان ثانیهی اول حمله کرد.
ضربههایش پشت سر هم فرود میآمد.
اما جونگکوک با آرامش، یکی پس از دیگری از مسیرشان خارج میشد.
استاد کانگ آرام گفت:
ـ «الان...»
ـ «الان وقتشه.»
---
جونگکوک انگار صدای استاد را شنیده باشد...
ناگهان ریتم مبارزه را عوض کرد.
یک جاخالی...
یک چرخش...
و دو ضربهی دقیق.
تماشاگرها از جا بلند شدند.
---
تهیونگ دیگر نتوانست خودش را کنترل کند.
ـ «همینه داداش!»
جیمین این بار چیزی نگفت.
فقط لبخند کوچکی روی لبش نشست.
---
حریف که اختلاف امتیاز را احساس کرده بود، تمام توانش را جمع کرد.
آخرین حمله...
آخرین شانس...
اما جونگکوک منتظر همین لحظه بود.
با یک حرکت سریع، ضربه را خنثی کرد.
و ضدحملهای تمیز اجرا کرد.
سوت پایان مسابقه.
---
هر دو مبارز وسط رینگ ایستادند.
سالن در سکوت فرو رفت.
داور برگهی امتیازها را گرفت.
چند ثانیه...
که برای همه، مثل چند دقیقه گذشت.
---
بعد...
دست جونگکوک را بالا برد.
«برنده... جونگکوک از باشگاه استاد کانگ!»
---
صدای تشویق سالن بلند شد.
آنا از خوشحالی دستهایش را به هم زد.
تهیونگ بلند گفت:
ـ «چهارمی هم رسید!»
جیمین با افتخار لبخند زد.
---
جونگکوک از رینگ پایین آمد.
اولین کسی که به استقبالش رفت...
آنا بود.
چشمهایش پر از غرور بود.
ـ «خسته نباشی...»
ـ «عالی بودی.»
جونگکوک لبخند زد.
ـ «تبریک به همهی ما...»
ـ «امروز هیچکس جا نموند.»
---
تهیونگ دستش را دور گردن جونگکوک انداخت.
ـ «میدونی الان یعنی چی؟»
جونگکوک خندید.
ـ «چی؟»
ـ «یعنی هر چهار نفرمون هنوز توی مسابقهایم!»
---
استاد کانگ به سمتشان آمد.
برای چند لحظه به هر چهار نفر نگاه کرد.
غروری که در چشمانش بود، از هر جملهای ارزشمندتر بود.
بعد گفت:
ـ «بهتون افتخار میکنم.»
ـ «اما...»
چهار نفر همزمان خندیدند.
ـ «میدونیم استاد...»
استاد کانگ هم لبخند زد.
ـ «آره...»
ـ «هنوز کار تموم نشده.»
---
بلندگوی سالن دوباره روشن شد.
«مسابقات نیمهنهایی، فردا صبح ساعت ۹ برگزار خواهد شد.»
چهار نفر به هم نگاه کردند.
فردا...
سختترین روز مسابقات بود.
اما این بار...
هیچکدام تنها نبودند.
کنارشان...
خانوادهای ایستاده بود که با رفاقت ساخته بودند.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۹.۹k
- ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط