افسانه فرشته و شیطان پارت ۱
افسانه فرشته و شیطان پارت ۱
در بهشت، فرشتهها از همان روز اول یک قانون مهم یاد میگرفتند:
«به شیطانها نزدیک نشوید. با آنها صحبت نکنید. به آنها اعتماد نکنید.»
هر روز همین حرفها تکرار میشد.
میگفتند شیطانها دروغگو هستند. میگفتند قلب ندارند. میگفتند فقط دنبال فریب دادن فرشتهها هستند.
Nene Yashiro هم مثل بقیه این شایعات را شنیده بود، اما همیشه یک سؤال در ذهنش داشت.
«اگر همهٔ شیطانها بد هستند، پس چرا هیچکس اجازه ندارد با آنها حرف بزند؟»
هر بار که این سؤال را میپرسید، فرشتههای بزرگتر اخم میکردند.
« ننه ، این موضوع را فراموش کن.»
اما کنجکاوی یاشیرو هر روز بیشتر میشد.
یاشیرو که هیچوقت شایعات دربارهٔ شیطانها را باور نمیکرد، آن روز هم یواشکی تا مرز بین بهشت و جهنم آمده بود.
تو دلش می گفت :
«شاید همهٔ این حرفها دروغ باشه...»
در همان لحظه صدایی شنید.
یاشیرو سریع پشت یک صخرهٔ بزرگ قایم شد و سرش را کمی بیرون آورد.
یک شیطان آنجا بود.
هودی سیاهی پوشیده بود و دستهایش را در جیبش گذاشته بود. آرام روی لبهٔ صخره نشسته بود و به آسمان نگاه میکرد.
نسیم ملایمی میوزید و موهایش را تکان میداد.
اما...
یاشیرو هرچه بیشتر نگاه میکرد، بیشتر گیج میشد.
«پس شاخهای بزرگش کو؟»
«دندونهای ترسناکش چی؟»
«پس چرا اصلاً شبیه هیولاها نیست؟»
در شایعات گفته بودند شیطانها همیشه عصبانیاند، اما این یکی فقط آرام نشسته بود و از هوا لذت میبرد.
یاشیرو با دقت بیشتری نگاه کرد.
«حتی یه ذره هم ترسناک نیست...»
ناگهان پایش به یک سنگ خورد.
تق!
یاشیرو خشکش زد.
شیطان سرش را به سمت صخره برگرداند.
چند ثانیه سکوت برقرار شد.
بعد صدایی خونسرد به گوش رسید:
«میخوای همینجوری قایم بمونی یا بیرون میای؟»
یاشیرو از ترس بالهایش را جمع کرد.
«اوه نه... فهمید!» 😳
در بهشت، فرشتهها از همان روز اول یک قانون مهم یاد میگرفتند:
«به شیطانها نزدیک نشوید. با آنها صحبت نکنید. به آنها اعتماد نکنید.»
هر روز همین حرفها تکرار میشد.
میگفتند شیطانها دروغگو هستند. میگفتند قلب ندارند. میگفتند فقط دنبال فریب دادن فرشتهها هستند.
Nene Yashiro هم مثل بقیه این شایعات را شنیده بود، اما همیشه یک سؤال در ذهنش داشت.
«اگر همهٔ شیطانها بد هستند، پس چرا هیچکس اجازه ندارد با آنها حرف بزند؟»
هر بار که این سؤال را میپرسید، فرشتههای بزرگتر اخم میکردند.
« ننه ، این موضوع را فراموش کن.»
اما کنجکاوی یاشیرو هر روز بیشتر میشد.
یاشیرو که هیچوقت شایعات دربارهٔ شیطانها را باور نمیکرد، آن روز هم یواشکی تا مرز بین بهشت و جهنم آمده بود.
تو دلش می گفت :
«شاید همهٔ این حرفها دروغ باشه...»
در همان لحظه صدایی شنید.
یاشیرو سریع پشت یک صخرهٔ بزرگ قایم شد و سرش را کمی بیرون آورد.
یک شیطان آنجا بود.
هودی سیاهی پوشیده بود و دستهایش را در جیبش گذاشته بود. آرام روی لبهٔ صخره نشسته بود و به آسمان نگاه میکرد.
نسیم ملایمی میوزید و موهایش را تکان میداد.
اما...
یاشیرو هرچه بیشتر نگاه میکرد، بیشتر گیج میشد.
«پس شاخهای بزرگش کو؟»
«دندونهای ترسناکش چی؟»
«پس چرا اصلاً شبیه هیولاها نیست؟»
در شایعات گفته بودند شیطانها همیشه عصبانیاند، اما این یکی فقط آرام نشسته بود و از هوا لذت میبرد.
یاشیرو با دقت بیشتری نگاه کرد.
«حتی یه ذره هم ترسناک نیست...»
ناگهان پایش به یک سنگ خورد.
تق!
یاشیرو خشکش زد.
شیطان سرش را به سمت صخره برگرداند.
چند ثانیه سکوت برقرار شد.
بعد صدایی خونسرد به گوش رسید:
«میخوای همینجوری قایم بمونی یا بیرون میای؟»
یاشیرو از ترس بالهایش را جمع کرد.
«اوه نه... فهمید!» 😳
- ۱۱۲
- ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط