رمان دریای چشمات

پارت ۱۷۵
کیف و پالتوم رو دادم به خدمتکار و رفتم داخل.
بقیه جلوتر از من رفته بودن و من بعد لز مرتب کردن خودم تو آینه رفتم تا بهشون ملحق بشم.
همه با لبخند بهم خیره شده بودن و من بی خبر از همه جا با تعجب نگاشون کردم.
یه نفر که کت و شلوار مشکی پوشیده بود و پشتش به من بود با مامان و بابا احوالپرسی کرد.
و یه خانم و آقا که کنارش نشسته بودن.
شونه هایی بالا انداختم و با خودم گفتم لابد خانواده عموی آیدان آخه خیلی بهم نزدیکن و پسرعموش خیلی بهش نزدیکه.
رفتم جلو و سلام دادم.
سرم رو آوردم بالا و با تعجب با سورن چشم تو چشم شدم.
با تعجب به سورن و آرش نگاه کردم.
نکنه سورنم اومده واسه آیدا خواستگاری.
با این فکر به آرش نگاه کردم و با اشاره به سورن گفتم: جریان چیه؟
آرش لبخندی زد و بلند گفت: جریانی نداره.
از بیخیالیش حرصم گرفت و بعد از یه سلام هول هولکی با خانواده سورن رفتم تا آشپزخونه تا از آیدا بپرسم جریان چیه و سورن اینجا چیکار میکنه.
از ظاهر قضیه اینجوری میشد برداشت کرد که اومدن خواستگاری ولی نمیدونم آرش چجوری میتونه تو این موقعیت اینقدر ریلکس باشه.
از اینکه من کسی نبودم که سورن دوست داره دلم گرفت و حرفایی که موقع دیدار با خانوادش گفته بود تو ذهنم مرور شد.
اون موقع خیلی جدی به نظر می رسید و با اینکه نمیخواستم باور کنم اما قلبم ناخودآگاه حرفاش رو باور کرده بود هر چند مغزم ساز مخالف میزد و همش اینو رد می کرد.
ذهنم رو از این موضوع دور کردم الان مهم ترین قضیه مثلث عشقی بین آرش و سورن و آیدا بود.
همین که رسیدم تو آشپزخونه آیدا اومد تو بغلم و گفت: دریا استرس دارم.
از تو بغلم بیرونش آوردم و گفتم: صبر کن ببینم سورن اینجا چیکار میکنه.
چرا آرش و اون با هم اومدن خواستگاریت. چرا آرش اینقدر ریلکسه؟ جرا هیچی نمیگین؟
آیدا با تعجب نگاهی بهم انداخت و گفت: مگه نگفتن بهت؟
منم با واکنش مشابه جواب دادم: چیو نگفتن بهم؟
آیدا پوفی کشید و گفت: از دست این آرش آخرشم کار خودشو کرد.
من: چرا من نمیفهمم چی میگی؟
آیدا یکی زد پس کله ام و گفت: چرا اینقدر خنگی سورن واسه تو اومده خواستگاری نه من.
من: چیییی؟؟؟ چرا خواستگاری من باید تو خونه شما باشه؟
آیدا شونه ای بالا انداخت و گفت: نقشه ی آرش بود.
یه لبخند دندون نما زد و گفت: من جلوش سوتی دادم و فهمید دوستش داری واسه همین وقتی سورن زنگ زد و خواست بیاد خواستگاری این نقشه رو کشید.
شوکه شده رو صندبی نشستم و گفتم: ولی من هیچ آمادگی قبلی ای ندارم سر و وضعم رو ببین آخه.
آیدا نگاهی به لباسم انداخت و گفت: سر و وضعت که خوبه لباستم مناسبه بیخود استرس نگیر.
رژ رو که کنارش تو کیف آرایشیش گذاشته بود برداشت و رژ صورتی روی لبم رو پررنگ تر کرد.
لبخندی زد و گفت: الان همه چی خوبه.
صدای مامان که از من و آیدا میخواست چایی ببریم اومد و من سینی چایی که آیدا آماده کرده بود رو برداشتم و نصف چایی رو من بردم و نصف بقیشو آیدا.
خیلی مسخره بود معللوم نبود باید به کی تعارف کنیم.
من اول به بابا تعارف کردم که اشاره کرد به بابای سورن تعارف کنم و منم همینکارو کردم و بعد از دادن چایی به خانواده سورن نوبت سورن رسید که چایی رو برداشت و یه چشمک زد.
خندم گرفت ولی خودمو کنترل کردم تا جلوی این همه آدم نزنم زیر خنده.
من و آیدا روی یه مبل کنار بقیه نشستیم و بحث اول که راجب آرش و آیدا بود شروع شد و با موفقیت فرستادنشون تا حرفاشون رو بزنن.
بعدش خانواده سورن بحث رو پیش کشیدن و اینکه ما قبلا یه آشنایی داشتیم با هم.
این وسط نگاه عصبی پسرا به سورن دیدنی بود.
بعد از کلی وقت دیدن همچین واکنشی اونم از کیارش و شایان باعث شد خندم بگیره.
البته سرم‌ رو پایین انداختم و خندیدم تا بقیه متوجه نشن.
وقتی اسم من رو آوردن تازه استرس به جونم افتاد.
مامان آیدا اتاق خواب مهمان رو نشونم داد و ازمون خواست بریم اونجا.