Novel panleo
♡ #part²⁴ ♡
『 leoreza 』
نگاه ام رو ازش گرفتم و به عکس های نیک دوختم ، خودش بود میخواست من رو قربانی کار هاش کنه
کار اش همین بود ، خودش رو پشت این و اون قائم کنه تا آسیبی نبینه حتی یه خراش کوچیک
عکس هایی که از هر جهت گرفته شده بود رو به دست گرفتم
سهراب با لذت و خصمانه لب زد
سهراب : نیک ، مردی که سالها دنبالش ام دست به دوستی داده و قرار بهترین شریک های هم بشیم اما ....
نگاه خیره ای بهش کردم ، این اما جواب کل سوالات ام بود
_اما چی
لبخندی زد و مقابلام قرار گرفت
سهراب: من میدونم پدرم رو به قتل رسوندی و بابت این خیلی ممنونم
ابرویی بالا انداختم حتی باورش هم سخت بود چطور بیرحمانه از مرگ پدرش میگفت و راحت تشکر میکرد
عکس ها رو پرت کردم رو میز و روی صندلی چرمی اش نشستم جلوی صورت پر از متعجب اش پا رو پا انداختم و ادامه دادم
_اما این دلیلی نمیشه
جلوم نشست و انگشت سمت عکس نیک برد
سهراب: بعد از مهمونی فردا شب ، قبل از اینکه به بندر برسه باید کشته بشه نیک این رو ازت میخوام به عنوان یه پدر و پسر میخوام بینمون باشه
نیشخندی زدم رفتارش رو میزاشت تو جایگاه پدر
چشمکی زدم
_انجام شده بدون
نفس راحتی کشید و به بیرون رفت
سهراب: بشین برم بگم نوشیدنی بیارن
همین که خارج شد برگه باطله ای از میز برداشتم و شماره ی خودم رو برای روشا نوشتم .
این زن میتونست کمک ام کنه به هر روشی که دلم میخواد پس باید باهاش حرف میزدم
از اتاق بیرون زدم که سهراب جلوم رو گرفت
سهراب: کجا قراره بچها نوشیدنی بیارن
_بزار برای یه وقت دیگه الان کار واجبه
خنده ی بلندی کرد
سهراب: آفرین پس افرین برو پس
بدون هیچ فوتی وارد اتاقش شد ،پله ها رو پشت سر گذاشتم که روشا جلوی در بود
دست بردم جلو که با احترام دستش رو توی دستم گذاشت
_خوشحال شدم از دیدنت
بلافاصله برگه رو توی مشتاش گذاشتم و به بیرون رفتم ، سوار ماشین شدم و حرکت کردم
روشا ...روشاا زیادی بود اما باید متوجه میشدم بینشون چه میگذشت حتی اگه زیادروی میکردم
توی کل راه افکارم رو جمع کردم تا میتونست ام پلن های مختلفی برای فردا شب آماده کردم .
دوست داشتم به نحوه زیبایی انجام بشه و خاطرهانگیز
وارد عمارت شدم بعد از پارک کردن ماشین رفتم خونه ، کلید رو گذاشتم رو میز پشت در و وارد سالن شدم که چشمم به رافائل خورد
رافائل :سلام آقا
_سلام اینجا چیکار میکنی مرد
لیوان آبی از رو میز برداشتم و برای خودم آبی ریختم
رافائل: آقا....دختره کلید قفل رو عوض کرده آدم فرستادم تا یه کلید بر شما هم درست کنن
اخمی کردم
_حواست به خونش باشه زیاد آدم دور ورش نپلکه مواظب آدم های دورش باش بقیه اش با من ، اصلا هم تعقیب اش نکن به هیچ وجه مخصوصا کارش....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
『 leoreza 』
نگاه ام رو ازش گرفتم و به عکس های نیک دوختم ، خودش بود میخواست من رو قربانی کار هاش کنه
کار اش همین بود ، خودش رو پشت این و اون قائم کنه تا آسیبی نبینه حتی یه خراش کوچیک
عکس هایی که از هر جهت گرفته شده بود رو به دست گرفتم
سهراب با لذت و خصمانه لب زد
سهراب : نیک ، مردی که سالها دنبالش ام دست به دوستی داده و قرار بهترین شریک های هم بشیم اما ....
نگاه خیره ای بهش کردم ، این اما جواب کل سوالات ام بود
_اما چی
لبخندی زد و مقابلام قرار گرفت
سهراب: من میدونم پدرم رو به قتل رسوندی و بابت این خیلی ممنونم
ابرویی بالا انداختم حتی باورش هم سخت بود چطور بیرحمانه از مرگ پدرش میگفت و راحت تشکر میکرد
عکس ها رو پرت کردم رو میز و روی صندلی چرمی اش نشستم جلوی صورت پر از متعجب اش پا رو پا انداختم و ادامه دادم
_اما این دلیلی نمیشه
جلوم نشست و انگشت سمت عکس نیک برد
سهراب: بعد از مهمونی فردا شب ، قبل از اینکه به بندر برسه باید کشته بشه نیک این رو ازت میخوام به عنوان یه پدر و پسر میخوام بینمون باشه
نیشخندی زدم رفتارش رو میزاشت تو جایگاه پدر
چشمکی زدم
_انجام شده بدون
نفس راحتی کشید و به بیرون رفت
سهراب: بشین برم بگم نوشیدنی بیارن
همین که خارج شد برگه باطله ای از میز برداشتم و شماره ی خودم رو برای روشا نوشتم .
این زن میتونست کمک ام کنه به هر روشی که دلم میخواد پس باید باهاش حرف میزدم
از اتاق بیرون زدم که سهراب جلوم رو گرفت
سهراب: کجا قراره بچها نوشیدنی بیارن
_بزار برای یه وقت دیگه الان کار واجبه
خنده ی بلندی کرد
سهراب: آفرین پس افرین برو پس
بدون هیچ فوتی وارد اتاقش شد ،پله ها رو پشت سر گذاشتم که روشا جلوی در بود
دست بردم جلو که با احترام دستش رو توی دستم گذاشت
_خوشحال شدم از دیدنت
بلافاصله برگه رو توی مشتاش گذاشتم و به بیرون رفتم ، سوار ماشین شدم و حرکت کردم
روشا ...روشاا زیادی بود اما باید متوجه میشدم بینشون چه میگذشت حتی اگه زیادروی میکردم
توی کل راه افکارم رو جمع کردم تا میتونست ام پلن های مختلفی برای فردا شب آماده کردم .
دوست داشتم به نحوه زیبایی انجام بشه و خاطرهانگیز
وارد عمارت شدم بعد از پارک کردن ماشین رفتم خونه ، کلید رو گذاشتم رو میز پشت در و وارد سالن شدم که چشمم به رافائل خورد
رافائل :سلام آقا
_سلام اینجا چیکار میکنی مرد
لیوان آبی از رو میز برداشتم و برای خودم آبی ریختم
رافائل: آقا....دختره کلید قفل رو عوض کرده آدم فرستادم تا یه کلید بر شما هم درست کنن
اخمی کردم
_حواست به خونش باشه زیاد آدم دور ورش نپلکه مواظب آدم های دورش باش بقیه اش با من ، اصلا هم تعقیب اش نکن به هیچ وجه مخصوصا کارش....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
- ۴.۶k
- ۲۹ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط