سناریو: زخم التیامی/ پارت ۱۵

سناریو: زخم التیامی/ پارت ۱۵

(*فلش بک_کودکی باکوگو و ایزوکو*)
ایزوکو و باکوگو توی اتاق نشسته بودن و فیلم کارآگاهی میدیدن.

باکوگو: هوی دکو

ایزوکو: بله کاچان؟

باکوگو: بیا ما هم کارآگاه باری کنیم!

ایزوکو:باشه! بازیش چجولی عه؟

باکوگو: من یه برگه دارم! ببین...

ایزوکو: وااای!! چقد نگته(نقطه)!!!

باکوگو: اسم بازی کد یا مورس عه. یه برگه من برمیدارم، یکی تو. تو با ضربه زدن به زمین یه پیام رو رمز گشایی میکنی منم یکی. هرکی بیشتر پیام کشف کنه برنده است! فهمیدی؟

ایزوکو: آله فهمیدم! بیا بازی کنیم!

(برگشت به زمان حال)
به تخته ضربه زدم.
[نکته: وقتی یدونه از اینا (/) میزارم یعنی رفتم حرف یا الفبای بعدی. وقتی دوتا میزارم یعنی رفتم کلمه بعدی]

ایزوکو= ••/•••• = سلام

باکوگو= -/•-/••••/•- -=چیه

ایزوکو=•-/•-•/•//-•- -/- - -/••-//•••/•-/-••//••-•/•-•/- - -/- -//- -/•= ازم ناراحتی؟

باکوگو= •-/- - - = نه

جلوی لبخندم رو گرفتم. سرم رو پایین انداختم و با دلخوری گفتم"راستش...میخواستم بگم..." که یهو سقف بالای سرم شکست...

***

پدرم در اومد سر کد مورس ها--
(اینجانب به ملکوت پیوست)