Police and love

پارت 21

هان مشت آرومی به بازو مینهو زد تا بس کنه

=حالا کی مرخص میشه

+نمیدونم، میرم از دکترش  بپرسم

*منم میام

=کجا با این حالت...

با باز کردن چشمش متوجه ی جای خالی پسرش شد نفس عمیقی از کار پسرک کشید.
با نگاهی که دیگه نرم و آروم نبود بلکه سرد و ترسناک بود به مینهو خیره شد . مینهو کمی جا خورد به سختی  آب دهنش و قورت داد سعی کرد چهرش خونسرد نشون بده که البته موفق هم بود بلاخره یکی از ماهر ترین مامور مخفی های سئول محسوب می‌شد.
هیونجین بلاخره تصمیم به حرف زدن کرد تا علت این تغییر حالت رو  برای ذهن اشفته مینهو مشخص کنه

=چندوقته باهمین ؟

+پنج سالی میشه

=چجوری با هم آشنا شدین؟

+هه تو بازجویی میشه آب خورد جناب سروان

هیونجین با متلکه پسر ابروهاش بیشتر بهم‌ گره خورد اما با پوزخندی که سعی تو پنهان کردنش نداشت گفت

=آره.. چون بازجویی تموم شد  البته اگه پیچوندن سوالمو فاکتور بگیریم

+خوبه

-ما برگشتیمممم

+خوش برگشتینن

=خب دکتر چی گفت

*گفت اگه سرمش تموم شد مرخصه

مینهو نگاهی به سرم توی دستش انداخت و گفت

+خالی شد

خواست سرم و بکنه ولی هان دستش و گرفت با اخم بهش خیره شد

-نکن چند بار بهت بگم سرم و اینطوری نمیکنن ها آخر خودت و به کشتن میدی اگرم نکشی منو دق میدی

هان با ملایمت سرم از دست مینهو درآورد 

-وایسا لباساتو بیارم بپوش

+چرا لباس تنمه دیگه

-با لباس خونگی میخوای بیای تو خیابون یه انقد فقط انقد
بیخیال بازی درنیار هوففف تو ماشین با تاپ بودی کاریت نداشتم پرو شدی آخه یکی ترو با این سر و وضع بیرون ببینه نمیگه ولگردی ،معتادی ،بی‌خانمانی چیزی هستی.

+میدونی وقتی غر میزنی خیلی بامزه میشی سنجابکم

-مرتیکه من اینجا دارم حرص میخورم تو به من میگی بامزه یکم خجالت بکش اونجوری نگاه نکن مردم...

مینهو تنها چیزی که میشنید صدای قلب و مغزش بود که داشتن جیسونگ طلب میکردن.