جادویی به نام عشق

تهیونگ و ات:درود بر هفت پادشاه
هغت پادشاه :دورود بر شما
تهیونگ و ات نشستن
ملکه آکوآمارینا: ده سال گذشته… و ما قوی تر شدیم
مگر نه این است که رهبرِ ما، هفت سال پیش در اوجِ اقتدار درگذشت؟
و جای خالی‌اش، هنوز سنگین است.
حال، چه کسی می‌تواند ادعا کند که آن پاک‌دلی و درایت را دوباره به ائورین بازگرداند؟
پادشاهِ ارکانیـا:پسرِ همان مرد.تهیونگ.
بالاخره خونِ پدرش در رگ‌هایش جاری‌ست.
او می‌تواند میراث را ادامه دهد.
پادشاهِ ویندریج:پسرِ پدرش؟
او هنوز جوانی بیش نیست.
نمی‌تواند سنگینیِ این مسئولیت را به دوش بکشد.
این تصمیم، شتاب‌زده است
پادشاه الدوریا: همه می‌دانیم که تهیونگ هم به اندازه پدرش خردمند است .... مردم به دروغ که به کسی لغب شاهزاده خردمند را نمیدهند... تهیونگ گزینه شایسته‌ای است
پادشاه ویندریج: شایسته؟
او هنوز به اندازه‌ی کافی «چشیده» نیست.
چرا از خودِ شاهزاده نپرسیم؟
مطمئنم او هم اذعان دارد که این بارِ سنگین، برایش زود است
جونگکوک ولیعهد ارکانیا: پدرش هم در همین سن رهبر شد....ما باید بهش فرصت بدیم
پادشاه ویندریج: شرایط فرق داشت.
و او پدرش نبود؛ او خودش بود، در جایگاهِ رهبری
پادشاه آیرون‌هارت که تا الان حرفی نزده بود:بس کنید
بجای این بحث های بی معنی باید اول از شاهزاده بپرسیم و بعد اگه لازم شد رأی بگیریم
ناگهان همه تهیونگ نگاه کردم
تهیونگ: رهبری ارثی نیست ...به کسانی که فکر می‌کنن من نمی‌توانم چون پدرم نیستم یا کسایی که فکر می‌کنند من می‌توانم چون پسر همان پدرم می‌گویم که نه به عنوانِ فرزندِ رهبرِ پیشین، بلکه به عنوانِ کسی که هزینه‌ی اتحاد را دیده.. میتوانم رهبری کنم
ملکه آکوآمارینا: چه تضمینی به ما می‌دهیم
تهیونگ: تضمین، در دنیای سیاست، واژه‌ی خطرناکی‌ست.
من اطمینان می‌دهم که با تمامِ توان، برای حفظِ ثبات و پیشرفتِ ائورین تلاش خواهم کرد.
اما «سنگینیِ بار»، نه در دستِ رهبر، بلکه در «همراهیِ» کسانی‌ست که با او هستند.
اگر هفت پادشاهی، در این ده سال، آموخته باشند که چطور با هم، نه در مقابل هم، قدم بردارند،
آن وقت، بار، سنگین نخواهد بود؛
بلکه پیمان، استوار خواهد بود
پادشاه ویندریج از عصبانیت سرخ شده بود
ویسگون باگ داره مجبور شدم این پارت رو به دو قسمت تقسیم کنم