جادویی به نام عشق

ملکه، نفس‌نفس‌زنان و با چهره‌ای درهم رفته
تهیونگ با تعجب از جا برخاست و به سمت مادرش رفت:
تهیونگ: چی شده مامان؟ چرا انقدر نفس‌نفس می‌زنی؟ اتفاقی افتاده؟
ملکه، با صدایی که از شدت هیجان و اضطراب می‌لرزید، گفت:
ملکه: تهیونگ… نامه‌… دعوت‌نامه‌ی جلسه و جشن هفت پادشاه!
تهیونگ جا خورد. چشمانش گرد شد و رنگ از صورتش پرید:
تهیونگ: چی…؟! مامان… من… من آماده نیستم!
ملکه با ناامیدی و اندوهی عمیق گفت:
ملکه: یعنی چی آماده نیستی؟ کشور آریتیسیا، بزرگ‌ترین کشور در هفت پادشاهی است و تو وارث آن هستی! باید روی تخت بنشینی و برای آینده‌اش تلاش کنی… این مسئولیت توست!
ات که تا آن لحظه با نگرانی به این دو نگاه می‌کرد، با صدای آرام و دلجوی خود پرسید:
ات: مامان جان… تهیونگ چی شده؟ نمی‌فهمم چی می‌گید. چرا انقدر نگرانید؟
تهیونگ برگشت و دعوت‌نامه را که ملکه در دست داشت، به ات نشان داد.
تهیونگ: این دعوت‌نامه جشن وریتاس
ات با چشمانی پر از حیرت به تهیونگ و ملکه نگاه کرد:
ات: واقعاً؟! یعنی…؟
ملکه آهی کشید و سرش را تکان داد:
ملکه: آره دخترم. ما باید تا دو روز دیگه به قصر شاهنشاهی اِلدوریا بریم.
ملکه: تهیونگ، از این لحظه به بعد وقت اضافه نداری. تا جشن “وِریتاسِ” فقط دو روز مانده است. تو باید تمام برنامه‌ریزی‌ها، هماهنگی‌ها و آمادگی‌های لازم برای کشورت، آریتیسیا، را انجام دهی. وارث تاج و تخت بودن فقط یک عنوان نیست، یک وظیفه‌ی سنگین است.
ملکه نگاهی به ات انداخت و ادامه داد:
ملکه: و تو، ات. فردا صبح زود اینجا بیا. باید به تو آموزش دهم که چطور در این جشن باشی، چه رفتارهایی از تو انتظار می‌رود و چگونه بتوانی در کنار تهیونگ، نمایانگر شکوه و شرافت آریتیسیا باشی. این جشن، فقط برای پادشاهان نیست، بلکه فرصتی است برای نشان دادن اتحاد و قدرت واقعی هفت پادشاهی.

با این حرف، ملکه با عجله از آشپزخانه خارج شد و تهیونگ را در میان افکار آشفته‌اش تنها گذاشتتهیونگ دست‌هایش را روی میز گذاشت و سرش را بین آن‌ها گرفت.
ات که متوجه سنگینی بار روی دوش تهیونگ شده بود، جلو رفت و به آرامی دستش را روی شانه‌ی او گذاشت.
ات: تهیونگ…
تهیونگ سرش را بلند کرد. چشمانش حاکی از نگرانی و تردید بود.
تهیونگ: ات… این خیلی بزرگه. من… من واقعاً آمادگی ندارم. این مسئولیت… من نمی‌دونم چطور از پسش بربیام.
ات: چرا ندونی؟ تو وارث آریتیسا هستی. تو تهیونگی کسی که توی کشور به دانایی و قدرتش معروفه نگران نباش
ات:مهم نیس اونجا چه اتفاقی میوفته مهم اینه که من میدونم تو میتونی ...نترس
ات:بهتره یک استراحت کنیم هوم پاشو بریم بخابیم که فردا خیلی کار داریم
تهیونگ: بریم
تهیونگ دوباره ات رو برآید بغل میکنه و میبره تو اتاق میزارتش رو تخت خودشم میخابه بغلش
ات:تهیونگ میشه بهم بگی چرا انقدر نگرانی تنها چیزی که من میدونم اینه که این یه اتحاد دیرینه بین هفت پادشاهی هست و هر 10 سال یه بار برگذار میشه
نمیدونم چیش انقدر نگرانید کرده
تهیونگ: ات، می‌دونی… شش سال پیش، پدرم رو از دست دادم.» صدای تهیونگ، بغض‌آلود و گرفته بود. «اون موقع خیلی جوان بودم. ولی همه چیز ناگهان افتاد گردن من. اون، پدرم، تمامِ عمرش رو صرفِ ساختنِ آریتیسیا کرد. اونو به یکی از قدرتمندترین پادشاهی‌ها تبدیل کرد. حالا…اگه در این جشن نتونم اونطور که باید، نمایشی از قدرت و دانایی آریتیسیا ارائه بدم چی؟ اگه اون طور که پدرم انتظار داشت، نتونم وارث شایسته‌ای باشم چی؟ اگه اون هدیه‌ای که لازمه رو نتونم آماده کنم؟ اگه… اگه نتونم؟
ات تهیونگ رو بغل کرد و گفت
ات:تهیونگ… به من گوش کن. تو پدرت رو از دست دادی، ولی میراثِ اون در تو زنده‌ست. اون دانش، اون قدرت، اون اراده… همه‌ی این‌ها رو به تو منتقل کرده. تو فقط وارثِ اون نیستی، تو ادامه‌ی راهِ اون هستی
تهیونگ: شاید اینطوریه باشه
ات:بخاب
و لالا

پرش زمانی به صبح
تهیونگ سریع بلند شد
تهیونگ: ات من میرم تو پیش ملکه بمونم
ات:باشه
ملکه:وای دخترم نگاه یک روز بعد عروسی چه اتفاقایی داره میوفته
ات:اره نمیشه کاریش کرد
ملکه:این ها رو ولش کن دخترم باید اماده بشیم
ات:چشم
ملکه شروع کرد به باد دادن اداب به ات
وقتی واردِ سالن میشی، مستقیم بایست. چشمات رو از رویِ پادشاهانِ دیگه ندزد، ولی خیره هم نشو. هر کسی جایگاهِ خودشو داره. احترام بذار، ولی اجازه نده کسی تو رو حقیر بشماره.» ملکه حرکاتِ ساده ولی باوقاری را به ات نشان داد: نحوه‌ی تعظیمِ کوتاه، نحوه‌ی نشستن رویِ صندلیِ مخصوص، و اینکه چطور وقتی صحبت می‌کنی، صدات لرزش نداشته باشه.
ملکه:خب ات میدونی که این چشن 5 روز هست
ادامه توی پارت بعد ویسگون نمیزاره بنویسن