سناریو ایزانا

پسر بد من 💘
P:::10
‌  ♡   ‌ ‌    ❍ㅤ       ⎙   ‌   
  ⌲
ˡᶦᵏᵉ ‌    ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ    ˢᵃᵛᵉ     ˢʰᵃʳᵉ

Luna──★ ˙ ̟ !!
───── ⋆⋅☆⋅⋆ ─────
~کار خوبی نمیکنه صد در صد اما حتی من هم نمیتونم تشخیص بدم
_مطنئنی؟
~مطمئنم
_راستی گفتی من رو فراری میدی
~فعلا زمان مناسبش نیست
_آها، باشه...
~مواظب خودت باش
_چرا نمیگی چه خبره؟
~میفهمی
_چرا خودت نمیتونی چیزی بهم بگی؟
~ببخشید، دلیلی داره که نمیتونم
_خیلی خب
~ممنون که درک میکنی، شب بخیر
_شب بخیر
الکساندر بلند شد و رفت و در رو پشت سرش بست
اما من نمیدونم چرا با این مکالمه شکم به الکساندر بیشتر شد، نمیدونم چرا هیچی نمیگه فقط سرنخ های مبهم میده، نکنه با لیا همدسته ؟ نمیدونم ، واقعا نمیدونم
شب با کلی فکر و خیال خوابم برد و با صدای لیا از خواب بیدار شدم
+دخترم، بیدار شو باید بری مدرسه
_چشم مادر...
از تختم بلند شدم و هنوز خواب آلود بودم، رفتم یه آبی به دست و صورتم زدم و موهامو شونه کردم و رفتم سر میز
+صبح بخیر عزیزم
_صبح بخیر
چند دقیقه در سکوت صبحونه خوردیم که یه سوال برام پیش اومد
_راستی، تکلیف کیف و دفتر و کتابای سوخته ام چی میشه؟
+اوه نگران اونا نباش، برات جدید گرفتم
_جزوه هام چی؟
+میتونی از دوستات بگیری
_ممنونم
+این چه حرفیه عزیزم
_راستی کی میخوای با والدین قلدر ها حرف بزنی؟
+امروز، چطور مگه؟ میترسی دوباره اذیتت کنن؟
_نه، راستش خیلی وقته که اذیتم میکنن و من محلشون نمیدم
+خیلی وقته ؟ به کسی نگفتی؟
_راستش نه...
+چرا؟
_فکر کردم اگه محلشون ندم همه چیز درست میشه
+اشتباهه عزیزم قلدر ها هیچوقت دست نمیکشن، باید حقتو ازشون بگیری ، من هم بچه که بودم همیشه قلدر داشتم اما یکبار که به مامانم گفتم دیگه دوران قلدری شدن بهم تموم شد
_به شما هم قلدری میشد ؟
نمیدونم داشت گذشته واقعیش  رو میگفت یا صرفا برای همدردی با من اینارو میگفت
+خیلی زیاد، بیشتر از تو، و مامان و بابام تقریبا هیچوقت خونه نبودن و من همیشه همه چیزو خودم درست میکردم یا اگر چیزی ازم میدزدیدن یا خراب میکردن خودم میرفتم با پول تو جیبیم میخریدم هرچند بیشتر وقت ها پول تو جیبی هامو بهشون میدادم ولی بعد از مدتی یکمشو نگه می‌داشتم
_چیکارا میکردن؟
+نهارمو می‌ریختن تو سطل آشغال ازم عکسای مسخره میگرفتن وسایلمو میدزدیدن یا خراب میکردن و خیلی چیز های دیگه که ماجراشون طولانیه ، بعدا برات تعریف میکنم الان باید بری مدرسه
_آها درسته، باشه
صبحونمو تموم کردم و لباسامو پوشیدم و کیف و وسایل جدیدمو برداشتم و از لیا خداحافظی کردم و رفتم
اگه داخل یتیم خونه میبودم اوضاعم خیلی بهتر می‌بود، میتونستم با ایزانا ملاقات کنم و این اتفاقات برام پیش نمیومد
نفهمیدم چجوری رسیدم مدرسه ، از نگاه تحقیر آمیز بقیه رد شدم و رسیدم کلاسم، تو باز کردن در تردید داشتم، ولی به هر حال در رو باز کردم و رفتم داخل ، سرمو به سمت جای قلدر ها چرخوندم و دیدم بله طبق معمول دارن راجع به من غیبت میکنن و میخندن، آهی کشیدم و رفتم‌ سر میزم که ماریا و دوستاش با دیدن من از کوره در رفتن و بازم اومدن سمت من
&مگه من کیف تورو نسوزوندم جن.ده؟
_خب؟
&چرا بازم رفتی کیف خریدی؟ گفتم جن.ده ها لیاقت کیف داشتنو ندارن
<>هی هی هی، فکر می‌کنم کافی باشه ماریا چان
که یهو اون پسره اومد تو کلاس، میگن تو هر کلاسی یه آدم اجتماعی هست که با همه دوسته و اون آدم اجتماعی همین پسره است، آکیهیکو، تقریبا هیچوقت با هم حرف نزدیم، اون تنها فرد تو کلاسه که اذیتم نمیکنه اما ازم دفاع هم نمیکنه و نسبت بهم خنثی عه
&تو کی باشی که به من امر و نهی کنی؟ و چرا باید بهم بگی ماریا چان؟
<>خیلی خب ماریا، داری فقط وقت خودتو تلف میکنی
&به تو چه ربطی داره من چیکار میکنم؟
<>من فقط خوبیت رو میخوام، ماریا
&تچ، همتون دیوونه این
ماریا پشتشو کرد و با دار و دسته اش رفت
<>هی، حالت خوبه؟
_چرا باید برات مهم باشه
<>شاید فکر کنی من هم مثل بقیه فکر میکنم اما باید بدونی که من همه افراد تو این کلاس رو دوست خودم میدونم
_حتی با شایعاتی که برای من ساختن؟
<>هیچوقت معلوم نیست شایعات درست یا غلطن به علاوه اگر هم همچین کاری کرده باشی گذشته ها گذشته
_تو عجیبی
<>نه، تو عجیبی که مدام ساکت میمونی در مقابل آزار و اذیت اونا
_دیگه چیزی برام مهم نیست
<>ولی تو هنوز زنده ای باید برای زندگیت بجنگی، نه اینکه بزاری همه فقط اذیتت کنن
*بچه ها معلم اومد!
همه نشستن سر جاشون و آکیهیکو هم همینطور
معلم: خیلی خب بچه ها درسمون رو شروع میکنیم


برای پارت بعد: 70 لایک (نشر هم حسابه)


ادامه دارد...


ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹‧₊˚♪ 𝄞₊˚⊹⋆.˚✮🎧✮˚.⋆˚˖𓍢🌷✧˚.🎀⋆