_پارت:۱_

آماده رفتن بودی با وسواس خاصی ریملتو زدی و تویه آینه لبخند تلخی به خودت زدی.
ابروهات بهم گره خود و از شدت بغض گلوت میخواستی بالا بیاری.
جیمین درو با چند تقه از قبل بازکرد و تورو دید، ولباشو کج کرد.
جیمین:"پدرت بهم زنگ زد ، گفت همه اومدن به جز ما..."
اشک تو چشمات با اینکه فهمیدی پدرت دیگه حتی بهت زنگم نمیزنه بیشتر شد،تهدیداش راست بود.
گفته بود اگه از جیمین جدا نشی دیگه حتی تورو دختر خودش نمیدونه تو لجاجت کردی چون عاشقش بودی،و توی روی پدرت درحالی که مادرت داشت سعی میکرد پدرت و آروم کنه،وایسادی.
نفس عمیقی کشیدی و هوارو بلعیدی.
با فکر به دعواتون اشکات تویه چشمات بیقرار بیرون اومدن.
جیمین تعجب کرد و سمتت پا تیز کرد.
جیمین:"چیشده من چی گفتم مگه؟"
میخواستی براش توضیح بدی ، توضیح بدی که تقصیر اون نیست ولی زبونت کمکمت نمیکرد میخواستی دستتو بالا بیاری و آرومش کنی ولی دستات سرد به بدنت چسبیده بودن.
جیمین اشکات و که دونه دونه از چشمات راهشونو رویه دامنت پیدا میکردن پاک میکرد ولی گریت تمومی نداشت.
جیمین:"چیشده خب حرف بز.."
یهو از جات پریدی به سمتش هجوم بردی و محکم بغلش کردی.
اونقدر ناتوان از حرف زدن بودی که فقط تونستی محکم بغلش کنی،تونستی صورتت و محکم تویه بغلش فشار بدی تا صدای گریت خفه شه ، تونستی برای چند لحظه آروم بگیری،ولی کافی نبود.
جیمین دستشو رویه موهات کشید کمرتو گرفت و بیشتر تویه بغلش جات داد.
هق هق میکردی و نصفه نصفه نفس میکشیدی.
جیمین با صدای آروم و ملایم مثل اینکه همین الان یه بچه دیده باشه بهت گفت
"ببینم چیشده؟اتفاقیه که باید بهم بگی و نگفتی؟"
فقط تونستی بینیتو از عطرش پر کنی نفس عمیقی بکشی و آروم بگیری.
بدون اینکه از بغلش دربیای ، بدون اینکه یک اینچی بینتون فاصله بیوفته لب زدی:
"دعوام شده،با پدرم"
درهمین حد تونستی کلمات و بیرون بپرونی.
درآخر زمزمه وار گفتی:"اونا همیشه منو میرنجونن جیمینا بدون اینکه اهمیتی بهم بدن فقط خوردم میکنن ولی خب میدونی حقیقت چیه؟ ...منم قلب دارم."
هق هقی کردی و چند قطره اشک دیگه ریختی،ولی جیمین فقط بهت گوش میداد
ا.ت:"قلبم،می تپه ، میفهمه ، احساس میکنه و زندست، ولی هیچکدوم ازون حرومزاده های بیرون اینو نمیفهمن فقط زیر پاشون میزارنش و بعدم دوپا میپرن روش و خردش میکنن،هیچکس اهمیتی نمیده ،هیچکس واقعی نیست."
نفسات و هق هقات آروم شد دستات دور کمر جیمین شل تر شد ولی اون همچنان بغلت کرده بود
.
.
.
.
این داستان ادامه دارد ...

گوگولیااا