معاد

از کتاب ؛معاد
۷۲ _ولی آدمی روی به هر کس و چیزی دارد الا خودش .و در هر زمانی حضور دارد الا حال !پس بایستی بازایستد و روی برگرداند از پس و پیش !و بر حال خود نظری کند.« و آن در شماست پس چرا نگاه نمی کنید» .
۷۳_ خداوند را در هیچ مکانی جز خود نمی توان یافت و در هیچ زمانی جز بی زمانی نمی توان دیدارش کرد. و بی زمانی (الساعه) حاصل سکون محض است همانطور که زمان برای انسان حاصل حرکت نجوم است و نیز حرکت خودش در مکان
و در مسیر زمان.
۷۴- هر گاه در زمان بازایستادی از پیش رفتن و به پس نگریستن، و از غیر خارج شدی و در خود مقیم گشتی و اهل دل
شدی براستی ،در میعادی!
تألیف:«استاد علی اکبر خانجانی »