... ص•۲•...
... ص•۲•...
با لحنی خندان گفت:
ـــــــ. چه زمان مناسبی رو هم انتخاب کردید..
منم اگه از دید یه آدم سالم به خودم نگاه میکردم خندم می گرفت...
با لبخند نفس عمیقی کشیدم
*تو به چه دلیلی الان اینجای؟..
با سر اشاره ای به دریای طوفانی کرد
ـــــــ. برای دیدن جنگ خونین طبیعت
لبخندم پررنگ تر شد و دست های یخزدم رو توی جیب خیسم گذاشتم
ـــــــ. از نظر تو این منظره ترسناک نیست؟
با گیچی نگاهش کردم.. که ادامه داد
ــــــ. معمولا دختر ها تو این هوا از ترس توی خونه میمونن.... ولی تو به قول خودت برای پیاده روی اومدی تو مرکز خطر یعنی اسکله و کنار دریا؟!
*خوب اولا من هر دختری نیستم...
دوما خودت الان نباید خونه کنار خانوادت باشی پسر خوب..
این بار با صدای بلند تری خندید و گفت
باشه... باشه من تسلیمم
کم کم داشت تاریکی هوا برام عادی میشد و اطراف رو بهتر میدیدم...
که..ناگهان نوری شدید هوا رو روشن کرد و صدای رعد و برقی کر کننده در هوا منعکس شد...
و فریادی که در صدای رعد نامفهوم و گنگ به نظر میرسید...
کسی دستم رو گرفت و من رو با سرعت از کنا اسکله دور کرد و بعد انفجاری مهیب و درد شدیدی که از افتادن رو اسفالت تو کمرم پیچید...
برای چند لحظه از اطرافم هیچی نمی فهمیدم و همه جا ساکت بود حتی صدای بارون...
بخاطر نور شدید صاعقه هم دیدم دوباره تار شد بود...
یکی دستم رو گرفت و اروم با احتیاط بلندم کرد
ـــــ. آسیب دیدی؟
شنوایم برگشته بود...
*ن.نه... نه خوبم.. یعنی فکنم...
ــــــ. خوبه.... من میرم گزارش حادثه رو بدم و راستی شاید من رو دیگه نبینی...
پس از آشنایت خوش وقتم...
با تعجب و صدای گرفته گفتم:
*بیخیال رفیق من هنوز اسمت رو هم نمی دونم..!!
حس کردم بی صدا خندید..
ــــ. تو فکر کن یه شب گرد... من باید برم به امید دیدار...
باز هم همون سایه ادم نمایی بود که تو تاریکی ازم دور میشد....
چرا من حتی صورتش رو هم ندیدم!!
ولی چه گفت و گوی کوتاه و دوستانه ای
داشتیم!..
برای دومین بار حس کردم یکی خیلی بهم نزدیکه....
با این افکار و یاد اوری تیکه هایی از گذشته سرم به شدت تیر میکشید مخصوصا الان که همه جام خیس بود...
با لحنی خندان گفت:
ـــــــ. چه زمان مناسبی رو هم انتخاب کردید..
منم اگه از دید یه آدم سالم به خودم نگاه میکردم خندم می گرفت...
با لبخند نفس عمیقی کشیدم
*تو به چه دلیلی الان اینجای؟..
با سر اشاره ای به دریای طوفانی کرد
ـــــــ. برای دیدن جنگ خونین طبیعت
لبخندم پررنگ تر شد و دست های یخزدم رو توی جیب خیسم گذاشتم
ـــــــ. از نظر تو این منظره ترسناک نیست؟
با گیچی نگاهش کردم.. که ادامه داد
ــــــ. معمولا دختر ها تو این هوا از ترس توی خونه میمونن.... ولی تو به قول خودت برای پیاده روی اومدی تو مرکز خطر یعنی اسکله و کنار دریا؟!
*خوب اولا من هر دختری نیستم...
دوما خودت الان نباید خونه کنار خانوادت باشی پسر خوب..
این بار با صدای بلند تری خندید و گفت
باشه... باشه من تسلیمم
کم کم داشت تاریکی هوا برام عادی میشد و اطراف رو بهتر میدیدم...
که..ناگهان نوری شدید هوا رو روشن کرد و صدای رعد و برقی کر کننده در هوا منعکس شد...
و فریادی که در صدای رعد نامفهوم و گنگ به نظر میرسید...
کسی دستم رو گرفت و من رو با سرعت از کنا اسکله دور کرد و بعد انفجاری مهیب و درد شدیدی که از افتادن رو اسفالت تو کمرم پیچید...
برای چند لحظه از اطرافم هیچی نمی فهمیدم و همه جا ساکت بود حتی صدای بارون...
بخاطر نور شدید صاعقه هم دیدم دوباره تار شد بود...
یکی دستم رو گرفت و اروم با احتیاط بلندم کرد
ـــــ. آسیب دیدی؟
شنوایم برگشته بود...
*ن.نه... نه خوبم.. یعنی فکنم...
ــــــ. خوبه.... من میرم گزارش حادثه رو بدم و راستی شاید من رو دیگه نبینی...
پس از آشنایت خوش وقتم...
با تعجب و صدای گرفته گفتم:
*بیخیال رفیق من هنوز اسمت رو هم نمی دونم..!!
حس کردم بی صدا خندید..
ــــ. تو فکر کن یه شب گرد... من باید برم به امید دیدار...
باز هم همون سایه ادم نمایی بود که تو تاریکی ازم دور میشد....
چرا من حتی صورتش رو هم ندیدم!!
ولی چه گفت و گوی کوتاه و دوستانه ای
داشتیم!..
برای دومین بار حس کردم یکی خیلی بهم نزدیکه....
با این افکار و یاد اوری تیکه هایی از گذشته سرم به شدت تیر میکشید مخصوصا الان که همه جام خیس بود...
- ۲۲.۰k
- ۱۷ دی ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط