My Arirang

My Arirang
Part ۳۰

جونکوک: چرا منو هی شاهزاده من صدا میزنی ...

تهیونگ: خب مگه نیستید؟

جونکوک: چرا ولی ...

تهیونگ: خب این راحت تره برای گفتن پس ...

جونکوک: هوم
.
.
.

(کمی سکوت)
.
.
.
جونکوک: حالا چیکار کنیم ؟

تهیونگ: مگه قراره کاری کنیم ؟

جونکوک: ...
.
.
.
( پنج دقیقه بعد)
.
.
.

جونکوک: نظرته شطرنج بازی کنیم؟

تهیونگ: شطرنج ؟

جونکوک: اره بلدی؟

تهیونگ: بله

جونکوک: پس بیا


جونکوک و تهیونگ روی زمین و پشت میز شطرنج نشستند و آروم به میز نگاه کردند و بعد بازی را شروع کردند
.
.
.
جونکوک بعد چند دقیقه بازی کردند به حالت فکر درومد و گفت

جونکوک: بازیت خیلی خوبه

تهیونگ:( لبخند) من باید بازیم خوب باشه چون ممکنه اگه در استراتژی اشتباه بکنم ممکنه جون افرادی از دست بره ...

جونکوک: اینارو یونگی یادت داده؟

تهیونگ: هم آره و هم نه ،،، معمولاً با اون بازی میکنم

جونکوک: تو می‌بری یا اون؟

تهیونگ: ( خنده کوتاه) اون !

جونکوک تقریباً از خنده منفجر شد ...

جونکوک: منم میتونم ببرمت؟

تهیونگ: نمی‌دونم خودت چی فکر میکنی؟

جونکوک: من فکر میکنم تو می‌زاری ببرم ...

تهیونگ کمی از شیطنت شاهزاده خندید و نگاهش کرد و گفت ...

تهیونگ: چرا این طور فکر میکنی؟

جونکوک: نمی‌دونم ...ولی اینو احساس میکنم .
.
.
.
بعد از گذشت چند دقیقه...

.
.
.

جونکوک: بردمممممم! پیروز شدم!

تهیونگ به شادی و ذوق کودکانه او خندید و تماشاش کرد ...

تهیونگ: اینقدر دوست داشتی پیروز بشی؟

جونکوک : خیلی خیلی زیاد ... ولی

( جونکوک ناگهان سکوت کرد و به او خیره موند)


جونکوک: تو که از قصد اجازه ندادی من ببرن ...

تهیونگ: ...

جونکوک: تهیونگ!!!

تهیونگ: نمی‌دونم ... شاید

جونکوک: هِیییی

تهیونگ خندید

جونکوک هم خندش گرفت و بعد کم کم آروم شدند .
.
.
.
اون شب واقعا شب خوبی بود ...