دشمن امن من
part: ۵
جلسه دو ساعت طول کشید.
قرار شد فردا شب به یک انبار مخفی رد اکلیپس حمله کنیم..وقتی همه داشتن خارج می‌شدن، من آخرین نفر از اتاق بیرون رفتم
راهرو تاریک بود.. همین که پیچیدم...
یه نفر بازوم رو گرفت.. غریزی چاقوم رو بیرون کشیدم و روی گردنش گذاشتم.
جونگکوک حتی تکون هم نخورد
آروم گفت:
«می‌دونستم همیشه چاقو همراهته.»
چاقو رو پایین نیاوردم.
«چی می‌خوای؟»
برای اولین بار لبخندش محو شد.
«یه چیز رو روشن کنیم.»
نگاهش مستقیم توی چشمام بود.
«من به تو اعتماد ندارم.»
جواب دادم:
«خوبه... چون من از تو متنفرم.»
سرش رو تکون داد.
«پس توافق کردیم.»
«روی چی؟»
«تا وقتی رد اکلیپس نابود نشده... هیچ‌کدوم پشت اون یکی رو خالی نمی‌کنه.»
چند ثانیه سکوت کردم.دروغ نمی‌گفت.
از روی اجبار بود...نه رفاقت..چاقو رو پایین آوردم.
«فقط تا پایان مأموریت.»
دستش رو دراز کرد.
«قبوله.»
به دستش نگاه کردم..چند لحظه دودل بودم.بعد...فقط برای مأموریت...دستم رو توی دستش گذاشتم.دستش گرم بود.
محکم.. اما درست همون لحظه...
صدای شلیک از بیرون پادگان بلند شد.
تق!
شیشه‌ی پنجره شکست.
گلوله از فاصله‌ی چند سانتی‌متری بین سر من و جونگکوک رد شد.
هردومون همزمان خم شدیم.
جونگکوک با صدای بلند گفت:
«کمین!»
و قبل از اینکه حتی دستمون رو از هم جدا کنیم، صدای ده‌ها گلوله، سکوت شب رو شکست...
POV | نوآ
صدای شلیک، تمام محوطه‌ی پادگان رو پر کرده بود.دستم رو از دست جونگکوک کشیدم و پشت دیوار سیمانی پناه گرفتم.
«نیروها! موضع بگیرید!»
سربازهام توی چند ثانیه پخش شدن.
اما چیزی درست نبود...هیچ‌کس از روبه‌رو حمله نمی‌کرد.. گلوله‌ها از چهار طرف می‌اومدن.
«لعنت...»
جونگکوک هم پشت همون دیوار نشست و خشاب اسلحه‌ش رو عوض کرد.
با طعنه گفت: «فرمانده، جلسه‌های ارتشتون همیشه این‌قدر هیجان‌انگیزه؟»
بدون اینکه نگاش کنم جواب دادم:
«مهمون‌های تو هم کم لطف نیستن.»
یه لحظه هر دومون ساکت شدیم..بعد همزمان از پشت دیوار بیرون اومدیم و شلیک کردیم.. دو نفر از افراد نقاب‌دار افتادن.. اما جای اون‌ها، چهار نفر دیگه ظاهر شدن.انگار تمومی نداشتن.
POV | جونگکوک
از همون اول فهمیدم یه چیز اشتباهه..
رد اکلیپس از محل این جلسه خبر داشت.یعنی...یه نفر اطلاعات رو لو داده بود.
اما کی؟از ارتش؟یا از بلک کرون؟
فکر کردن بهش رو گذاشتم برای بعد.
الان فقط یه هدف داشتم.زنده موندن.
یه دفعه صدای نوآ بلند شد.
«جونگکوک! سمت چپ!»
بدون فکر خودمو کنار کشیدم.. همون لحظه چاقویی از کنار صورتم رد شد و به دیوار خورد.. بهش نگاه کردم.
«جونم رو نجات دادی؟»
اخم کرد.
«فقط نمی‌خوام مأموریت شکست بخوره.»
لبخند زدم.
«هر طور راحتی.»
POV | نوآ
خودمم نمی‌دونستم چرا بهش هشدار دادم.شاید چون اگه اون می‌مرد، عملیات تموم بود.
فقط همین...یا حداقل سعی می‌کردم خودمو قانع کنم که فقط همین بود..
درگیری شدیدتر شد.یکی از سربازهام روی زمین افتاد.
«کیان!»
دویدم سمتش.. گلوله به شونه‌ش خورده بود.هنوز زنده بود..خواستم بلندش کنم که...
تق!
یه گلوله مستقیم به سمت سرم اومد.
فرصت واکنش نداشتم.. یه نفر محکم منو عقب کشید.گلوله از کنار صورتم رد شد.
وقتی چشم باز کردم...
جونگکوک روی زمین کنارم افتاده بود.
اخم کردم.
«باز تو؟»
با نفس بریده گفت: «یه "ممنون" گفتن این‌قدر سخته؟»
همون لحظه صدای ناله‌ش بلند شد.
نگاهم پایین رفت.. گلوله...به پهلوش خورده بود..خون، آروم روی پیراهن مشکیش پخش می‌شد.
برای اولین بار...لبخند از روی صورتش محو شده بود.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حمایت فراموش نشه قشنگا💝🫣
#تابع_قوانین_ویسگون
جلسه دو ساعت طول کشید.
قرار شد فردا شب به یک انبار مخفی رد اکلیپس حمله کنیم..وقتی همه داشتن خارج می‌شدن، من آخرین نفر از اتاق بیرون رفتم
راهرو تاریک بود.. همین که پیچیدم...
یه نفر بازوم رو گرفت.. غریزی چاقوم رو بیرون کشیدم و روی گردنش گذاشتم.
جونگکوک حتی تکون هم نخورد
آروم گفت:
«می‌دونستم همیشه چاقو همراهته.»
چاقو رو پایین نیاوردم.
«چی می‌خوای؟»
برای اولین بار لبخندش محو شد.
«یه چیز رو روشن کنیم.»
نگاهش مستقیم توی چشمام بود.
«من به تو اعتماد ندارم.»
جواب دادم:
«خوبه... چون من از تو متنفرم.»
سرش رو تکون داد.
«پس توافق کردیم.»
«روی چی؟»
«تا وقتی رد اکلیپس نابود نشده... هیچ‌کدوم پشت اون یکی رو خالی نمی‌کنه.»
چند ثانیه سکوت کردم.دروغ نمی‌گفت.
از روی اجبار بود...نه رفاقت..چاقو رو پایین آوردم.
«فقط تا پایان مأموریت.»
دستش رو دراز کرد.
«قبوله.»
به دستش نگاه کردم..چند لحظه دودل بودم.بعد...فقط برای مأموریت...دستم رو توی دستش گذاشتم.دستش گرم بود.
محکم.. اما درست همون لحظه...
صدای شلیک از بیرون پادگان بلند شد.
تق!
شیشه‌ی پنجره شکست.
گلوله از فاصله‌ی چند سانتی‌متری بین سر من و جونگکوک رد شد.
هردومون همزمان خم شدیم.
جونگکوک با صدای بلند گفت:
«کمین!»
و قبل از اینکه حتی دستمون رو از هم جدا کنیم، صدای ده‌ها گلوله، سکوت شب رو شکست...
POV | نوآ
صدای شلیک، تمام محوطه‌ی پادگان رو پر کرده بود.دستم رو از دست جونگکوک کشیدم و پشت دیوار سیمانی پناه گرفتم.
«نیروها! موضع بگیرید!»
سربازهام توی چند ثانیه پخش شدن.
اما چیزی درست نبود...هیچ‌کس از روبه‌رو حمله نمی‌کرد.. گلوله‌ها از چهار طرف می‌اومدن.
«لعنت...»
جونگکوک هم پشت همون دیوار نشست و خشاب اسلحه‌ش رو عوض کرد.
با طعنه گفت: «فرمانده، جلسه‌های ارتشتون همیشه این‌قدر هیجان‌انگیزه؟»
بدون اینکه نگاش کنم جواب دادم:
«مهمون‌های تو هم کم لطف نیستن.»
یه لحظه هر دومون ساکت شدیم..بعد همزمان از پشت دیوار بیرون اومدیم و شلیک کردیم.. دو نفر از افراد نقاب‌دار افتادن.. اما جای اون‌ها، چهار نفر دیگه ظاهر شدن.انگار تمومی نداشتن.
POV | جونگکوک
از همون اول فهمیدم یه چیز اشتباهه..
رد اکلیپس از محل این جلسه خبر داشت.یعنی...یه نفر اطلاعات رو لو داده بود.
اما کی؟از ارتش؟یا از بلک کرون؟
فکر کردن بهش رو گذاشتم برای بعد.
الان فقط یه هدف داشتم.زنده موندن.
یه دفعه صدای نوآ بلند شد.
«جونگکوک! سمت چپ!»
بدون فکر خودمو کنار کشیدم.. همون لحظه چاقویی از کنار صورتم رد شد و به دیوار خورد.. بهش نگاه کردم.
«جونم رو نجات دادی؟»
اخم کرد.
«فقط نمی‌خوام مأموریت شکست بخوره.»
لبخند زدم.
«هر طور راحتی.»
POV | نوآ
خودمم نمی‌دونستم چرا بهش هشدار دادم.شاید چون اگه اون می‌مرد، عملیات تموم بود.
فقط همین...یا حداقل سعی می‌کردم خودمو قانع کنم که فقط همین بود..
درگیری شدیدتر شد.یکی از سربازهام روی زمین افتاد.
«کیان!»
دویدم سمتش.. گلوله به شونه‌ش خورده بود.هنوز زنده بود..خواستم بلندش کنم که...
تق!
یه گلوله مستقیم به سمت سرم اومد.
فرصت واکنش نداشتم.. یه نفر محکم منو عقب کشید.گلوله از کنار صورتم رد شد.
وقتی چشم باز کردم...
جونگکوک روی زمین کنارم افتاده بود.
اخم کردم.
«باز تو؟»
با نفس بریده گفت: «یه "ممنون" گفتن این‌قدر سخته؟»
همون لحظه صدای ناله‌ش بلند شد.
نگاهم پایین رفت.. گلوله...به پهلوش خورده بود..خون، آروم روی پیراهن مشکیش پخش می‌شد.
برای اولین بار...لبخند از روی صورتش محو شده بود.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حمایت فراموش نشه قشنگا💝🫣
#تابع_قوانین_ویسگون
- ۱۶.۷k
- ۰۱ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
