p1

ات: اوفففف.. اقا من نمیخوام
جین: مگه دست توعه
ات: منظورت چیه... خب من نمیخوام
شوگا: مگه دست من وتوعه... کار کمپانیه
ات: خب کمپانی غلط کرد
جونگکوک: درست حرف بزن
و همینجور این بحث ادامه داشت
فردا صبح
ات ویو
صبح بلند شدم و دیدم پریودم... اوفففف نمیخوام... دیشب هم سر یک موضوع مضخرف با اعضا دعوا افتادم و الان همه باهم قهریم... رفتم دستشویی و کار هام رو کردم و رفتم اشپزخونه و شکلات برداشتم و بخواطر این pms مضخرف اخلاقم سگه
پایان ویو
توی آشپزخونه نشسته بودی و با بی‌حوصلگی داشتی شکلات می‌خوردی. نامجون از کنارت رد شد، حتی یه نگاه هم نکرد. جیمین توی سالن داشت تمرین می‌کرد و وقتی دید وارد شدی، با خشمِ کنترل‌شده‌ای رفت توی اتاق و در رو بست. کوکی هم که همیشه پاتوقش دور و بر تو بود، الان داشت توی گوشیش غرق می‌شد و وانمود می‌کرد اصلاً وجود نداری.
حست این بود که انگار دیده نمی‌شی.
یهو اشکات بی‌اختیار سرازیر شد.
وقتی جین وارد آشپزخونه شد و دید داری گریه می‌کنی، برای یک لحظه مکث کرد. انتظار داشتی بیاد جلو و بغلت کنه، اما اون فقط یه لیوان آب برداشت و با لحن سردی گفت: هنوز هم می‌خوای ادامه بدی؟ قهر بودنِ ما دلیل نمی‌شه خودتو به گریه بندازی، این رفتارها فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه.
تو دیگه نتونستی تحمل کنی. با صدای لرزون گفتی: «تو... تو اصلاً نمی‌فهمی...» و قبل از اینکه حرفت رو کامل کنی، رفتی سمت اتاقت و در رو قفل کردی. صدای جین رو شنیدی که زیر لب گفت: «بازم شروع شد.
تهیونگ: این چرا این مدلی بود؟
جیمین: مگه مهمه؟
جونگکوک: منم موافقم یک جوری بود
جیهوپ: مثلا چجوری بود؟
تهیونگ: رنگش شبیه گچه
نامجون: داره اینکار هارو میکنه به چشم ما بیاد
جین ساکت بود.... یک دفعه گفت: بزار به منیجر زنگ بزنم.... اون احتمالا میدونه باید این جور مواقع چیکار کنیم
شوگا: اون که نمیتونه کاری بکنه
جیهوپ: حداقل اشتی میده
تهیونگ: منطقیه به نظرم

ادامه دارد...


بلخشید دیر دیر میزارم... حال ندارم والا😂