رویای ابیِ منp1
رویای ابیِ منp1
.
سلام، من اسمم یونیه...یه دختر رویاپرداز توی روستای بوکچون....من اونجا یه خونهی چوبی اما ویلایی داشتم....اونجا زندگی برام خیلی لذتبخش و رویایی بود....من یه خرگوشِ کوچولو داشتم که اسمش رایا بود....خرگوش من سفیدو پشمالو بود...و من توی زندگیم فقط اونو داشتم...شاید بگین پس پدر و مادرت و یا حتی فامیل هات چی؟...اونجاست که من بهتون روایت چندین سال پیش رو میگم....
فلشبک به ۱۲ سالِ پیش**
درست وقتی که من یه دختر ۱۰ ساله بودم....وقتی که از مدرسه برگشتم...در خونه رو با کیلید باز کردم و با جنازهی پدر و مادرم روبهرو شدم...سریع توی کمد دیواری کنار در قایم شدمو اروم از لای درز کمد به بیرون نگاه کردم...یه پسر خذاب از توی اتاقم دراومد و پشت بندش، چندتا مرد هیکلی و گولاخ...اونا تمام خانوادهی منو کشته بودن و من نمیدونستم چرا....فقط برای بقا میجنگیدم....توی کمد؟ من حتی نفس هم نمیکشیدم...ترس داشتم از کشته شدن...سعی کردم انتقام بگیرم ولی هرگز نتونستم اون پسرِ تفنگ بدستِ قاتلو پیدا کنم...
پایان فلش بک**
و بله چون من تنها فرزند پدرو مادرم بودم تمام ارث پدرم به من تعلق گرفت...و چون پدرم ثروتمند بود و یه کارمندِ دولت بود تمام ثروت و حقوق ماهانش مال من شد...منم با اون پول...از سئول و مردمش فرار کردمو به بوکچون اومدمو اینجا...دور از هر ادمی، یه خونهی نسبتا بزرگ دستو پا کردم...اون خرگوش...اون هم یادگاریه خواهرم میا بود...و بعد مرگ خاندانم...تنها فقط یه خرگوش برای من به یادگاری موند...اولاش برام خیلی مسخره بود...اما کمکم اون خرگوش شد بهترین دوست و خانوادهی من...من با اون خرگوش زندگی شادی داشتم...و یه خدمت کار هم داشتم که اسمش جک بود...مردی نسبتا هیکلی و قد بلند...همیشه برام مثل یه پدر بود و هرگز به من سخت نمیگرفت...امروز با رایا و جک تصمیم گرفتم برم پیکنیک...پیش درختای بلندو سرسبزی نشستیم...افتاب اصلا تیز نبود...باد خنک بود و سایه و عطر گلای بهاری...همینطور که با خنده با جک بحث میردم و سر رایا رو میخواروندم حس کردم کسی بهم نگاه میکنه...ولی...ولی اون نگاه، نگاهِ جک یا رایا نبود...من...من واقعا یه نگاه سنگینی رو روی خودمون احساس میکردم....
#ادامه_دارد
برای اینکه بفهمید پارت دو چی میشه یه کوچولو حمایتم کنید رفقا😉💙
.
سلام، من اسمم یونیه...یه دختر رویاپرداز توی روستای بوکچون....من اونجا یه خونهی چوبی اما ویلایی داشتم....اونجا زندگی برام خیلی لذتبخش و رویایی بود....من یه خرگوشِ کوچولو داشتم که اسمش رایا بود....خرگوش من سفیدو پشمالو بود...و من توی زندگیم فقط اونو داشتم...شاید بگین پس پدر و مادرت و یا حتی فامیل هات چی؟...اونجاست که من بهتون روایت چندین سال پیش رو میگم....
فلشبک به ۱۲ سالِ پیش**
درست وقتی که من یه دختر ۱۰ ساله بودم....وقتی که از مدرسه برگشتم...در خونه رو با کیلید باز کردم و با جنازهی پدر و مادرم روبهرو شدم...سریع توی کمد دیواری کنار در قایم شدمو اروم از لای درز کمد به بیرون نگاه کردم...یه پسر خذاب از توی اتاقم دراومد و پشت بندش، چندتا مرد هیکلی و گولاخ...اونا تمام خانوادهی منو کشته بودن و من نمیدونستم چرا....فقط برای بقا میجنگیدم....توی کمد؟ من حتی نفس هم نمیکشیدم...ترس داشتم از کشته شدن...سعی کردم انتقام بگیرم ولی هرگز نتونستم اون پسرِ تفنگ بدستِ قاتلو پیدا کنم...
پایان فلش بک**
و بله چون من تنها فرزند پدرو مادرم بودم تمام ارث پدرم به من تعلق گرفت...و چون پدرم ثروتمند بود و یه کارمندِ دولت بود تمام ثروت و حقوق ماهانش مال من شد...منم با اون پول...از سئول و مردمش فرار کردمو به بوکچون اومدمو اینجا...دور از هر ادمی، یه خونهی نسبتا بزرگ دستو پا کردم...اون خرگوش...اون هم یادگاریه خواهرم میا بود...و بعد مرگ خاندانم...تنها فقط یه خرگوش برای من به یادگاری موند...اولاش برام خیلی مسخره بود...اما کمکم اون خرگوش شد بهترین دوست و خانوادهی من...من با اون خرگوش زندگی شادی داشتم...و یه خدمت کار هم داشتم که اسمش جک بود...مردی نسبتا هیکلی و قد بلند...همیشه برام مثل یه پدر بود و هرگز به من سخت نمیگرفت...امروز با رایا و جک تصمیم گرفتم برم پیکنیک...پیش درختای بلندو سرسبزی نشستیم...افتاب اصلا تیز نبود...باد خنک بود و سایه و عطر گلای بهاری...همینطور که با خنده با جک بحث میردم و سر رایا رو میخواروندم حس کردم کسی بهم نگاه میکنه...ولی...ولی اون نگاه، نگاهِ جک یا رایا نبود...من...من واقعا یه نگاه سنگینی رو روی خودمون احساس میکردم....
#ادامه_دارد
برای اینکه بفهمید پارت دو چی میشه یه کوچولو حمایتم کنید رفقا😉💙
- ۸۱
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط