نمی شود مبتلای بعضی آدم ها نشد...

نمی شود مبتلای بعضی آدم ها نشد...

در وقتهای خلوت بهشان فکر نکرد،
این بودنشان کنارت، بی آنکه جایت را تنگ کرده باشند هلت داده باشند آنورتر، لذت غریبی دارد
این هی دانستن این که کجایی داری چه کار می کنی
دانستن اینکه بدانی من کجام با کی ام و اینها،
بی آنکه اداره ی آمار باشیم و اداره ی مچگیری و مچ اندازی
اینکه همین طوری که هستی دوستت دارند،
اینکه تلاشی نمی کنند تا آنی بشوی که خودشان می خواهند
اینکه مجبور نیستی مرتب برایشان فیلم بازی کنی..