𝑾𝒊𝒍𝒅 𝑳𝒊𝒍𝒚୨ৎ
𝑾𝒊𝒍𝒅 𝑳𝒊𝒍𝒚୨ৎ
لیــلــیوم وحــشی¹⁵
بدون اینکه به کاری که دارم میکنم فکر کنم سریع به سمتش دویدم.
تا صدای دویدنم رو شنید سرشو آورد بالا.
گونه های سرخ و چشم های خمـارش خبر از مسـ ــت بودنش میدادن.
مثل اینکه با یکی دعواش شده...
این کبـودی ها اثر تصادف نیست.
با دیدنم وایساد و خـون گوشه لبش رو با انگشت شستش پاک کرد.
بندهای انگشتش کامل زخـمی و سرخ شده بودن.
_مامانم... اون بیداره؟
سرمو به معنی تایید تکون دادم و آروم گفتم:بله، بیدارن
هوفی کشید و تلو تلو خوران به سمت عمارت قدم برداشت.
منم آروم پشت سرش راه میرفتم و مراقب بودم تا یهوقت نخوره زمین.
دیدنش توی این وضع... واقعا قلبم رو به درد آورده بود.
دلم میخواست دستاشو بگیرم و کمکش کنم.
دلم میخواست زخم هاش رو دوا کنم.
دلم میخواست بغلش کنم و آروم در گوشش بگم:اشکالی نداره...
اما نمیشد.
و همین درد قلبم رو چند برابر میکرد.
از نرده سنگی پله گرفت و به سختی بالا رفت.
پشت سر تهیونگ وارد عمارت شدم.
همین که توی عمارت قدم گذاشتیم صدای خانم یون باعث شد قدم هامون متوقف بشه.
_تهیونگ... خدای من، چی به روز خودت آوردی؟
با عجله از پله ها پایین اومد و به طرف تهیونگ قدم برداشت.
نگاه تعجبوارش رو به قامت پسرش انداخت و دستش رو گذاشت جلوی دهنش.
تهیونگ نگاهش رو از مادرش گرفت و بدون اینکه جوابی بده، شروع کرد به باز کردن دکمه های کت چرمش.
خانم یون با دیدن دستهای زخمی پسرش اخم کرد و جلوتر اومد.
_جواب منو بده تهیونگ! این زخمها چیه؟ با کی درگیر شدی؟
تهیونگ نفس کلافهای کشید و سعی کرد از کنارش رد بشه.
_الان حوصله ندارم مامان...
خانم یون صداش رو کمی بالا برد و گفت:اتفاقاً من خیلی حرف دارم که باید بهت بزنم!
لحظه ای سکوت کرد و نگاهش رو توی صورت پسرش چرخوند.
_میدونی امشب چه اتفاقی افتاد؟ میدونی پدرت چند بار سراغت رو گرفت؟ جلوی همهی اعضای خانواده مجبور شدم بهجای تو جواب پس بدم!
تهیونگ بالاخره نگاه خستهای به مادرش انداخت و بی تفاوت گفت:خب که چی؟
خانم یون برای چند لحظه ساکت موند.
انگار انتظار چنین جوابی رو نداشت.
_خب که چی؟!
نگاهش رو به صورت زخمی پسرش دوخت و با ناراحتی ادامه داد:تو هشت سال از این خونه دور بودی تهیونگ! فکر میکردم وقتی برگردی، حداقل یکم مسئولیتپذیرتر شده باشی... اما انگار نه تنها چیزی عوض نشده، بلکه بدتر هم شدی!
تهیونگ دستشهاش رو مشت کرد و گفت:مامان، گفتم الان وقت این حرفا نیست
_پس کی وقتشه؟ چرا نمیتونی مثل پسرعموت مسئولیت پذیر باشی؟...
تهیونگ ابرویی بالا انداخت.
_پسر عموم؟...
#فیک#رمان#جیمین#بی_تی_اس#لیلیوم_وحشی#وی#تهیونگ#جونگکوک#شوگا#نامجون#جی_هوپ#جین#سناریو
لیــلــیوم وحــشی¹⁵
بدون اینکه به کاری که دارم میکنم فکر کنم سریع به سمتش دویدم.
تا صدای دویدنم رو شنید سرشو آورد بالا.
گونه های سرخ و چشم های خمـارش خبر از مسـ ــت بودنش میدادن.
مثل اینکه با یکی دعواش شده...
این کبـودی ها اثر تصادف نیست.
با دیدنم وایساد و خـون گوشه لبش رو با انگشت شستش پاک کرد.
بندهای انگشتش کامل زخـمی و سرخ شده بودن.
_مامانم... اون بیداره؟
سرمو به معنی تایید تکون دادم و آروم گفتم:بله، بیدارن
هوفی کشید و تلو تلو خوران به سمت عمارت قدم برداشت.
منم آروم پشت سرش راه میرفتم و مراقب بودم تا یهوقت نخوره زمین.
دیدنش توی این وضع... واقعا قلبم رو به درد آورده بود.
دلم میخواست دستاشو بگیرم و کمکش کنم.
دلم میخواست زخم هاش رو دوا کنم.
دلم میخواست بغلش کنم و آروم در گوشش بگم:اشکالی نداره...
اما نمیشد.
و همین درد قلبم رو چند برابر میکرد.
از نرده سنگی پله گرفت و به سختی بالا رفت.
پشت سر تهیونگ وارد عمارت شدم.
همین که توی عمارت قدم گذاشتیم صدای خانم یون باعث شد قدم هامون متوقف بشه.
_تهیونگ... خدای من، چی به روز خودت آوردی؟
با عجله از پله ها پایین اومد و به طرف تهیونگ قدم برداشت.
نگاه تعجبوارش رو به قامت پسرش انداخت و دستش رو گذاشت جلوی دهنش.
تهیونگ نگاهش رو از مادرش گرفت و بدون اینکه جوابی بده، شروع کرد به باز کردن دکمه های کت چرمش.
خانم یون با دیدن دستهای زخمی پسرش اخم کرد و جلوتر اومد.
_جواب منو بده تهیونگ! این زخمها چیه؟ با کی درگیر شدی؟
تهیونگ نفس کلافهای کشید و سعی کرد از کنارش رد بشه.
_الان حوصله ندارم مامان...
خانم یون صداش رو کمی بالا برد و گفت:اتفاقاً من خیلی حرف دارم که باید بهت بزنم!
لحظه ای سکوت کرد و نگاهش رو توی صورت پسرش چرخوند.
_میدونی امشب چه اتفاقی افتاد؟ میدونی پدرت چند بار سراغت رو گرفت؟ جلوی همهی اعضای خانواده مجبور شدم بهجای تو جواب پس بدم!
تهیونگ بالاخره نگاه خستهای به مادرش انداخت و بی تفاوت گفت:خب که چی؟
خانم یون برای چند لحظه ساکت موند.
انگار انتظار چنین جوابی رو نداشت.
_خب که چی؟!
نگاهش رو به صورت زخمی پسرش دوخت و با ناراحتی ادامه داد:تو هشت سال از این خونه دور بودی تهیونگ! فکر میکردم وقتی برگردی، حداقل یکم مسئولیتپذیرتر شده باشی... اما انگار نه تنها چیزی عوض نشده، بلکه بدتر هم شدی!
تهیونگ دستشهاش رو مشت کرد و گفت:مامان، گفتم الان وقت این حرفا نیست
_پس کی وقتشه؟ چرا نمیتونی مثل پسرعموت مسئولیت پذیر باشی؟...
تهیونگ ابرویی بالا انداخت.
_پسر عموم؟...
#فیک#رمان#جیمین#بی_تی_اس#لیلیوم_وحشی#وی#تهیونگ#جونگکوک#شوگا#نامجون#جی_هوپ#جین#سناریو
- ۳۶۳
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط