همیشه آخر قصه

همیشه آخر قصه
یکی راهی شده رفته
یکی مبهوته و یاده روزای رفته میوفته

نه اونکه میره میخواد و نه اونکه مونده میخنده
شاید اینجوری قسمت بود
چی میشه بی تو آینده...

چی میشه بی تو روزایی
که هر لحظه اش یه دنیا بود
نمیشه بی تو خندید و
نمیشه فکر فردا بود

تموم لحظه هام آهه
خیال با تو بودن شد
چه روزایی که پژمرد و
چه رویایی که پرپر شد

یه عمره با خودم تنهام
ولی سخت میشه عادت کرد
نمیشه رفته باشی تو
نمیشه اینو باور کرد

خیابونای تاریک و
یه از خود بی خود شب گرد
یه مشت رویای تو خالی
همه دلتنگتند برگرد...