فیک : بین راندها

پارت ۳

صبح روز بعد...

باشگاه بوکس «کانگ» مثل همیشه پر از سروصدا بود.

صدای برخورد مشت‌ها به کیسه‌های بوکس، سوت مربی‌ها و شوخی شاگردها فضای سالن را پر کرده بود.

آنا بند دستکش‌هایش را می‌بست که صدای آشنایی از پشت سرش آمد.

ـ «بچه.»

بدون اینکه برگردد، گفت:

ـ «جانم، نردبون؟»

کوک کنار رینگ ایستاده بود و دفتر برنامه تمرین دستش بود.

ـ «پنج دور گرم کردن.»

آنا آه کشید.

ـ «همه پنج دور؟»

ـ «نه.»

چشم‌های آنا برق زد.

ـ «پس من کمتر؟»

کوک کاملاً خونسرد گفت:

ـ «تو هفت دور.»

آنا با ناباوری نگاهش کرد.

ـ «چی؟!»

تهیونگ که همان موقع وارد سالن شده بود، زد زیر خنده.

ـ «به به... شروع خوبی بود.»

آنا دست به کمر ایستاد.

ـ «این تبعیضه!»

کوک خیلی آرام گفت:

ـ «نه.»

ـ «پس چیه؟»

ـ «استعدادت بیشتره.»

ـ «این تعریف بود یا تنبیه؟»

ـ «هر دو.»

تهیونگ از خنده خم شد.

ـ «داداش، تو واقعاً بلد نیستی یکی رو تشویق کنی!»

کوک شانه بالا انداخت.

ـ «دارم تشویقش می‌کنم.»

آنا زیر لب غر زد.

ـ «اگه این تشویقه، وای به حال تنبیه...»

...

چند دقیقه بعد...

همه دور سالن می‌دویدند.

آنا که از دور پنجم گذشته بود، کنار تهیونگ رسید.

ـ «نفسم... برید...»

تهیونگ در حالی که خیلی راحت می‌دوید، گفت:

ـ «هنوز دو دور مونده.»

ـ «ازت متنفرم.»

ـ «من که نگفتم هفت دور بدوی!»

آنا با انگشت به کوک اشاره کرد.

ـ «اون گفت!»

تهیونگ با صدای بلند داد زد:

ـ «کوک! بچه داره شکایت می‌کنه!»

کوک بدون اینکه حتی برگردد، جواب داد:

ـ «دویدن حرف زدن نداره.»

آنا با حرص گفت:

ـ «یه روز خودت رو مجبور می‌کنم ده دور بدوی!»

کوک لبخند خیلی کوتاهی زد.

ـ «اون روز رو ببینم.»

...

بعد از گرم کردن، نوبت تمرین دفاع بود.

کوک رو به همه گفت:

ـ «امروز هرکس بیشتر جاخالی بده، از تمرین آخر معاف میشه.»

صدای خوشحالی سالن را پر کرد.

آنا زیر لب گفت:

ـ «این یکی رو می‌برم.»

تهیونگ که شنید، آروم گفت:

ـ «شرط می‌بندیم؟»

آنا با شیطنت لبخند زد.

ـ «چی؟»

ـ «اگه بردی، من یه هفته هرچی گفتی انجام میدم.»

ـ «اگه باختم؟»

تهیونگ نگاهش را سمت کوک برد.

ـ «اون تصمیم می‌گیره.»

آنا با تردید گفت:

ـ «چرا حس می‌کنم این نقشه از قبل چیده شده؟»

تهیونگ خیلی بی‌گناه شانه بالا انداخت.

ـ «توهم زدی.»

...

تمرین شروع شد.

آنا یکی از بهترین اجراهایش را داشت.

چند بار پشت سر هم، مشت‌های حریفش را جاخالی داد.

استاد کانگ با رضایت سر تکان داد.

ـ «عالیه...»

کوک هم از دور نگاه می‌کرد.

چهره‌اش مثل همیشه آرام بود.

هیچ‌کس نمی‌توانست بفهمد به چه چیزی فکر می‌کند.

...

تمرین که تمام شد، استاد کانگ اسم برنده را اعلام کرد.

ـ «بیشترین امتیاز امروز... آنا.»

آنا از خوشحالی هر دو دستش را بالا برد.

ـ «آخ جون!»

بعد با ذوق به سمت تهیونگ رفت.

ـ «شرط یادت نره!»

تهیونگ با قیافه‌ای مظلوم گفت:

ـ «ای وای...»

آنا با خنده گفت:

ـ «از فردا، هر روز باید کیف ورزشی منو تا رینگ بیاری.»

تهیونگ چشم‌هایش را گرد کرد.

ـ «همین؟»

ـ «فعلاً همین.»

ـ «فکر کردم می‌خوای خونم رو بفروشی!»

هر دو خندیدند.

کوک که از کنارشان رد می‌شد، گفت:

ـ «زیاد خوشحال نباش، بچه.»

آنا ابرو بالا انداخت.

ـ «چرا؟»

ـ «چون از فردا، تمرینات مسابقه شروع میشه.»

ـ «خب؟»

ـ «و دیگه بهت سخت‌تر از همیشه می‌گیرم.»

آنا چند ثانیه ساکت ماند...

بعد با اخم نمایشی گفت:

ـ «خدایا... چرا مربیم باید پسرعموم باشه؟»

تهیونگ سریع جواب داد:

ـ «چون اگه یکی دیگه بود، تا الان از دستت استعفا داده بود!»

کل باشگاه از خنده منفجر شد.

آنا هم با خنده دستکشش را سمت تهیونگ پرت کرد.

تهیونگ جاخالی داد و با افتخار گفت:

ـ «رکورد جاخالی امروز همچنان مال منه!»

اما در همان لحظه، مین‌جائه که از دور این صحنه را می‌دید، لبخند زد.

برای اولین بار احساس کرد فضای این باشگاه با همه جا فرق دارد...

و بی‌اختیار نگاهش چند ثانیه بیشتر از معمول روی آنا ماند.



#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک