تکپارتی
سلاااام به نارگلای خودم امیدوارم که چطورتون عالییی باشه زی زی هستم اومدم با یه تکپارتی درخواستی از شوتو و میدوریا بفرماییید چاییی ☕ 🫖
بزن بریم:
زنگ تفریح بود و بیشتر بچه‌ها توی کلاس مشغول حرف زدن بودن.
میدوریا سر جاش نشسته بود و طبق معمول داشت توی دفترش چیزی می‌نوشت.
اما چند صندلی اون‌طرف‌تر، شوتو از صبح ساکت‌تر از همیشه بود.
چند بار به میدوریا نگاه کرده بود و هر بار وقتی میدوریا سرش رو بلند می‌کرد، سریع نگاهش رو برمی‌گردوند.
میدوریا بالاخره متوجه شد.
میدوریا: تودوروکی؟ چیزی شده؟
شوتو: ...
شوتو: نه.
میدوریا با نگرانی نگاهش کرد.
میدوریا: مطمئنی؟ از صبح یه جور عجیبی ساکتی.
شوتو چند لحظه بهش نگاه کرد.
شوتو: میدوریا...
میدوریا: بله؟
شوتو خواست چیزی بگه، اما ناگهان یکی از بچه‌ها میدوریا رو صدا زد.
کامیناری: میدوریا! بیا اینجا یه لحظه!
میدوریا از جاش بلند شد.
میدوریا: الان میام!
شوتو فقط نگاهش کرد که از کلاس خارج شد.
چند ثانیه بعد، زیر لب گفت:
شوتو: باز هم نتونستم...
همون لحظه باکوگو که از کنار شوتو رد می‌شد، ایستاد.
باکوگو: تو امروز چرا مثل آدمایی شدی که مغزشون خاموشه؟
شوتو: ...
باکوگو: نکنه می‌خوای چیزی به دکو بگی؟
شوتو آرام بهش نگاه کرد.
شوتو: بله.
باکوگو چند ثانیه خیره موند.
باکوگو: بالاخره.
شوتو ابرو بالا انداخت.
شوتو: بالاخره؟
باکوگو: از صد کیلومتری معلومه دوستش داری.
شوتو چیزی نگفت.
چند لحظه بعد میدوریا برگشت.
شوتو تصمیمش رو گرفت.
بلند شد و به سمت میدوریا رفت.
شوتو: میدوریا، میشه باهات صحبت کنم؟
میدوریا با لبخند گفت:
میدوریا: آره، حتماً!
شوتو همراهش از کلاس خارج شد و وارد یکی از کلاس‌های خالی شدن.
میدوریا با نگرانی گفت:
میدوریا: اتفاقی افتاده؟
شوتو چند لحظه سکوت کرد.
بعد نفس عمیقی کشید.
شوتو: من... یه چیزی هست که مدت‌هاست می‌خوام بهت بگم.
میدوریا با دقت نگاهش کرد.
میدوریا: خب؟
شوتو دست‌هاش رو کنار بدنش نگه داشت و نگاهش رو پایین انداخت.
شوتو: من نمی‌دونم چطور باید اینو بگم.
میدوریا لبخند کوچکی زد.
میدوریا: هرجوری راحتی بگو.
شوتو دوباره نگاهش کرد.
شوتو: من دوستت دارم.
میدوریا خشکش زد.
چشم‌هاش گرد شد.
میدوریا: چی...؟
شوتو این بار واضح‌تر گفت:
شوتو: دوستت دارم، میدوریا.
میدوریا چند لحظه هیچ جوابی نداد.
شوتو کمی نگران شد.
شوتو: اگر این باعث ناراحتیت شد، متأسفم. من فقط نمی‌خواستم احساساتم رو ازت پنهان کنم.
میدوریا سریع سرش رو تکون داد.
میدوریا: نه! نه، اصلاً!
شوتو با تعجب نگاهش کرد.
میدوریا صورتش کاملاً قرمز شده بود.
میدوریا: من فقط... انتظار نداشتم تو همچین حسی نسبت به من داشته باشی.
شوتو آرام پرسید:
شوتو: پس... ناراحت نیستی؟
میدوریا لبخند زد.
میدوریا: نه.
چند لحظه سکوت شد.
بعد میدوریا با خجالت گفت:
میدوریا: چون منم دوستت دارم.
شوتو برای اولین بار آن روز کاملاً لبخند زد.
شوتو: واقعاً؟
میدوریا سرش رو تکون داد.
میدوریا: آره... واقعاً.
شوتو نفس راحتی کشید.
شوتو: پس... می‌تونیم از امروز با هم باشیم؟
میدوریا با لبخند گفت:
میدوریا: آره.
در همان لحظه صدای باکوگو از پشت در بلند شد:
باکوگو: تموم کردین یا باید یه ساعت دیگه هم پشت این در وایسم؟!
میدوریا با وحشت برگشت سمت در.
میدوریا: باکوگو؟! تو اینجا چی کار می‌کنی؟!
باکوگو در رو باز کرد.
باکوگو: از وقتی رفتین بیرون، همه فهمیدن چه خبره، دکو.
میدوریا قرمزتر شد.
میدوریا: هــــــه؟!
شوتو اما کاملاً خونسرد کنار میدوریا ایستاد.
شوتو: مشکلی نیست.
باکوگو به هر دو نگاه کرد و پوزخند زد.
باکوگو: فقط امیدوارم فردا وسط کلاس دست همو نگیرین و اعصاب منو خرد نکنین.
میدوریا: 😳
شوتو: 🙂
باکوگو: لعنت به این کلاس.
و این‌طوری شد که اعترافی که شوتو هفته‌ها برای گفتنش جرئت نداشت، بالاخره گفته شد. ❤️❄️🔥
خب امیدوارم خوشتون اومده باشه و تا پست های بعدی همینجوری شاد پر انرژی و خفن بمووونیییید
بزن بریم:
زنگ تفریح بود و بیشتر بچه‌ها توی کلاس مشغول حرف زدن بودن.
میدوریا سر جاش نشسته بود و طبق معمول داشت توی دفترش چیزی می‌نوشت.
اما چند صندلی اون‌طرف‌تر، شوتو از صبح ساکت‌تر از همیشه بود.
چند بار به میدوریا نگاه کرده بود و هر بار وقتی میدوریا سرش رو بلند می‌کرد، سریع نگاهش رو برمی‌گردوند.
میدوریا بالاخره متوجه شد.
میدوریا: تودوروکی؟ چیزی شده؟
شوتو: ...
شوتو: نه.
میدوریا با نگرانی نگاهش کرد.
میدوریا: مطمئنی؟ از صبح یه جور عجیبی ساکتی.
شوتو چند لحظه بهش نگاه کرد.
شوتو: میدوریا...
میدوریا: بله؟
شوتو خواست چیزی بگه، اما ناگهان یکی از بچه‌ها میدوریا رو صدا زد.
کامیناری: میدوریا! بیا اینجا یه لحظه!
میدوریا از جاش بلند شد.
میدوریا: الان میام!
شوتو فقط نگاهش کرد که از کلاس خارج شد.
چند ثانیه بعد، زیر لب گفت:
شوتو: باز هم نتونستم...
همون لحظه باکوگو که از کنار شوتو رد می‌شد، ایستاد.
باکوگو: تو امروز چرا مثل آدمایی شدی که مغزشون خاموشه؟
شوتو: ...
باکوگو: نکنه می‌خوای چیزی به دکو بگی؟
شوتو آرام بهش نگاه کرد.
شوتو: بله.
باکوگو چند ثانیه خیره موند.
باکوگو: بالاخره.
شوتو ابرو بالا انداخت.
شوتو: بالاخره؟
باکوگو: از صد کیلومتری معلومه دوستش داری.
شوتو چیزی نگفت.
چند لحظه بعد میدوریا برگشت.
شوتو تصمیمش رو گرفت.
بلند شد و به سمت میدوریا رفت.
شوتو: میدوریا، میشه باهات صحبت کنم؟
میدوریا با لبخند گفت:
میدوریا: آره، حتماً!
شوتو همراهش از کلاس خارج شد و وارد یکی از کلاس‌های خالی شدن.
میدوریا با نگرانی گفت:
میدوریا: اتفاقی افتاده؟
شوتو چند لحظه سکوت کرد.
بعد نفس عمیقی کشید.
شوتو: من... یه چیزی هست که مدت‌هاست می‌خوام بهت بگم.
میدوریا با دقت نگاهش کرد.
میدوریا: خب؟
شوتو دست‌هاش رو کنار بدنش نگه داشت و نگاهش رو پایین انداخت.
شوتو: من نمی‌دونم چطور باید اینو بگم.
میدوریا لبخند کوچکی زد.
میدوریا: هرجوری راحتی بگو.
شوتو دوباره نگاهش کرد.
شوتو: من دوستت دارم.
میدوریا خشکش زد.
چشم‌هاش گرد شد.
میدوریا: چی...؟
شوتو این بار واضح‌تر گفت:
شوتو: دوستت دارم، میدوریا.
میدوریا چند لحظه هیچ جوابی نداد.
شوتو کمی نگران شد.
شوتو: اگر این باعث ناراحتیت شد، متأسفم. من فقط نمی‌خواستم احساساتم رو ازت پنهان کنم.
میدوریا سریع سرش رو تکون داد.
میدوریا: نه! نه، اصلاً!
شوتو با تعجب نگاهش کرد.
میدوریا صورتش کاملاً قرمز شده بود.
میدوریا: من فقط... انتظار نداشتم تو همچین حسی نسبت به من داشته باشی.
شوتو آرام پرسید:
شوتو: پس... ناراحت نیستی؟
میدوریا لبخند زد.
میدوریا: نه.
چند لحظه سکوت شد.
بعد میدوریا با خجالت گفت:
میدوریا: چون منم دوستت دارم.
شوتو برای اولین بار آن روز کاملاً لبخند زد.
شوتو: واقعاً؟
میدوریا سرش رو تکون داد.
میدوریا: آره... واقعاً.
شوتو نفس راحتی کشید.
شوتو: پس... می‌تونیم از امروز با هم باشیم؟
میدوریا با لبخند گفت:
میدوریا: آره.
در همان لحظه صدای باکوگو از پشت در بلند شد:
باکوگو: تموم کردین یا باید یه ساعت دیگه هم پشت این در وایسم؟!
میدوریا با وحشت برگشت سمت در.
میدوریا: باکوگو؟! تو اینجا چی کار می‌کنی؟!
باکوگو در رو باز کرد.
باکوگو: از وقتی رفتین بیرون، همه فهمیدن چه خبره، دکو.
میدوریا قرمزتر شد.
میدوریا: هــــــه؟!
شوتو اما کاملاً خونسرد کنار میدوریا ایستاد.
شوتو: مشکلی نیست.
باکوگو به هر دو نگاه کرد و پوزخند زد.
باکوگو: فقط امیدوارم فردا وسط کلاس دست همو نگیرین و اعصاب منو خرد نکنین.
میدوریا: 😳
شوتو: 🙂
باکوگو: لعنت به این کلاس.
و این‌طوری شد که اعترافی که شوتو هفته‌ها برای گفتنش جرئت نداشت، بالاخره گفته شد. ❤️❄️🔥
خب امیدوارم خوشتون اومده باشه و تا پست های بعدی همینجوری شاد پر انرژی و خفن بمووونیییید
- ۳۹.۶k
- ۲۸ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
