فیک : بین راندها
پارت ۱۷
باشگاه تقریباً خالی شده بود.
فقط صدای برخورد مشت‌ها با کیسه‌بوکس توی سالن می‌پیچید.
آنا با اخم دستکش‌هایش را محکم کرد.
ـ «خب... این تمرین اضافه‌ی خیلی مهم چیه؟»
کوک دست‌هایش را داخل پدهای تمرینی برد.
ـ «اول حمله کن.»
ـ «همین؟»
ـ «همین.»
آنا با شیطنت گفت:
ـ «بعدش می‌گی ضدحمله‌ت مشکل داره، دوباره از اول.»
کوک خندید.
ـ «پس حمله کن ببینیم.»
آنا با سرعت جلو رفت.
ضربه‌ی اول...
دفاع.
ضربه‌ی دوم...
جاخالی.
ضربه‌ی سوم...
کوک مچ دستش را گرفت و آرام کنار زد.
ـ «دیدی؟»
آنا لبش را جمع کرد.
ـ «یه کم...»
ـ «یه کم نه، کامل.»
ـ «تو همیشه ایراد می‌گیری.»
ـ «برای همین پیشرفت می‌کنی.»
آنا زیر لب گفت:
ـ «حرصم میدی...»
ـ «می‌دونم.»
...
نیم ساعت بعد...
آنا خسته روی زمین نشست.
ـ «دیگه نمی‌کشم...»
کوک بطری آب را به سمتش گرفت.
ـ «بگیر.»
آنا آب را گرفت و گفت:
ـ «مرسی.»
چند ثانیه سکوت بینشان حاکم شد.
بعد آنا با خنده گفت:
ـ «یه سؤال.»
ـ «بپرس.»
ـ «از بچگی این‌قدر بداخلاق بودی یا مربی شدن خراب‌ترت کرد؟»
کوک وانمود کرد به فکر فرو رفته.
ـ «فکر کنم از بچگی.»
ـ «خودمم همین حدس رو می‌زدم.»
هر دو خندیدند.
در همان لحظه...
صدای خنده‌ی چند دختر از ورودی سالن آمد.
آرین، نائومی و یوری برگشته بودند.
این بار با چند نوشیدنی توی دستشان.
آرین با لبخند گفت:
ـ «مربی کوک، هنوز اینجایین؟»
ـ «آره.»
ـ «گفتیم اگه خسته شدین، براتون قهوه گرفتیم.»
لیوان را به سمتش گرفت.
کوک مؤدبانه گفت:
ـ «ممنون، ولی لازم نیست.»
ـ «خواهش می‌کنیم...»
ـ «گفتم لازم نیست.»
لحنش نه تند بود، نه بی‌ادب...
اما آن‌قدر قاطع بود که دخترها دیگر اصرار نکردند.
همان لحظه نگاه آرین به آنا افتاد.
آنا روی زمین نشسته بود و داشت نفسش را تنظیم می‌کرد.
آرین زیر لب گفت:
ـ «خوش به حالت...»
آنا با تعجب پرسید:
ـ «چی؟»
ـ «هیچی.»
سه دختر از باشگاه بیرون رفتند.
...
چند دقیقه بعد...
آنا در حال جمع کردن وسایلش بود که صدای یکی از همان دخترها را از بیرون شنید.
ـ «واقعاً نمی‌فهمم...»
ـ «چی؟»
ـ «چرا هر وقت آنا کنارش باشه، حتی یه ذره هم اخم نداره؟»
ـ «با ما انگار از یخ ساخته شده.»
ـ «شاید چون دخترعموشه...»
ـ «شاید... ولی من هیچ‌وقت ندیدم با کس دیگه‌ای این‌قدر راحت بخنده.»
آنا ناخودآگاه مکث کرد.
همان موقع کوک از کنارش رد شد.
ـ «بچه.»
ـ «جان؟»
ـ «حاضری بریم؟ عمو و عمه منتظرن.»
ـ «آره.»
کوک کیف ورزشی آنا را، مثل همیشه، قبل از اینکه خودش بردارد روی شانه‌اش انداخت.
آنا با اعتراض گفت:
ـ «خودم می‌برم.»
ـ «می‌دونم.»
ـ «پس بده.»
ـ «نه.»
ـ «نردبون!»
ـ «بچه، بیا دیر میشه.»
آنا با حرص ساختگی دنبالش راه افتاد.
از پشت شیشه‌ی باشگاه، آرین این صحنه را دید.
آهسته گفت:
ـ «دیدی؟ حتی کیفشم خودش برمی‌داره...»
نائومی آه کشید.
ـ «کاش فقط یه بار با ما هم این‌قدر مهربون بود.»
...
در راه خانه...
تهیونگ هم داخل ماشین بود و روی صندلی عقب لم داده بود.
با نگاه شیطنت‌آمیزش گفت:
ـ «یه سؤال دارم.»
آنا نگاهی به آینه انداخت.
ـ «باز چی؟»
ـ «امروز تمرین اضافه واقعاً لازم بود؟»
آنا با اخم گفت:
ـ «از من نپرس، از نردبون بپرس.»
تهیونگ رو به کوک کرد.
ـ «داداش... لازم بود؟»
کوک بدون اینکه نگاهش کند، جواب داد:
ـ «آره.»
ـ «مطمئنی دلیل دیگه‌ای نداشت؟»
چند ثانیه سکوت...
بعد کوک خیلی خونسرد گفت:
ـ «تهیونگ.»
ـ «جان؟»
ـ «زیادی حرف می‌زنی.»
آنا زد زیر خنده.
ـ «بالاخره یکی جوابشو داد.»
تهیونگ با حالت نمایشی دستش را روی قلبش گذاشت.
ـ «خیانت... از طرف هر دوتون.»
همه‌ی ماشین از خنده پر شد.
اما تهیونگ، پشت همان شوخی‌ها، یک چیز را با دقت زیر نظر داشت...
رفتارهای کوک.
چون هر روز، برایش عجیب‌تر از روز قبل می‌شد.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
باشگاه تقریباً خالی شده بود.
فقط صدای برخورد مشت‌ها با کیسه‌بوکس توی سالن می‌پیچید.
آنا با اخم دستکش‌هایش را محکم کرد.
ـ «خب... این تمرین اضافه‌ی خیلی مهم چیه؟»
کوک دست‌هایش را داخل پدهای تمرینی برد.
ـ «اول حمله کن.»
ـ «همین؟»
ـ «همین.»
آنا با شیطنت گفت:
ـ «بعدش می‌گی ضدحمله‌ت مشکل داره، دوباره از اول.»
کوک خندید.
ـ «پس حمله کن ببینیم.»
آنا با سرعت جلو رفت.
ضربه‌ی اول...
دفاع.
ضربه‌ی دوم...
جاخالی.
ضربه‌ی سوم...
کوک مچ دستش را گرفت و آرام کنار زد.
ـ «دیدی؟»
آنا لبش را جمع کرد.
ـ «یه کم...»
ـ «یه کم نه، کامل.»
ـ «تو همیشه ایراد می‌گیری.»
ـ «برای همین پیشرفت می‌کنی.»
آنا زیر لب گفت:
ـ «حرصم میدی...»
ـ «می‌دونم.»
...
نیم ساعت بعد...
آنا خسته روی زمین نشست.
ـ «دیگه نمی‌کشم...»
کوک بطری آب را به سمتش گرفت.
ـ «بگیر.»
آنا آب را گرفت و گفت:
ـ «مرسی.»
چند ثانیه سکوت بینشان حاکم شد.
بعد آنا با خنده گفت:
ـ «یه سؤال.»
ـ «بپرس.»
ـ «از بچگی این‌قدر بداخلاق بودی یا مربی شدن خراب‌ترت کرد؟»
کوک وانمود کرد به فکر فرو رفته.
ـ «فکر کنم از بچگی.»
ـ «خودمم همین حدس رو می‌زدم.»
هر دو خندیدند.
در همان لحظه...
صدای خنده‌ی چند دختر از ورودی سالن آمد.
آرین، نائومی و یوری برگشته بودند.
این بار با چند نوشیدنی توی دستشان.
آرین با لبخند گفت:
ـ «مربی کوک، هنوز اینجایین؟»
ـ «آره.»
ـ «گفتیم اگه خسته شدین، براتون قهوه گرفتیم.»
لیوان را به سمتش گرفت.
کوک مؤدبانه گفت:
ـ «ممنون، ولی لازم نیست.»
ـ «خواهش می‌کنیم...»
ـ «گفتم لازم نیست.»
لحنش نه تند بود، نه بی‌ادب...
اما آن‌قدر قاطع بود که دخترها دیگر اصرار نکردند.
همان لحظه نگاه آرین به آنا افتاد.
آنا روی زمین نشسته بود و داشت نفسش را تنظیم می‌کرد.
آرین زیر لب گفت:
ـ «خوش به حالت...»
آنا با تعجب پرسید:
ـ «چی؟»
ـ «هیچی.»
سه دختر از باشگاه بیرون رفتند.
...
چند دقیقه بعد...
آنا در حال جمع کردن وسایلش بود که صدای یکی از همان دخترها را از بیرون شنید.
ـ «واقعاً نمی‌فهمم...»
ـ «چی؟»
ـ «چرا هر وقت آنا کنارش باشه، حتی یه ذره هم اخم نداره؟»
ـ «با ما انگار از یخ ساخته شده.»
ـ «شاید چون دخترعموشه...»
ـ «شاید... ولی من هیچ‌وقت ندیدم با کس دیگه‌ای این‌قدر راحت بخنده.»
آنا ناخودآگاه مکث کرد.
همان موقع کوک از کنارش رد شد.
ـ «بچه.»
ـ «جان؟»
ـ «حاضری بریم؟ عمو و عمه منتظرن.»
ـ «آره.»
کوک کیف ورزشی آنا را، مثل همیشه، قبل از اینکه خودش بردارد روی شانه‌اش انداخت.
آنا با اعتراض گفت:
ـ «خودم می‌برم.»
ـ «می‌دونم.»
ـ «پس بده.»
ـ «نه.»
ـ «نردبون!»
ـ «بچه، بیا دیر میشه.»
آنا با حرص ساختگی دنبالش راه افتاد.
از پشت شیشه‌ی باشگاه، آرین این صحنه را دید.
آهسته گفت:
ـ «دیدی؟ حتی کیفشم خودش برمی‌داره...»
نائومی آه کشید.
ـ «کاش فقط یه بار با ما هم این‌قدر مهربون بود.»
...
در راه خانه...
تهیونگ هم داخل ماشین بود و روی صندلی عقب لم داده بود.
با نگاه شیطنت‌آمیزش گفت:
ـ «یه سؤال دارم.»
آنا نگاهی به آینه انداخت.
ـ «باز چی؟»
ـ «امروز تمرین اضافه واقعاً لازم بود؟»
آنا با اخم گفت:
ـ «از من نپرس، از نردبون بپرس.»
تهیونگ رو به کوک کرد.
ـ «داداش... لازم بود؟»
کوک بدون اینکه نگاهش کند، جواب داد:
ـ «آره.»
ـ «مطمئنی دلیل دیگه‌ای نداشت؟»
چند ثانیه سکوت...
بعد کوک خیلی خونسرد گفت:
ـ «تهیونگ.»
ـ «جان؟»
ـ «زیادی حرف می‌زنی.»
آنا زد زیر خنده.
ـ «بالاخره یکی جوابشو داد.»
تهیونگ با حالت نمایشی دستش را روی قلبش گذاشت.
ـ «خیانت... از طرف هر دوتون.»
همه‌ی ماشین از خنده پر شد.
اما تهیونگ، پشت همان شوخی‌ها، یک چیز را با دقت زیر نظر داشت...
رفتارهای کوک.
چون هر روز، برایش عجیب‌تر از روز قبل می‌شد.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۸.۳k
- ۱۷ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
