رمان زندگی سیگاری قسمت ( 73)
زندگی سیگاری
جرارد کلافه چنگی به موهایش زد و گفت
برید دعا کنید رئیس (آروان و که گذاشت حداقل تو یه اتاق باشید ... و برید خداتون و شکر کنید که سرکان
جاسوس در اومد و الان فرار کرده ... وگرنه اون دوتاتون و میکشت !
ریحانه با گریه گفت
دختر خالم چی همراز !!!. اون و کشتین ...
جرارد ناگهان دادی زد که مهشید و ریحانه هم زمان جیغ کشیدن
جرارد انگار نه انگار که اسیرین ... دارید ازم بازجویی می کنید ....
خواست به سمت در برود که مهشید بازویش را گرفت و جلوش ایستاد با انگشت محکم به قفسه ی سینه ی جرارد کوبید و گفت
دعا کن همراز سالم باشه ... وگرنه خودم میکشمت
جرارد با حرص مچ دست مهشید را در دست گرفت و او را به دیوار کوبید و سرش را به صورت مبهوت او نزدیک کرد و با حرص گفت
شکلات ها هم ادمو و تهدید می کنن!!!
مهشید با چشمایی گرد شده گفت
شکلات
جرارد مهشید را رها کرد و در را با کارت مخصوص باز کرد و
قبل از خارج شدن از اتاق رو به مهشید مبهوت گفت
شکلات .. تلخ !!
رفت و درا بست که صدای خنده ی ریز ریحانه مهشید را به خود آورد
زندگی سیگاری
ربحانه در حالی که اشک هایش را پاک می کرد با خنده گفت
شکلات !!
مهشید با حرص داد زد
زهر مار
و جوری که جرارد در راهرو صدایش را بشنود داد زد یه شکلاتی نشونت بدم که کیف کنی مرتیکه ی دزد ...... جرارد در حالی که از راه رو خارج میشد سوتی زد و گفت
منتظر میمونم خانوم کوچولو ا
پارت پنجاه و هفت .
کل پس کوچه های تهران را زیر پا گذاشته بود .. سر در گم بود .
پر از نفرت ... پر از کینه پر از حسرت .......
باور چیزهایی که شنیده بود. و چیزهایی که به یاد آورد بود.
زیادی برای مغزش بزرگ بود. .... احساس میکرد کمی دیگر فکر کند مغزش متلاشی می شود....!!!
او اروان بود ... درنده ی سازمان .... کسی که آنها ساخته بودنند ... اما چرا حال .... با همه ی این ها ... چرا این قدر وجودش پر از خالی بود "
پوچ تنها چیزی بود که آن لحظه به حالش میخورد .....
حالش بد بود دوست داشت کل گذشته اش را بالا بیاورد .... حرفهای همراز در سر دردناکش تاب می خورد .....
تو خانواده داشتی...
زندگی سیگاری
تحمل کردن در آن لحظه زیادی بود برایش ......
با همه ی وجودش... فریاد زد . با درد فریاد زد .... با نفرت و کینه نعره زد و چشمانش زیادی ترسناک دیده میشد..
دستان مشت شده اش موهای اشفته و خیس از بارانش.....
چشمان طوفانی و فک منقبضش تنها ... شکلی که از او میساخت ... درنده بود . .......
با صدای گرفته ای گفت
پیدات میکنم ..... پیدات میکنم ......
الفرد به پنجره تکیه زد و در حالی که سیگار برگ و گران قیمتش را آتش میزد تلفن مخصوصش را به گوش چسباند و با صدای ارامی گفت
رئیس بزرگ؟
صدای مردی جوان گوشهای الفرد را نوازش کرد ....
بگو...
الفرد به ارامی و طمأنینه گفت
رئیس کار اشتباهی بود آوردن سایه شب به ایران !!... اگه همه
چیز و راجب خانوادش بفهمه .... اگه زودتر از نقشه پیش بره سازمان نابود میشه
صدای گرفته اش را شنید
همه چیز طبق نقشه داره پیش میره .... آیوار باید در هر شرایط پیش دختره باشه.
آلفرد با نگرانی گفت
جرارد کلافه چنگی به موهایش زد و گفت
برید دعا کنید رئیس (آروان و که گذاشت حداقل تو یه اتاق باشید ... و برید خداتون و شکر کنید که سرکان
جاسوس در اومد و الان فرار کرده ... وگرنه اون دوتاتون و میکشت !
ریحانه با گریه گفت
دختر خالم چی همراز !!!. اون و کشتین ...
جرارد ناگهان دادی زد که مهشید و ریحانه هم زمان جیغ کشیدن
جرارد انگار نه انگار که اسیرین ... دارید ازم بازجویی می کنید ....
خواست به سمت در برود که مهشید بازویش را گرفت و جلوش ایستاد با انگشت محکم به قفسه ی سینه ی جرارد کوبید و گفت
دعا کن همراز سالم باشه ... وگرنه خودم میکشمت
جرارد با حرص مچ دست مهشید را در دست گرفت و او را به دیوار کوبید و سرش را به صورت مبهوت او نزدیک کرد و با حرص گفت
شکلات ها هم ادمو و تهدید می کنن!!!
مهشید با چشمایی گرد شده گفت
شکلات
جرارد مهشید را رها کرد و در را با کارت مخصوص باز کرد و
قبل از خارج شدن از اتاق رو به مهشید مبهوت گفت
شکلات .. تلخ !!
رفت و درا بست که صدای خنده ی ریز ریحانه مهشید را به خود آورد
زندگی سیگاری
ربحانه در حالی که اشک هایش را پاک می کرد با خنده گفت
شکلات !!
مهشید با حرص داد زد
زهر مار
و جوری که جرارد در راهرو صدایش را بشنود داد زد یه شکلاتی نشونت بدم که کیف کنی مرتیکه ی دزد ...... جرارد در حالی که از راه رو خارج میشد سوتی زد و گفت
منتظر میمونم خانوم کوچولو ا
پارت پنجاه و هفت .
کل پس کوچه های تهران را زیر پا گذاشته بود .. سر در گم بود .
پر از نفرت ... پر از کینه پر از حسرت .......
باور چیزهایی که شنیده بود. و چیزهایی که به یاد آورد بود.
زیادی برای مغزش بزرگ بود. .... احساس میکرد کمی دیگر فکر کند مغزش متلاشی می شود....!!!
او اروان بود ... درنده ی سازمان .... کسی که آنها ساخته بودنند ... اما چرا حال .... با همه ی این ها ... چرا این قدر وجودش پر از خالی بود "
پوچ تنها چیزی بود که آن لحظه به حالش میخورد .....
حالش بد بود دوست داشت کل گذشته اش را بالا بیاورد .... حرفهای همراز در سر دردناکش تاب می خورد .....
تو خانواده داشتی...
زندگی سیگاری
تحمل کردن در آن لحظه زیادی بود برایش ......
با همه ی وجودش... فریاد زد . با درد فریاد زد .... با نفرت و کینه نعره زد و چشمانش زیادی ترسناک دیده میشد..
دستان مشت شده اش موهای اشفته و خیس از بارانش.....
چشمان طوفانی و فک منقبضش تنها ... شکلی که از او میساخت ... درنده بود . .......
با صدای گرفته ای گفت
پیدات میکنم ..... پیدات میکنم ......
الفرد به پنجره تکیه زد و در حالی که سیگار برگ و گران قیمتش را آتش میزد تلفن مخصوصش را به گوش چسباند و با صدای ارامی گفت
رئیس بزرگ؟
صدای مردی جوان گوشهای الفرد را نوازش کرد ....
بگو...
الفرد به ارامی و طمأنینه گفت
رئیس کار اشتباهی بود آوردن سایه شب به ایران !!... اگه همه
چیز و راجب خانوادش بفهمه .... اگه زودتر از نقشه پیش بره سازمان نابود میشه
صدای گرفته اش را شنید
همه چیز طبق نقشه داره پیش میره .... آیوار باید در هر شرایط پیش دختره باشه.
آلفرد با نگرانی گفت
- ۳.۱k
- ۱۴ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط