مرگبار زیبا
part¹⁸
متیو همونطور که روی هانا خیمه زده بود، دستاشو دو طرف سرش ستون کرد. نفسهای داغش میخورد به صورت هانا و بوی همون سیگار همیشگیاش با یه بوی تلخ دیگه قاطی شده بود.
چشمهای متیو دو دو میزد؛ انگار داشت با خودش میجنگید که همین الان یه بلایی سر هانا بیاره یا نه.
متیو با صدای خیلی بم و لرزون گفت:
_ «دیدی گفتم فرار نکن؟ دیدی تهش برگشتی همینجا؟ ولی یه چیزی رو نفهمیدم... اون پسرهی هافلپافی چطوری به خودش اجازه داد دست بهت بزنه؟»
هانا که حس میکرد بدنش از گرما داره آتیش میگیره و اثر اون شکلاتهای لعنتی تو خونش به اوج رسیده، با صدایی که به زور شنیده میشد گفت:
+ «متیو... اون فقط کمکم کرد... داشتم میافتادم...»
متیو پوزخند زدی و صورتشو برد نزدیکتر، طوری که نوک بینیشون به هم میخورد.
_ «کمکت کرد؟ هه... من از بالا دیدم چطوری تو بغلش مچاله شده بودی. دستاش کجا بود هانا؟ روی کمرت؟»
متیو یکی از دستاشو از روی تخت برداشت و محکم دور کمر هانا حلقه کرد و اونو به خودش چسبوند.
_ «اینجوری گرفته بودت؟»
هانا ناخودآگاه یه نالهی کوتاه از گلوش در اومد. این نزدیکیِ متیو، با اون حالتی که جفتشون داشتن، واقعاً خطرناک بود.+ «بسه متیو... ول کن... داری اذیتم میکنی.»
متیو سرشو برد کنار گوش هانا و با صدایی که حالا آرومتر ولی ترسناکتر شده بود زمزمه کرد:
_ «اذیتت میکنم؟ هنوز ندیدی وقتی اذیت میشم چیکار میکنم... اون شکلاتا همهچی رو بهم ریخته. الان فقط دلم میخواد اون دیگوری رو تیکه تیکه کنم و تو رو هم همینجا حبس کنم که دیگه ریختِ هیچ پسری رو نبینی.»
بعد یهو دستشو برد توی جیب ردای مشکیاش و یه جعبه کوچیک نقرهای درآورد. با عصبانیت پرتش کرد روی بالش کنار سر هانا.
_ «بیا... این همون سوپرایز لعنتی بود. میخواستم خودم برات بندازمش، ولی انگار تو بغلِ سدریک بودن رو بیشتر دوست داشتی.»
هانا به جعبه نگاه کرد. دستش میلرزید.
+ «متیو... من... من اونو دوست ندارم. فقط ترسیده بودم... از دست تو و انزو ترسیده بودم.»
متیو یهو مکث کرد. نگاهش یه لحظه نرم شد ولی دوباره همون برقِ وحشی تو چشماش اومد.
_ «از من ترسیدی؟»
چونهی هانا رو گرفت و سرشو بالا آورد.
_ «حق داری بترسی. چون الان دیگه جدی جدی کنترلم دست خودم نیست. اون معجون داره کل مغزمو میخوره که... که فقط لمست کنم.»
متیو دیگه طاقت نیاورد. دستشو برد لای موهای هانا و با یه حرکت وحشیانه و پر از نیاز، لباشو کوبید روی لبای هانا. بوسهاش اصلاً نرم نبود؛ پر از خشم، حسادت و اثر همون معجون محرک بود...
هانا اولش خواست مقاومت کنه، ولی بدنش انگار خیانت میکرد. داغیِ لبای متیو چیزی بود که ناخودآگاه دنبالش بود...ولی از مقاومت تسلیم نشده بود.
متیو وقتی لرزشِ شونههای هانا و اون نگاهِ ترسیده و لرزونش رو دید، انگار یه لحظه به خودش اومد. ضربان قلبش هنوز توی دهنش میزد و اثر معجون داشت دیوانهاش میکرد، ولی نمیخواست هانا رو به زور به دست بیاره، با یه نفس عمیق و پر از درد، خودشو کمی عقب کشید. صداش از شدتِ نیاز، دورگه و گرفته بود:
_ «لعنت به من... هانا، من... من نمیخوام مثل یه حیوون باهات رفتار کنم. بدون اجازهات بهت دست نمیزنم. میرم بیرون تا حالم سر جاش بیاد.»
متیو با زحمت بلند شد و خواست به سمت در بره، اما هانا که بدنش از اثر معجون و داغیِ حضور متیو به مرز انفجار رسیده بود، نذاشت. هانا دست متیو رو محکم گرفت و با یه حرکت، اونو دوباره روی تخت کشوند.
قبل از اینکه متیو بفهمه چی شده، هانا با اون جثهی کوچیکش روی متیو خیمه زد. چشمای هانا از خمارِ معجون میدرخشید. دستاشو برد لای موهای متیو و دیوانهوار شروع کرد به بوسیدنش. مکهای عمیق و تندی که نشون میداد هانا هم دیگه نمیتونه مقاومت کنه.متیو اولش خشکش زد، ولی وقتی دید هانا چطوری داره با ولع میبوستش، پوزخندی زد و کمر هانا رو گرفت. با یه حرکتِ سریع، جاشونو عوض کرد و هانا رو زیر خودش قرار داد.
_ «خودت خواستی... پس دیگه از من گله نکن.»
متیو دستشو برد زیر لباس هانا. پوستِ داغ هانا زیر دستای متیو میلرزید. وقتی متیو شروع کرد با نوک سینههای هانا بازی کردن، هانا کمرشو از تخت جدا کرد و یه نالهی بلند و کشدار سر داد. این صدا مثل بنزین روی آتیشِ متیو بود....
برای پارت بعد لطفا لایکارو به ۴۰ برسونید:)
متیو همونطور که روی هانا خیمه زده بود، دستاشو دو طرف سرش ستون کرد. نفسهای داغش میخورد به صورت هانا و بوی همون سیگار همیشگیاش با یه بوی تلخ دیگه قاطی شده بود.
چشمهای متیو دو دو میزد؛ انگار داشت با خودش میجنگید که همین الان یه بلایی سر هانا بیاره یا نه.
متیو با صدای خیلی بم و لرزون گفت:
_ «دیدی گفتم فرار نکن؟ دیدی تهش برگشتی همینجا؟ ولی یه چیزی رو نفهمیدم... اون پسرهی هافلپافی چطوری به خودش اجازه داد دست بهت بزنه؟»
هانا که حس میکرد بدنش از گرما داره آتیش میگیره و اثر اون شکلاتهای لعنتی تو خونش به اوج رسیده، با صدایی که به زور شنیده میشد گفت:
+ «متیو... اون فقط کمکم کرد... داشتم میافتادم...»
متیو پوزخند زدی و صورتشو برد نزدیکتر، طوری که نوک بینیشون به هم میخورد.
_ «کمکت کرد؟ هه... من از بالا دیدم چطوری تو بغلش مچاله شده بودی. دستاش کجا بود هانا؟ روی کمرت؟»
متیو یکی از دستاشو از روی تخت برداشت و محکم دور کمر هانا حلقه کرد و اونو به خودش چسبوند.
_ «اینجوری گرفته بودت؟»
هانا ناخودآگاه یه نالهی کوتاه از گلوش در اومد. این نزدیکیِ متیو، با اون حالتی که جفتشون داشتن، واقعاً خطرناک بود.+ «بسه متیو... ول کن... داری اذیتم میکنی.»
متیو سرشو برد کنار گوش هانا و با صدایی که حالا آرومتر ولی ترسناکتر شده بود زمزمه کرد:
_ «اذیتت میکنم؟ هنوز ندیدی وقتی اذیت میشم چیکار میکنم... اون شکلاتا همهچی رو بهم ریخته. الان فقط دلم میخواد اون دیگوری رو تیکه تیکه کنم و تو رو هم همینجا حبس کنم که دیگه ریختِ هیچ پسری رو نبینی.»
بعد یهو دستشو برد توی جیب ردای مشکیاش و یه جعبه کوچیک نقرهای درآورد. با عصبانیت پرتش کرد روی بالش کنار سر هانا.
_ «بیا... این همون سوپرایز لعنتی بود. میخواستم خودم برات بندازمش، ولی انگار تو بغلِ سدریک بودن رو بیشتر دوست داشتی.»
هانا به جعبه نگاه کرد. دستش میلرزید.
+ «متیو... من... من اونو دوست ندارم. فقط ترسیده بودم... از دست تو و انزو ترسیده بودم.»
متیو یهو مکث کرد. نگاهش یه لحظه نرم شد ولی دوباره همون برقِ وحشی تو چشماش اومد.
_ «از من ترسیدی؟»
چونهی هانا رو گرفت و سرشو بالا آورد.
_ «حق داری بترسی. چون الان دیگه جدی جدی کنترلم دست خودم نیست. اون معجون داره کل مغزمو میخوره که... که فقط لمست کنم.»
متیو دیگه طاقت نیاورد. دستشو برد لای موهای هانا و با یه حرکت وحشیانه و پر از نیاز، لباشو کوبید روی لبای هانا. بوسهاش اصلاً نرم نبود؛ پر از خشم، حسادت و اثر همون معجون محرک بود...
هانا اولش خواست مقاومت کنه، ولی بدنش انگار خیانت میکرد. داغیِ لبای متیو چیزی بود که ناخودآگاه دنبالش بود...ولی از مقاومت تسلیم نشده بود.
متیو وقتی لرزشِ شونههای هانا و اون نگاهِ ترسیده و لرزونش رو دید، انگار یه لحظه به خودش اومد. ضربان قلبش هنوز توی دهنش میزد و اثر معجون داشت دیوانهاش میکرد، ولی نمیخواست هانا رو به زور به دست بیاره، با یه نفس عمیق و پر از درد، خودشو کمی عقب کشید. صداش از شدتِ نیاز، دورگه و گرفته بود:
_ «لعنت به من... هانا، من... من نمیخوام مثل یه حیوون باهات رفتار کنم. بدون اجازهات بهت دست نمیزنم. میرم بیرون تا حالم سر جاش بیاد.»
متیو با زحمت بلند شد و خواست به سمت در بره، اما هانا که بدنش از اثر معجون و داغیِ حضور متیو به مرز انفجار رسیده بود، نذاشت. هانا دست متیو رو محکم گرفت و با یه حرکت، اونو دوباره روی تخت کشوند.
قبل از اینکه متیو بفهمه چی شده، هانا با اون جثهی کوچیکش روی متیو خیمه زد. چشمای هانا از خمارِ معجون میدرخشید. دستاشو برد لای موهای متیو و دیوانهوار شروع کرد به بوسیدنش. مکهای عمیق و تندی که نشون میداد هانا هم دیگه نمیتونه مقاومت کنه.متیو اولش خشکش زد، ولی وقتی دید هانا چطوری داره با ولع میبوستش، پوزخندی زد و کمر هانا رو گرفت. با یه حرکتِ سریع، جاشونو عوض کرد و هانا رو زیر خودش قرار داد.
_ «خودت خواستی... پس دیگه از من گله نکن.»
متیو دستشو برد زیر لباس هانا. پوستِ داغ هانا زیر دستای متیو میلرزید. وقتی متیو شروع کرد با نوک سینههای هانا بازی کردن، هانا کمرشو از تخت جدا کرد و یه نالهی بلند و کشدار سر داد. این صدا مثل بنزین روی آتیشِ متیو بود....
برای پارت بعد لطفا لایکارو به ۴۰ برسونید:)
- ۱۴.۷k
- ۱۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط