(پارت²)

تمام این مدت... اون بچه رو با شیر ح یواناتی که تو ی راه بهشون
برمیخورد تغذیه م یکرد ...
نمیخواست اون کوچولوی بیچاره از گرسنگی بمیره...
بالخره اونو توی جنگل گذاشت...
باید با خنجری که بهش داده بودند اون بچه رو میکشت...
اما چطور میتونست؟
اون بچه... خ یلی کوچولو و بیگناه بود...
انصاف نبود زندگ ی کوتاهش اینطور تموم شه...
پس تا سه روز بعد... از دور تماشاش میکرد و مراقبش بود و بهش غذا
میرسوند... تا اینکه بالخره...
زن و مردی سرو کله شون پیدا شد و برادر زاده ش رو پیدا کردند...
البته...
به عنوان یه بچه ی سر راهی...
اونو با خودشون بردند...
وقتی جئون چ یرن رفتن برادر زاده ی کوچکش با خانواده جدیدش رو دید
با خودش فکر کرد و توی ذهنش خطاب به برادر زاده ی کوچ یکش که
دیگه قرار نبود هیچ وقت اونو بب ینه گفت
"اونطور ی بهتره... یه خانواده ی خوب و مهربون... اونها مراقبتن...
ولی... اینو بدون کوچولوی بامزه... هر اتفاقی هم که بیفته تو اولین برادر
زاده من خواهی بود آ-هوان"
قبل از برگشتن از همون جنگل ح یوونی رو که از لحاظ جثه شبیه
برادرزاده کوچکش بود رو شکار کرد و اون رو توی پارچه مخصوص
پیچید و سوزوند...
و بعد خاکسترش رو جمع کرد و توی ظرف مخصوص ریخت و
برگشت..
برادرش هم اون خاکستر رو به عنوان فرزند ارشدش تو ی ارامگاه
گذاشت...
زمان خ یلی سریع میگذشت و کم کم...
همه باور کردند که ارباب زاده ی اول مرده متولد شده بود...
تا اینکه خانم... همسر رئیس خاندان دوباره باردار شد...
و زمانی که شش ماهه شد... دوباره طبق رسوم پیشگو رو اوردند...
پیشگو...دوباره با همون اداب و رسوم خاص به عمارت جئون اومد و
جلوی خانم نشست ...
متوجه نگاه نگران خانم و رئیس خاندان بود...
اونها میترسیدند...
حق هم داشتند که بترسند....
از ا ینکه دوباره فرزندشون رو از دست بدند...
مثل دفعه قبل بدون هیچ حرفی دست هاش رو روی شکم خانم خونه
گذاشت... کمی تو ا ین حالت موند و بعد دست هاش رو برداشت....
رئیس خاندان جئون پرس ید
پیشگو نگاهشون کرد و بعد لبخندی زد و گفت￾خوب؟ فرزندم... قراره چه اینده ای داشته باشه؟
-فرزندتون اینده ی درخشانی دارند قربان.. ایشون مورد تایید تمام خاندان
های اشراف قرار میگیرند ارباب زاده ای شجاع و بعد هم اربابی قدرتمند

چنتا پارت دیگه هم میزارم🤧💜💫